ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 8-9 มกราคม 2554

เปิดอ่านแล้ว 75 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 8-9 มกราคม 2554

8-9 มกราคม 2554

 

                เด็กๆพบเห็นขอทานขอเงินจากชาวบ้านที่มาชมงิ้ว ทำให้หูจื่อเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาโดยให้ปู่ฝึกซ้อมเป็นขอทาน
               เด็ก ๆ พาปู่เร่ขอทานถูกชุนเถาพบเห็นเข้าชุนเถาเห็นเช่นนั้นจึงตั้งใจไปที่บ้านสกุลจางเพื่อนำความบอกซิ่วเอ๋อว่าบัดนี้ปู่เป็นขอทานไปเสียแล้ว นึกไม่ถึงว่าคำพูดที่ไม่สมประดีของปู่ทำให้สถานการณ์คลี่คลายไปได้ ทว่าซิ่วเอ๋อก็พูดกับเด็กๆด้วยน้ำเสียงดุดันว่าไม่ว่าพวกเราจะยากจนลำบากลำบนเพียงใด ตราบใดที่แม่ยังมีลมหายใจจะไม่มีวันให้คนในครอบครัวไปเป็นขอทานเป็นอันขาด
               ในที่สุดก็ถึงคราวที่เด็กๆจะต้องขึ้นไปแสดงงิ้วบนเวที เด็กๆรวบรวมความกล้าแสดงงิ้วต่อหน้าผู้ชม แต่ด้วยความที่ฝึกซ้อมไม่เพียงพอจนเกิดความโกลาหลทั้งเวทีทำให้เจ้าของคณะงิ้วเหงื่อตกเลยทีเดียว นึกไม่ถึงว่าเหล่าฮูหยินกลับพึงพอใจการแสดงของเด็ก ๆ จึงเรียกเด็ก ๆ มาพบ เหล่าฮูหยินชื่นชอบความน่ารักของเด็กๆจึงมอบผลท้อให้เป็นรางวัล
               อีกด้านหนึ่ง ซิ่วเอ๋อซึ่งทำงานในห้องครัวของร้านอาหาร ด้วยความที่พ่อครัวเจ็บแค้นที่ซิ่วเอ๋อไม่ยินยอมตกเป็นของตนจึงใส่ร้ายป้ายสีซิ่วเอ๋อขโมยอาหารในห้องครัวกลับบ้าน จ้าวกังนำเนื้อสัตว์ไปส่งที่ร้านอาหารพบเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็โกรธมาก ทว่าซิ่วเอ๋อกลับห้ามจ้าวกังอย่าได้ก่อเรื่องก่อราวขึ้นเป็นอันขาด จ้าวกังรับปากว่าจะหางานใหม่ให้ซิ่วเอ๋อ
               ซิ่วเอ๋อกลับบ้านด้วยความอ่อนเพลีย เด็กๆพากันนำผลท้อมอบให้ซิ่วเอ๋อด้วยความเบิกบานใจโดยบอกซิ่วเอ๋อว่าผลท้อเป็นรางวัลที่ได้มาจากการแสดงงิ้ว ซิ่วเอ๋อตื้นตันใจในความกตัญญูของเด็กๆ กระนั้นก็รู้สึกเห็นใจที่เด็กๆต้องหากินก่อนวัยอันควร
               ชุนเถาเห็นซิ่วเอ๋อมาซื้อข้าวสารที่บ้านจึงต้องการให้นางใช้หนี้เก่าเสียก่อน ซิ่วเอ๋อลำบากใจ ชิงสุ่ยจึงเสนอให้ซิ่วเอ๋อมาทำงานที่ร้านเพื่อหักหนี้ ทั้งยังสามารถนำข้าวสารไปใช้ที่บ้านได้อีกด้วย ชุนเถาเห็นชิงสุ่ยยืนยันหนักแน่นจึงฝืนใจยอมรับซิ่วเอ๋อเข้ามาทำงานที่ร้าน
               หูจื่อถูกหลี่พ่างหัวเราะเยาะที่ไม่มีเงินซื้อว่าว  หูจื่อทนไม่ได้จึงนำเงินที่หามาได้ไปซื้อว่าว  ต้าหลงพบเห็นเข้าจึงเข้าขัดขวาง หูจื่อไม่เข้าใจว่าการที่นำเงินที่ตนหามาได้ไปใช้จึงเรียกว่าขโมย ซิ่วเอ๋อพยายามอธิบายความ แต่หูจื่อกลับเข้าใจผิดโดยปักใจเชื่อว่าชุนเถาพูดไม่ผิด ไม่มีแม่เลี้ยงคนใดเป็นคนดีสักคน
               หูจื่อพบว่าคณะงิ้วกำลังจะไปจากเมือง ด้วยความผิดหวังนั่นเองได้พบกับจ้าวกังซึ่งเพิ่งได้เงินจากบ่อนพนัน จ้าวกังมอบเงินจำนวนหนึ่งให้หูจื่อด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง เมื่อหูจื่อได้เงินมาก็นำไปซื้อว่าว ไม่ให้หลี่พ่างดูแคลนตนอีกต่อไปว่าไม่มีเงินซื้อว่าว
               นึกไม่ถึงว่าขณะที่หูจื่อซื้อว่าวด้วยความสบายอกสบายใจนั่นเองกลับถูกปู่พาตัวกลับบ้าน
               ปู่พาหูจื่อมาหาซิ่วเอ๋อ จากนั้นปู่ก็บอกซิ่วเอ๋อว่าหูจื่อนำเงินไปซื้อว่าว แต่ถูกตนขัดขวางเสียก่อน ซิ่วเอ๋อไม่ได้ถามให้ได้ความชัดเจนก็ดุด่าหูจื่อ ทำให้หูจื่อวิ่งออกจากบ้านไปด้วยความโกรธ
 
 
               หูจื่อไปที่หลุมฝังศพจางเต๋อเป่าโดยต่อว่าพ่อจากโลกนี้เร็วเกินไป ทำให้ตนถูกใส่ร้ายว่าเป็นหัวขโมย หูจื่อตัดสินใจเรียนงิ้วโดยติดตามคณะงิ้วไปจากเมืองนี้ หลังจากที่ตนประสบความสำเร็จแล้วจะกลับมาพาปู่และเป่าเม่ยไปอยู่ด้วยกัน ขอให้พ่อวางใจ
               ตกดึก หลังจากที่หูจื่อกลับถึงบ้านแล้วก็กำชับเป่าดูแลตนเองและปู่ให้ดี ตนคิดถึงและเป็นห่วงคนทั้งสองเสมอ คำพูดของหูจื่อสร้างความฉงนท์ให้เป่าเม่ยเป็นอันมาก
               รุ่งขึ้น หูจื่อลอบเข้าไปในคณะงิ้วโดยซ่อนตัวอยู่ในหีบเสื้อผ้าเพื่อติดตามคณะงิ้วออกจากเมือง
               ในเวลาเดียวกัน เด็กๆพบว่าหูจื่อหายตัวไปจึงพากันนำความไปบอกซิ่วเอ๋อและจ้าวกัง จ้าวกังเปิดเผยความจริงทั้งหมดของหูจื่อต่อซิ่วเอ๋อ ซิ่วเอ๋อตำหนิตนเองที่ตำหนิหูจื่อโดยไม่ได้ถามไถ่ให้ได้ความเสียก่อน ทุกคนออกตามหาหูจื่อด้วยความร้อนใจ
               ซิ่วเอ๋อรู้สึกผิดต่อหูจื่อเป็นอันมาก ต่อมานางก็พบว่าคณะงิ้วออกจากเมืองนี้ไปแล้ว ซิ่วเอ๋อฉุกคิดได้ว่าหูจื่อชอบงิ้วมาก เชื่อว่าหูจื่อจะต้องติดตามคณะงิ้วไปอย่างแน่นอน หลังจากที่ซิ่วเอ๋อสอบถามเบาะแสของคณะงิ้วแล้วก็ติดตามคณะงิ้วไป จ้าวกังเห็นว่าระยะทางไกลจึงเช่ารถม้าร่วมเดินทางไปกับซิ่วเอ๋อ
               อีกด้านหนึ่งนั้น เจ้าของคณะงิ้วตกใจมากเมื่อพบเห็นหูจื่อ หูจื่อวิงวอนขอร้องเจ้าของคณะงิ้วรับตนเป็นศิษย์ เจ้าของคณะงิ้วยืนกรานว่าตนรับหูจื่อเป็นศิษย์ได้ก็ต่อเมื่อหูจื่อได้รับอนุญาตจากผู้ปกครองเสียก่อน
               ซิ่วเอ๋อและจ้าวกังพากันเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมที่คณะงิ้วใช้พักแรมจนได้พบกับหูจื่อ ซิ่วเอ๋อแสดงความจริงใจด้วยการกล่าวขอโทษหูจื่อ จากนั้นก็ใช้หัวใจของความเป็นแม่ขอให้หูจื่อกลับบ้าน  หูจื่อเชื่อว่าซิ่วเอ๋อเห็นตนเป็นลูกจึงตัดสินใจติดตามซิ่วเอ๋อกลับบ้าน
               จ้าวกังเสียพนันจนหมดเนื้อหมดตัว ขณะที่กำลังสิ้นหวังนั่นเองก็ล่วงรู้ว่าชิงสุ่ยไม่ได้มีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากับ    ชุนเถา ทำให้ชุนเถาต้องเหี่ยวแห้ง ดูเหมือนจ้างกังคิดแผนการบางอย่างขึ้นมาได้
               ปู่และเด็กๆเล่นด้วยกัน ด้วยความที่ปู่ไม่ระวังจึงได้รับบาดเจ็บ ซิ่วเอ๋อดูแลทำแผลให้ปู่ ขณะที่ปู่กำลังกินข้าวก็พูดขึ้นมาว่าข้าวเปล่าไม่มี กับคำพูดของปู่สร้างความไม่สบายใจให้ซิ่วเอ๋อเป็นอันมาก
               ซิ่วเอ๋อคิดหาหนทางเพื่อเพิ่มรายได้นำมาจุนเจือครอบครัว นางต้องออกหางานทำ ทั้งยังต้องเลี้ยงดูลูกๆอีกด้วย ทำให้อ่อนล้าเป็นพิเศษ ซิ่วเอ๋อแหงนหน้ามองท้องฟ้าพูดกับจางเต๋อเป่าว่านางอับจนหนทาง ไม่มีกำลัง นึกไม่ถึงว่าคำพูดของปู่ซึ่งดูเหมือนไม่สมประดีนักกลับปลอบใจซิ่วเอ๋อให้คลายความสิ้นหวังไปได้ ทำให้ซิ่วเอ๋อมีกำลังต่อสู้อีกครั้ง
               จ้าวกังดำเนินแผนการที่วางไว้ด้วยการจงใจให้ชุนเถานำสินค้ามาส่งที่บ้านสกุลจ้าวตามลำพัง
 
 
               โรงสีเปิดรับคนงานขนข้าว ผู้ชายจำนวนมากพากันเข้าแถวเพื่อให้ได้รับการว่าจ้างเป็นคนงาน หนึ่งในจำนวนนั้นมีซิ่วเอ๋อซึ่งเป็นหญิงเพียงคนเดียวรวมอยู่ด้วย หัวหน้าตนงานบอกซิ่วเอ๋อว่าผู้หญิงเรี่ยวแรงน้อยขนข้าวไม่ไหว ขอให้นางกลับไปเสียเถิด ซิ่วเอ๋ออยากได้งานงอ้อนวอนขอให้ทดสอบนางก่อน หัวหน้าคนงานไม่มีทางเลือกจึงอนุญาตให้ซิ่วเอ๋อทดสอบขนกระสอบข้าว
               ชุนเถานำสินค้าไปส่งที่บ้านสกุลจ้าวตามลำพังโดยหารู้ไม่ว่ากำลังก้าวเข้าสู่กับดักของจ้าวกัง จ้าวกังเห็นชุนเถามาเพียงลำพังจึงเกี้ยวพาราสีจนนางเคลิบเคลิ้มตกเป็นของจ้าวกัง และแล้วแผนการของจ้าวกังก็บรรลุผล
               ในเวลาเดียวกัน ทุกคนต่างพากันให้กำลังใจซิ่วเอ๋อผ่านการทดสอบขนกระสอบข้าว แม้แต่หัวหน้าคนงานก็เอาใจช่วยนาง ผลปรากฏว่าซิ่วเอ๋อไม่ได้ทำให้ทุกคนผิดหวัง ความพยายามทำให้นางประสบความสำเร็จผ่านการทดสอบไปได้ด้วยดี
               จ้าวกังไปหาชุนเถาที่ร้านขายของชำโดยบอกนนางว่าแม่ของตนได้รับบาดเจ็บต้องใช้เงิน ขอให้ชุนเถาให้ตนยืมเงินนำไปรักษาแม่ทั้งที่ชุนเถาไม่เชื่อสักเท่าใดนัก แต่ก็มอบเงินให้จ้าวกังไป
               จ้าวกังนำเงินที่ได้จากชุนเถาไปเข้าบ่อนพนัน วันนี้มือขึ้นได้เงินมาเป็นจำนวนมากเดินออกจากบ่อนพนันด้วยความเบิกบานใจ
               จ้าวกังพบเห็นเป่าเม่ยกำลังรบเร้าให้ซิ่วเอ๋อซื้อไก่ให้นาง ซิ่วเอ๋อไม่อยากสุลุ่ยสุร่ายจึงบ่ายเบี่ยง จ้าวกังเห็นเช่นนั้นจึงซื้อลูกไก่สองตัวให้เป่าเม่ยโดยให้เป่าเม่ยสัญญาว่าต่อไปจะเป็นเด็กดีเชื่อฟังซิ่วเอ๋อ ซิ่วเอ๋อซาบซึ้งใจที่จ้าวกังช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้นาง
               เด็กๆพบว่าซิ่วเอ๋อมีอาการผิดปกติที่บ่า หลังจากที่คาดคั้นเอาความจริงแล้วถึงรู้ว่าซิ่วเอ๋อไปเป็นคนงานขนข้าว เด็ก ๆ ทนไม่ได้ที่เห็นซิ่วเอ๋อต้องลำบากลำบนเช่นนี้ จึงปรึกษาหารือกันว่าจะช่วยกันหางานทำนำเงินมาจุนเจือครอบครัวเพื่อแบ่งเบาภาระของซิ่วเอ๋อ
 
                หลังจากที่ซิ่วเอ๋อออกไปทำงานแล้ว เด็กๆก็เริ่มต้นแผนการ เด็กผู้ชายออกไปหาเงิน เด็กผู้หญิงเลี้ยงโต้วโต้วอยู่ที่บ้าน
                หูจื่อและเทียนจู้ไปที่ร้านขายของชำของชิงสุ่ยเพื่อของานทำ ชิงสุ่ยให้ทั้งสองนำสินค้าไปส่ง่โดยมอบปลาหมึกแห้งเป็นค่าแรง ต้าหลงหางานทำอยู่หลายแห่ง ในที่สุดก็ได้งานที่ร้านกระดาษเงินกระดาษทอง เจ้าของร้านให้ต้าหลงนำสินค้าไปส่งที่วัดบนเขาโดยมอบของเซ่นไหว้เป็นค่าแรง
                หูจื่อและเทียนจู้นำสินค้าไปส่งให้ลูกค้า ลูกค้ามอบเงินเล็กน้อยเป็นรางวัลแก่คนทั้งสอง นับเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองได้รับความเมตตาจากลูกค้าที่ใจกว้าง
               ชุนเถาและจ้าวกังลักลอบพลอดรักกันที่วัดบนเขา  ขณะที่ทั้งสองกำลังจะแยกจากกันนั่นเองได้พบกับต้าหลงโดยบังเอิญ ชุนเถาวิตกกังวลเกรงว่าต้าหลงจะรู้เรื่องที่นางและจ้าวกังลักลอบพรอดรักกัน นางจึงรีบออกตัวว่ ทั้งสองมาไหว้พระด้วยกันเท่านั้น ทว่าต้าหลงกลับไม่ได้สนใจคำพูดของชุนเถาสักเท่าใดนัก
               ชุนเถาระแวงต้าหลงจะเปิดเผยเรื่องที่นางและจ้าวกังลักลอบพลอดรักกันออกมา นางจึงขอให้จ้าวกังคิดหาหนทางกำจัดต้าหลง จ้าวกังจึงฉวยโอกาสนี้รีดไถเงินจากชุนเถาโดยอ้างว่าเรื่องของต้าหลงจำเป็นต้องใช้เงิน แม้ว่าชุนเถาไม่พอใจ แต่ก็มอบเงินให้จ้าวกัง
               ซิ่วเอ๋อตระเตรียมอาหารค่ำ เด็กผู้ชายกลับบ้านมาด้วยความเบิกบานใจโดยนำอาหารที่เป็นค่าแรงมอบให้ซิ่วเอ๋อ ซิ่วเอ๋อไม่เพียงไม่สบอารมณ์ ทั้งยังคาดคั้นเอาความจริงว่าได้อาหารเหล่านี้มาได้อย่างไร เด็กๆตอบว่าพวกตนพากันออกไปทำงาน ซิ่วเอ๋อคว้าไม้ตีเด็กๆด้วยความโกรธ ต่อว่าเด็กๆว่าขโมยก็แล้ว วันนี้ยังหัดโกหก ลำพังเด็กๆจะหาสิ่งเหล่านี้มาได้อย่างไร
               ซิ่วเอ๋อตีเด็กๆด้วยความโกรธ ต้าหลงคุกเข่าขอร้องซิ่วเอ๋ออย่าได้ตีหูจื่อและทียนจู้ ทั้งหมดเป็นความคิดของตน หากลงโทษขอให้ลงโทษตน ต้าหลงยืนยันว่าพวกตนไม่ได้ขโมยของมา ของเหล่านี้เป็นค่าแรงที่ได้มาจากการทำงาน อาหนิ่วและเป่าเม่ยต่างพากันเป็นพยานว่าทั้งสามคนไม่ได้โกหก  ซิ่วเอ๋อสำนึกผิดที่นางเข้าใจผิดไปเอง นางปลาบปลื้มใจที่เด็กๆรู้จักชีวิต ไม่ว่ามีสายเลือดเดียวกันหรือไม่ ถือว่าทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน
               จ้าวกังตั้งใจไปที่บ้านซิ่วเอ๋อเพื่อทำอาหารให้เด็กๆกิน ต้าหลงให้คำมั่นสัญญาต่อจ้าวกังว่าตนจะไม่เปิดเผยเรื่องที่จ้าวกังและชุนเถาลักลอบพลอดรักที่วัดบนเขาออกมาเป็นอันขาด ทำให้จ้าวกังจากไปด้วยความสบายใจ
               ชุนเถาโกรธจ้าวกังที่หลงเชื่อคำมั่นสัญญาของต้าหลง เพียงคำมั่นสัญญาใช่ว่าทำให้ปัญหาหมดไป ในที่สุดชุนเถาก็ตัดสินใจออกหน้าแก้ปัญหานี้ด้วยตนเองโดยห้ามไม่ให้จ้าวกังเข้ามาก้าวก่ายเป็นอันขาด
               ชุนเถามอบเงินห้าเหรียญให้ต้าหลง จากนั้นก็ใส่ความต้าหลงเป็นขโมย ชุนเถาประจานต้าหลงว่าไม่เพียงเป็นหัวขโมย ทั้งยังพูดจาโกหก ขอให้ชาวบ้านอย่าได้หลงเชื่อคำพูดของต้าหลงอีกต่อไป
               ต้าหลงวิตกกังวลเกรงว่าซิ่วเอ๋อไม่เชื่อว่าตนไม่ได้เป็นหัวขโมย  ซิ่วเอ๋อกลับเชื่อว่าต้าหลงเป็นผู้บริสุทธิ์โดยตัดสินใจฟ้องร้องเพื่อไม่ให้ชุนเถาและชาวบ้านดูถูกดูแคลนต้าหลงอีกต่อไป เมื่อชุนเถาเห็นชาวบ้านหลงเชื่อว่าต้าหลงพูดจาโกหก เมื่อเห็นเป็นไปตามแผนการแล้วก็พาชาวบ้านจากไป
               ซิ่วเอ๋อสอบถามต้าหลงว่าล่วงเกินชุนเถาหรือไม่ เหตุใดชุนเถาถึงจงใจเล่นงานต้าหลงเช่นนี้ เนื่องจากต้าหลงให้คำมั่นสัญญาต่อจ้าวกังไว้จึงไม่ได้เปิดเผยเรื่องที่ชุนเถาและจ้าวกังลักลอบพลอดรักที่วัดบนเขาออกมา
               ปู่เห็นเด็กๆออกไปทำงานจึงรู้สึกว่าตนเองใช้ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้จึงตัดสินใจออกไปทำงานบ้าง
               ปู่ไปขอทำงานที่โรงฆ่าสัตว์ ทันทีที่เจ้าของโรงฆ่าสัตว์เห็นปู่ เจ้าของโรงฆ่าสัตว์ก็สั่งโก๋วจื่อขับไล่ปู่ไปจากโรงฆ่าสัตว์ ต่อมา ปู่ได้พบกับเปียนฝูซึ่งออกมาหาซื้อน้ำแข็ง ด้วยความที่ปู่เข้าใจผิดคิดว่าเปียนฝูเป็นโก๋วจื่อ ปู่จึงติตตามรุมเร้าเปียนฝูไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียวเปียนฝูและปู่พากันไปที่โรงน้ำแข็ง ในที่สุดปู่ก็ได้งานทำโดยทำงานเป็นคนส่งน้ำแข็ง
               ปู่หลงทาง เมื่อไปถึงบ้านเปียนฝู น้ำแข็งก็ละลายหมดแล้ว ทำให้เปียนฝูโกรธมาก เปียนเหล่าฮูหยินโกรธมากที่หาซื้อน้ำแข็งไม่ได้จนเป็นลมหมดสติไป ทำให้เกิดความโกลาหลไปทั่ว
               ชุนเถาออกไปซื้อของ นึกไม่ถึงว่าพบเห็นจ้าวกังกำลังเลือกซื้อน้ำหอมเพื่อมอบให้ซิ่วเอ๋อ ทำให้นางเข้าใจผิดคิดว่าจ้าวกังเลือกซื้อน้ำหอมให้นาง นางจึงจากไปด้วยความปลาบปลื้มใจ
               จ้าวกังไปหาซิ่วเอ๋อที่โรงสีพบเห็นนางอ่อนแรงล้มลงจากการขนกระสอบข้าว ซิ่วเอ๋อเท้าแพลง จ้าวกังจึงอาสาพานางไปส่งบ้าน จ้าวกังมอบน้ำหอมให้ซิ่วเอ๋อ ซิ่วเอ๋อปฏิเสธไม่รับ ทันใดนั้น เจ้าของโรงน้ำแข็งก็มาหาซิ่วเอ๋อที่บ้านเพื่อขอให้นางชดใช้ค่าเสียหายที่ปู่ทำไว้ จ้าวกังเห็นเช่นนั้นจึงออกหน้าช่วยเหลือโดยชดใช้ค่าเสียหายแทนซิ่วเอ๋อ
               ชิงสุ่ยชักชวนโก๋วจื่อและพวกมาดื่มเหล้าที่บ้านเพื่อปรึกษาหารือกันให้ความช่วยเหลือซิ่วเอ๋อ ขณะที่ทุกคนกำลังพูดเรื่องสัพเพเหระกันเองก็พูดถึงเรื่องที่จ้าวกังซื้อน้ำหอมให้ซิ่วเอ๋อ ชุนเถาโกรธมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น
               ด้วยความที่จ้าวกังต้องการหลอกลวงเงินจากชุนเถา จ้าวกังจึงมอบน้ำหอมให้ชุนเถา ชุนเถาโกรธมากจึงขว้างน้ำหอมลงแม่น้ำ นับเป็นครั้งแรกที่ชุนเถาตีหน้ายักษ์ใส่จ้าวกัง

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android