ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 1-2 มกราคม 2554

เปิดอ่านแล้ว 257 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 1-2 มกราคม 2554

1-2 มกราคม 2554

                

              สี่แม่ลูกพาจางเต๋อเป่าซึ่งไม่ได้สติส่งถึงโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนด้วยความทุลักทุเล แพทย์วินิจฉัยว่าไม่สามารถรักษาได้ด้วยแพทย์แผนจีน ต้องรีบส่งให้โรงพยาบาลแพทย์แผนปัจจุบันทันที ฝนตกหนัก ซิ่วเอ๋อและลูกพากันเข็นรถเข็นพาจางเต๋อเป่าไปโรงพยาบาล ทุกคนต่างพากันออกแรงเต็มที่ด้วยไม่อยากสูญเสียจางเต๋อเป่าไป จนกระทั่งมาถึงโรงพยาบาล ดูเหมือนว่าอาการของจางเต๋อเป่าทรุดหนักลงทุกที โรงพยาบาลต้องการเงินยี่สิบเหรียญเป็นค่ามัดจำการรักษา ในเวลาเร่งด่วนเช่นนี้ซิ่วเอ๋อจะหาเงินยี่สิบเหรียญจากที่ใด นางจึงขอร้องให้แทพย์รักษาจางเต๋อเป่าเสียก่อน ลูกๆต่างพากันคุกเข่าอ้อนวอนขอให้แพทย์รักษาจางเต๋อเป่า....

               ซิ่วเอ๋อรู้ดีว่าการร้องขอของลูกๆไม่ได้รับความเห็นใจจากโรงพยาบาลแต่อย่างใด เมื่อไม่มีเงิน โรงพยาบาลก็ไม่รับรักษาจางเต๋อเป่าอย่างแน่นอน ซิ่วเอ๋อตัดสินใจให้หูจื่อรีบกลับไปขอความช่วยเหลือจากจ้าวกัง อีกด้านหนึ่งนั้นก็ให้เทียนจู้นำสร้อยคอซึ่งเป็นทรัพย์สมบัติตกทอดของสกุลเฉินไปจำนำ แต่เมื่อเห็นว่าสร้อยคอน่าจะมีราคาจึงตัดสินใจมอบสร้อยคอให้โรงพยาบาลเพื่อเป็นค่ารักษา ในที่สุดจางเต๋อเป่าก็ได้รับการรักษาจากโรงพยาบาล
               หูจื่อและจ้าวกังรีบรุดมาที่โรงพยาบาล ภายในห้องฉุกเฉิน แพทย์มีสีหน้าวิตกกังวล หลังจากที่แพทย์ได้พยายามเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็จำเป็นต้องวางมือโดยให้พยาบาลนำผ้าขาวคลุมหน้าจางเต๋อเป่า เมื่อจ้าวกังและหูจื่อมาถึงโรงพยาบาล เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลก็เข็นเตียงจางเต๋อเป่าซึ่งคลุมด้วยผ้าขาวออกมาจากห้องฉุกเฉิน
               ในที่สุดก็ไม่สามารถรั้งชีวิตจางเต๋อเป่าไว้ได้ ความรู้สึกของซิ่วเอ๋อราวกับสูญเสียเสาหลักของชีวิตไป ลูกๆต่างพากันตะโกนร้องเรียกพ่อ หลังจากที่สอบถามแพทย์อย่างละเอียดแล้ว ซิ่วเอ๋อก็ปาดน้ำตาจนแห้งพาลูกๆนำศพจางเต๋อเป่ากลับบ้าน นับแต่นี้เป็นต้นไปซิ่วเอ๋อจะต้องเป็นเสาหลักดูแลครอบครัวแทนจางเต๋อเป่า นางตระหนักดีว่าเป็นภาระที่หนักอึ้ง อาหนิ่วและปู่รอคอยจนดึก เมื่อเห็นทุกคนกลับมาพร้อมศพของจางเต๋อเป่า ทุกคนก็พากันร้องห่มร้องไห้ด้วยกันด้วยความเศร้าโศกเสียใจ ซิ่วเอ๋อพยายามสะกดน้ำตาเอาไว้วางศพจางเต๋อเป่าไว้ในห้องเพื่อที่นางและจางเต๋อเป่าจะได้อยู่ด้วยกันตามลำพังเป็นครั้งสุดท้าย
 
 
                หลังจากที่ผ่านพ้นความเศร้าโศกไปแล้วปัญหาของจางเต๋อเป่าก็ตามมา งานศพของจางเต๋อเป่า ไม่มีเงินซื้อแม้แต่โลงศพ เทียนจู้ลอบไปที่หมู่บ้านสกุลเฉินเพื่อขอยืมเงินจินถูผู้เป็นลุง นึกไม่ถึงว่าถูกเหยียดหยามต้องกลับบ้านด้วยความผิดหวัง จ้าวกังไม่มีทางเลือกจึงต้องชวนหวังต้า,โก๋วจื่อและสี่ซันพากันต่อโลงศพให้จางเต๋อเป่า ทว่ากลับถูกชุนเถาพูดจาเหน็บแนม
               การตายของจางเต๋อเป่าทำให้เทียนจู้รู้สึกผิดและละอายใจยิ่งนัก เมื่อเห็นครอบครัวไม่มีเงินซื้อโลงศพให้จางเต๋อเป่า เทียนจู้จึงลอบไปที่หมู่บ้านสกุลเฉินเพื่อขอยืมเงินจากจินถูผู้เป็นลุง เมื่อจินถูสามีภรรยารู้ว่าเทียนจู้ยืมเงินไปซื้อโลงศพให้จางเต๋อเป่า ทั้งสองก็พากันด่าทอและขับไล่เทียนจู้ไปจากหมู่บ้านสกุลเฉิน แต่เมื่อเทียนจู้กลับถึงบ้าน ศพของจางเต๋อเป่าก็ถูกบรรจุในโลงศพแล้ว เทียนจู้วิ่งไปหยุดยืนอยู่หน้าโลงศพพินิจพิเคราะห์โลงศพที่ต่อขึ้นมาเอง  ในเวลานี้เทียนจู้อยากอยู่ต่อหน้าเรียกจางเต๋อเป่าว่าพ่อสักครั้ง แต่ก็ไม่มีโอกาสเสียแล้ว ทุกคนพากันดึงเทียนจู้ออกมา หูจื่อซ้อมเทียนจู้จนสะบักสะบอมด้วยความโกรธแค้นที่ต้องสูญเสียพ่อไป เทียนจู้ไม่หลบหลีกปัดป้องแม้แต่น้อยรวกับว่าสิ่งที่ตนได้รับยังน้อยเกินไปเสียอีก ใบหน้าของซิ่วเอ๋อแสดงออกมาถึงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ต้าหลงเข้าคลี่คลายสถานการณ์ หูจื่อกลับด่าทอต้าหลงเป็นลูกที่ถูกเก็บมาเลี้ยง เทียนจู้สกุลเฉิน ไม่ใช่คนสกุลจาง จากนั้นก็ออกปากขับไล่ทุกคนไป ซิ่วเอ๋อสุดที่จะทนต่อไปได้จึงตบหน้าหูจื่อไปฉาดหนึ่งด้วยหวังเตือนสติให้รู้สึกตัว นางตำหนิหูจื่อไม่ควรนำความตายของจางเต๋อเป่าทำลายความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ทำให้พี่น้องแตกแยกกัน เหล่านี้เป็นสิ่งที่พ่อไม่อยากเห็นและเกิดขึ้นในครอบครัว ทุกคนอยู่บ้านเดียวกัน ไม่ว่าสกุลเฉินหรือสกุลจาง ไม่ว่าเป็นลูกในไส้หรือไม่ ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน พ่อเสียชีวิตเพราะช่วยชีวิตเทียนจู้เอาไว้ เชื่อว่าในใจของพ่อไม่ได้ตำหนิเทียนจู้อย่างแน่นอน นั่นเป็นเพราะพ่อยอมรับเทียนจู้เป็นลูกมาตั้งแต่ต้น เฉกเช่นเดียวกับการที่นางตบหน้าหูจื่อ นั่นเป็นเพราะหูจื่อเป็นลูกของนาง เหตุการณ์ครั้งนี้นับเป็นอีกครั้งที่หูจื่อถูกซิ่วเอ๋อในฐานะแม่เลี้ยงกำราบลงได้ หูจื่อและเทียนจู้จับมือปรองดองกันต่อหน้าโลงศพจางเต๋อเป่า จากนั้นพี่น้องห้าคนก็โผเข้ากอดกันด้วยความเข้าอกเข้าใจกัน
               คืนก่อนทำพิธีฝังศพจางเต๋อเป่า ทุกคนต่างพากันนอนไม่หลับ ดูเหมือนทุกคนไม่คุ้นเคยกับการที่ต้องสูญเสียเสียงของจางเต๋อเป่าไป เทียนจู้ซึ่งซุกตัวอยู่ในผ้าห่มหวนรำลึกนึกถึงความดีที่จางเต๋อเป่ามีต่อตน แต่ตนกลับดื้อรั้นมีทิฐิ ด้วยความเศร้าจึงหลั่งน้ำตาออกมา  ซิ่วเอ๋อหวนนึกถึงเรื่องราวของนางและจางเต๋อเป่า เมื่อจับจ้องไปที่โต้วโต้วลูกชายคนเล็กก็หักห้ามความเศร้าไว้ไม่ได้จนน้ำตานองหน้า ต้าหลงคุกเข่าลงตรงหน้าป้ายวิญญาณของจางเต๋อเป่า หวนนึกถึงตนซึ่งไร้ญาติขาดมิตรจนกระทั่งวันนี้มีครอบครัวอีกครั้ง ตนรู้สึกผิดที่ไม่เคยเรียกจางเต๋อเป่าว่าพ่อสักครั้ง ในที่สุดคำว่าพ่อก็หลุดออกจากปากต้าหลง
               เช้าวันรุ่งขึ้น ขบวนส่งศพ ปู่กวัดแกว่งมีดสามครั้งต่อหน้าโลงศพราวกับว่าส่งวิญญาณลูกชายสู่ปรโลก ไม่นานนักน้ำตาของปู่ก็ไหลพราก ร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกเสียใจ คนสูงอายุซึ่งสติไม่สมประกอบกลับชัดเจนเมื่อต้องสูญเสียลูกชายสุดที่รักไป
               ที่หน้าหลุมฝังศพจางเต๋อเป่า ลูกๆพากันร้องห่มร้องไห้ด้วยความอาลัย ซิ่วเอ๋อน้ำตานองหน้าจับจ้องไปที่โลงศพซึ่งกำลังถูกฝังกลบ เมื่อเห็นลูกๆที่พากันเศร้าโศกเสียใจที่ต้องสูญเสียพ่ออันเป็นที่รักไป ซิ่วเอ๋อก็พูดในใจบอกจางเต๋อเป่าว่าไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องเลี้ยงดูลูกๆเติบใหญ่ให้ทุกคนรักใคร่ปรองดองกัน
 
 
               วันแรกหลังจากที่ฝังศพจางเต๋อเป่าแล้ว บรรยากาศในบ้านเงียบเหงาเป็นพิเศษ หูจื่อนอนน้ำตาไหลพราก เป่าเม่ยนึกถึงพ่อที่ต้องนอนอยู่บนเขาเพียงคนเดียวจะหนาวหรือไม่ อาหนิ่วเศร้าโศกเสียใจที่ต้องสูญเสียความรักจากพ่อไป เทียนจู้หวนนึกถึงเสียงเรียกของจางเต๋อเป่าจนหลับไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ปู่ก็เช่นเดียวกันน้ำตาไหลพรากโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ตกดึก เป่าเม่ยนอนไม่หลับจึงเข้าไปในห้องนอนของซิ่วเอ๋อซุกตัวอยู่ข้างกายนาง ในใจของเป่าเม่ยหวนนึกถึงคำพูดของชุนเถาที่บอกว่าแม่เลี้ยงใจร้าย แต่สำหรับเป่าเม่ยแล้วสัมผัสได้ถึงความรักของซิ่วเอ๋อ ทางด้านต้าหลงนั้นก็อยากเรียกซิ่วเอ๋อเป็นแม่เช่นเดียวกัน
               รุ่งเช้าทุกคนพบว่าปู่หายไป ที่แท้ปู่คิดถึงลูกชายจึงคลำทางไปยังหลุมฝังศพของจางเต๋อเป่า เมื่อซิ่วเอ๋อพาลูกออกตามหาปู่ ปู่ซึ่งอยู่ที่โรงฆ่าสัตว์ถือมีดปลอมกวัดแกว่งไปมาทำให้สัตว์ตื่น วัวแพะพากันหนีออกจากคอก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความเสียหายให้โรงฆ่าสัตว์เป็นจำนวนมาก เถ้าแก่โรงฆ่าสัตว์จับตัวปู่ไว้เพื่อให้ชดใช้ค่าเสียหาย ซิ่วเอ๋อและลูกๆพากันมาถึงโรงฆ่าสัตว์ จ้าวกังคิดช่วยเหลือปู่ แต่ก็ไม่มีเงิน ทั้งยังเป็นหนี้การพนันอีกด้วย ทำให้ถูกเถ้าแก่เย้ยหยันว่าไม่เจียมตัว ซิ่วเอ๋อช่วยเหลือปู่ไว้ได้โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะนำเงินมาชดใช้ค่าเสียหายให้เถ้าแก่ในภายหลัง
               เมื่อกลับถึงบ้านซิ่วเอ๋อเกรงว่าปู่จะก่อเรื่องขึ้นอีก ที่สำคัญเกรงว่าปู่จะทำร้ายตนเอง นางจึงตัดสินใจขังปู่ไว้ในห้องเก็บฟืน เทียนจู้,เป่าเม่ย,อาหนิ่วและหูจื่อต่างไม่เข้าใจว่าเหตุใดแม่จึงทารุณปู่เช่นนี้จึงขอให้แม่ปล่อยปู่เป็นอิสระ ซิ่วเอ๋อกลับยืนกรานไม่ปล่อยปู่เป็นอันขาด หูจื่อทนไม่ได้จึงระบายโทสะออกมาโดยพูดว่าการกระทำของซิ่วเอ๋อเป็นการยืนยันว่าคำพูดชุนเถาเป็นความจริง ไม่ว่าหญิงกาลกินีกินผัว แม่เลี้ยงใจร้าย เป็นต้น พ่อจากไปพวกเราไปได้ไม่นาน แม่เลี้ยงก็เริ่มทารุณพวกเรา วันนี้ขังปู่เอาไว้ ต่อไปก็ไล่ตนและเป่าเม่ยออกจากบ้าน การที่หูจื่อไม่เคารพยำเกรงซิ่วเอ๋อทำให้เทียนจู้และหูจื่อผิดใจกันขึ้นมาอีกครั้ง ซิ่วเอ๋อต้องเผชิญกับความไม่เข้าใจและคลางแคลงใจของทุกคน ทำให้นางต้องสะกดความเจ็บปวดไว้ในใจเท่านั้น
               จ้าวกังเห็นจางเต๋อเป่าเสียชีวิตไปแล้ว ปู่ก็ก่อเรื่องก่อราวขึ้นมาต้องนำเงินไปชดใช้ค่าเสียหาย เพื่อช่วยเหลือจุนเจือบ้านสกุลจาง จ้าวกังจึงตัดสินใจไปยืมเงินจากชิงสุ่ย ทว่ากลับถูกชุนเถาไม่เพียงไม่ให้ยืมเงิน ทั้งยังถูกด่าทออีกด้วย
               ตกดึกฝนตกหนัก ปู่ยังคงอยู่ในห้องเก็บฟืน เป่าเม่ยไม่ระวังทำกุญแจห้องเก็บฟืนหล่นหายไปกับสายน้ำ ทำให้ซิ่วเอ๋อจำต้องใช้ขวานจามเพื่อเปิดประตูห้องเก็บฟืน ปู่คุกเข่าต่อหน้าซิ่วเอ๋อ ทำให้ซิ่วเอ๋อต้องรีบคุกเข่าลงทันที ซิ่วเอ๋อบอกปู่ว่านางมีความจำเป็นจึงต้องทำเช่นนี้ แท้ที่จริงแล้วนางรู้สึกเจ็บปวดกว่าใครๆทั้งนั้น จากนั้นซิ่วเอ๋อก็ประคองปู่ขึ้นมา เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ปู่ จ้าวกังเห็นฝนตกหนักจึงเกิดความเป็นห่วงซิ่วเอ๋อและลูกๆขึ้นมา เมื่อจ้าวกังไปถึงบ้านสกุลจางพบว่าหลังคารั่ว หลังจากที่จ้าวกังซ่อมแซมหลังคาแล้วก็เปิดเผยความในใจบอกรักซิ่วเอ๋อ ทว่ากลับถูกซิ่วเอ๋อปฏิเสธ
               ชิงสุ่ยเห็นซิ่วเอ๋อและลูกๆกำลังลำบาก ทั้งที่แนะนำงานให้ซิ่วเอ๋อ แต่เงินที่ได้มาก็ไม่เพียงพอนำไปชดใช้ค่าเสียหายเถ้าแก่โรงฆ่าสัตว์ซึ่งปู่ไปก่อเรื่องก่อราวขึ้นมา
               ซิ่วเอ๋อรวบรวมเงินทั้งหมดที่มีอยู่ในบ้าน แต่ก็ยังไม่พอชดใช้ค่าเสียหายเถ้าแก่โรงฆ่าสัตว์ ท้ายที่สุดเถ้าแก่โรงฆ่าสัตว์ก็ให้  ซิ่วเอ๋อมาทำงานที่โรงฆ่าสัตว์แทนเงินชดใช้ค่าเสียหาย
               ภายในโรงฆ่าสัตว์เต็มไปด้วยเลือดและกลิ่นคาวตลอดจนเสียงสัตว์ร้องโหยหวน ทำให้ซิ่วเอ๋อต้องสะกดความรู้สึกสะอิดสะเอียนเอาไว้ ทั้งยังต้องฝืนใจฆ่าหมูอีกด้าย  ด้วยข้อจำกัดของจิตใจและร่างกายทำให้ซิ่วเอ๋อไม่สามารถทนต่อไปได้ จ้าวกังเห็นสภาพที่ซิ่วเอ๋อได้รับจึงเกิดความเห็นใจนางขึ้นมา
               เด็กๆแบ่งเบาภาระในครอบครัวด้วยการช่วยกันพับกล่องกระดาษ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยกว่าจะได้งานสักชิ้นหนึ่ง ทุกคนดีใจเมื่องานเสร็จสิ้นพร้อมส่งให้ผู้ว่าจ้าง 
               เช้าวันหนึ่ง ปู่ต้มโจ๊กให้ทุกคนกินโดยนำกล่องกระดาษที่เตรียมไว้เพื่อส่งให้ผู้ว่าจ้างนำมาทำเป็นฟืน หลังจากที่ซิ่วเอ๋อรู้เรื่องนี้ก็น้ำตาไหลพรากเลยทีเดียว
               เด็กๆพากันไปช่วยชาวบ้านขุดผลฟัก หูจื่อและเทียนจู้ฉวยโอกาสที่ต้าหลง,ปู่และเป่าเม่ยไม่ได้ให้ความสนใจไปแอบขุดผลฟักจากที่ดินแปลงอื่นเพื่อนำกลับบ้านมอบให้ซิ่วเอ๋อ
 
 
               เด็กๆช่วยกันเลือกผลฟักที่สวยที่สุดและใหญ่ที่สุดโดยถือเป็นของล้ำค่าเพื่อมอบให้ซิ่วเอ๋อ นึกไม่ถึงว่าซิ่วเอ๋อกวาดสายตามองผลฟักแล้วก็ถามเด็กๆด้วยน้ำเสียงดุดันว่าได้ผลฟักมาจากที่ใด เด็กๆมองออกว่าซิ่วเอ๋อโกรธ แต่ก็ไม่มีใครกล้าตอบ...
               ซิ่วเอ๋อคาดคั้นที่มาของผลฟักจากเด็กๆด้วยน้ำเสียงอันดุดัน เด็กๆพากันงึมงำไม่กล้าตอบ......เมื่อไม่มีใครตอบ ซิ่วเอ๋อจึง ชี้นิ้วถามเทียนจู้ ด้วยความที่เทียนจู้ไม่ได้ตั้งตัวจึงตอบตรงไปตรงมาว่าขโมยมา ทุกคนอยากช่วยเหลือเทียนจู้ แต่ก็ไม่กล้าเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงของซิ่วเอ๋อซึ่งเต็มไปด้วยคามเคร่งเคียดก็ยิ่งทำให้ทุกคนเกิดความหวาดกลัว...
               ความรู้สึกของซิ่วเอ๋อในเวลานี้นั้นทั้งโกรธทั้งผิดหวัง นางจึงคว้าไม้เรียวตีเทียนจู้อย่างแรง หูจื่อเห็นเช่นนั้นจึงสารภาพว่าตนก็ขโมยมาเช่นเดียวกัน เมื่อซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งออกแรงตีเทียนจู้และหูจื่อ ทันใดนั้น ต้าหลงก็ออกหน้าสารภาพว่าตนเป็นเจ้าของความคิด ด้วยความร้อนใจจึงหลุดปากเรียกซิ่วเอ๋อว่าแม่ออกมา เมื่อซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนั้นก็พูดว่าในเมื่อต้าหลงเรียกนางว่าแม่ ต้าหลงจะต้องถูกลงโทษที่ดูแลน้องไม่ดี แม้ว่าต้าหลงถูกซิ่วเอ๋อตีอย่างหนัก ทว่าในใจนั้นกลับรู้สึกอิ่มเอมที่ได้สัมผัสถึงความรักของแม่
               จ้าวกังต้องการช่วยเหลือซิ่วเอ๋อจึงบากหน้าขอบริจาคเนื้อหมูจากเพื่อนๆในโรงฆ่าสัตว์เพื่อนำไปมอบให้ซิ่วเอ๋อ จากนั้นจ้าวกังก็แนะนำงานในห้องครัวของร้านอาหารแห่งหนึ่งให้ซิ่วเอ๋อ ทำให้ซิ่วเอ๋อซาบซึ้งใจเป็นอันมาก
               ซิ่วเอ๋อทำงานในห้องครัวของร้านอาหารด้วยความตั้งอกตั้งใจ ต่อมาซิ่วเอ๋อก็พบว่าพ่อครัวคิดไม่ดีต่อนาง แต่เพื่อครอบครัวทำให้นางจำต้องทำงานต่อไปโดยต้องระแวดระวังพ่อครัวไม่ให้ย่ำยีนางอีกด้วย
               คณะงิ้วเข้ามาเปิดการแสดงในเมือง หูจื่อเห็นการแสดงงิ้วจึงเกิดความสนอกสนใจเป็นพิเศษ เจ้าของคณะงิ้วเห็นเด็กสนใจงิ้วจึงคิดรับต้าหลง,หูจื่อและเทียนจู้ไว้เป็นศิษย์โดยบอกเด็กทั้งสามคนว่าถ้าสนใจเรียนงิ้วมีให้กินมีให้ร้องรำ ในที่สุดเด็กทั้งสามก็ตัดสินใจเข้าคณะงิ้ว
               หลังจากที่เสร็จสิ้นจากการซ้อมงิ้ว ทุกคนก็พากันกินข้าว เจ้าของคณะงิ้วก็พบว่าต้าหลง,หูจื่อและเทียนจู้ต่างพากันนำข้าวและอาหารส่วนของตนไปให้ปู่,อาหนิ่วและเป่าเม่ย เมื่อเห็นเช่นนั้นจึงเข้าไปสอบถามความจริงจากเด็กทั้งสาม
               ก่อนทำการแสดงงิ้ว นักแสดงคนหนึ่งปวดท้องขึ้นมา ปู่ถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นนักแสดงงิ้วจึงถูกช่างแต่งตัวซึ่งดื่มเหล้าเมามายจับแต่งชุดเปาบุ้นจิ้นขึ้นไปแสดงบนเวที เจ้าของคณะงิ้วซึ่งแสดงอยู่บนเวทีเมื่อเห็นปู่ซึ่งสวมใส่ชุดเปาบุ้นจิ้นขึ้นมาบนเวทีก็แทบลมจับเลยทีเดียว บรรดาเด็กต่างพากันแปลกใจเมื่อเห็นปู่ร้องงิ้วอยู่บนเวที นึกไม่ถึงว่าปู่ซึ่งเล่นนอกบทสร้างความตลกขบขันไปทั่ว

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android