Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 29-30 มกราคม 2553

เปิดอ่านแล้ว 182 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ ดวงใจแม่ 29-30 มกราคม 2553

29-30 มกราคม 2553

 

               อาหนิ่วซึ่งถูกเปียนเหล่าฮูหยินสั่งให้คัดลายมืออยู่ในห้องหนังสือดีใจมากเมื่อได้ยินเสียงแม่,พี่ชายและปู่ ขณะที่อาหนิ่วกำลังจะวิ่งออกไปหาทุกคนนั่นเองกลับถูกเปียนเหล่าฮูหยินขัดขวางเอาไว้ หากอาหนิ่วไม่เชื่อฟัง นางจะแจ้งความจับซิ่วเอ๋อ เมื่ออาหนิ่วได้ยินเช่นนั้นจึงไม่กล้าวู่วาม ปู่เบี่ยงเบนความสนใจของคนในบ้านสกุลเปียน ทำให้ซิ่วเอ๋อ,หูจื่อและเทียนจู้บุกเข้ามาในบ้านสกุลเปียนได้สำเร็จ
               ซิ่วเอ๋อผ่านมาที่หน้าห้องหนังสือ ทำให้สองแม่ลูกพบหน้ากันอีกครั้ง ทั้งสองร่ำไห้โผเข้ากอดกันและกันด้วยความคิดถึง ซิ่วเอ๋อวิงวอนขอร้องเปียนเหล่าฮูหยินอนุญาตนางพาอาหนิ่วกลับไป เปียนเหล่าฮูหยินโกรธมากจึงพูดด้วยน้ำเสียงดุดันว่าบัดนี้ อาหนิ่วเป็นหลานสาวของนางแล้ว ใครจะพาอาหนิ่วไปจากที่นี่ไม่ได้ จากนั้น เปียนเหล่าฮูหยินก็ประณามซิ่วเอ๋อต่อไปว่าแม่ซึ่งไม่มีปัญญาเลี้ยงลูก แม่ซึ่งขายลูกสาวให้หอนางโลม แม่ซึ่งไม่สามารถให้การศึกษาแก่ลูกได้ ไม่คู่ควรที่จะเป็นแม่อีกต่อไป ไม่นานนัก ปู่,เทียนจู้และหูจื่อก็ถูกพ่อบ้านนำตัวเข้ามา เปียนเหล่าฮูหยินประกาศว่าจะส่งตัวทุกคนให้ตำรวจ เมื่ออาหนิ่วได้ยินเช่นนั้นก็คุกเข่าวิงวอนขอร้องเปียนเหล่าฮูหยินปล่อยทุกคนไป เปียนเหล่าฮูหยินรับปาก แต่มีข้อแม้ว่าอาหนิ่วจะต้องตัดขาดความสัมพันธ์กับทุกคน อาหนิ่วลำบากใจมากไม่รู้จะทำอย่างไร เพื่อไม่ให้แม่และทุกคนต้องตกระกำลำบาก อาหนิ่วจึงจำต้องฝืนใจตัดขาดความสัมพันธ์กับทุกคนตามความต้องการของเปียนเหล่าฮูหยิน พ่อบ้านขับไล่ซิ่วเอ๋อและพวกออกจากบ้านสกุลเปียน ซิ่วเอ๋อเศร้าโศกเสียใจมากคุกเข่าอยู่หน้าบ้านสกุลเปียนโดยไม่ลุกไปที่ใด
                 ซิ่วเอ๋อซึ่งคุกเข่าอยู่หน้าบ้านสกุลเปียนรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวเป็นอันมาก ชิงสุ่ยวิ่งหน้าตาตื่นมาหาซิ่วเอ๋อโดยบอกนางว่าเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับลูกของนางที่แท้ต้าหลงซึ่งพาเป่าเม่ยและโต้วโต้วออกไปเล่นนั้น ขณะที่ต้าหลงช่วยเป่าเม่ยปล่อยว่าว โต้วโต้วซึ่งเพิ่งหัดเดินถูกรถม้าพุ่งเข้าชน ซิ่วเอ๋อหัวใจแทบแตกสลายเมื่อเห็นโต้วโต้วแน่นิ่งอยู่ในอ้อมอกของต้าหลง ต้าหลงทั้งรู้สึกผิดทั้งรู้สึกละอายใจ การเสียชีวิตของโต้วโต้วเหมือนกับซ้ำเติมชะตากรรมของซิ่วเอ๋อและครอบครัว ต้าหลงตำหนิตนเองที่ดูแลโต้วโต้วไม่ดีทำให้โต้วโต้วถูกรถม้าชนจนเสียชีวิตเมื่อเห็นซิ่วเอ๋อเศร้าโศกเสียใจก็ยิ่งทำให้ต้าหลงรู้สึกผิดต่อแม่ รู้สึกผิดต่อพ่อที่เสียชีวิต ตนไม่มีหน้าที่จะอยู่บ้านนี้อีกต่อไป ขณะที่ต้าหลงกำลังจะจากไปนั่นเอง  ซิ่วเอ๋อก็เข้าขัดขวาง ทำให้ต้าหลงตื้นตันใจด้วยรู้สึกว่าซิ่วเอ๋อไม่ได้เห็นตนเป็นเพียงลูกที่เก็บมาเลี้ยง เมื่อไม้เรียวหวดลงที่ตัวต้าหลง ทำให้ต้าหลงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของแม่ที่มีต่อลูก เช่นนี้ตนไม่มีวันไปจากแม่อย่างแน่นอน
               จ้าวกังและชิงสุ่ยช่วยกันจัดงานศพให้โต้วโต้ว ซิ่วเอ๋อรู้ดีว่าโต้วโต้วสนิทสนมกับอาหนิ่วมากเป็นพิเศษ ถ้าหากอาหนิ่วไม่ได้ส่งดวงวิญญาณโต้วโต้ว โต้วโต้วจะไปสู่ปรโลกได้อย่างไร เมื่อคิดได้เช่นนี้ทุกคนจึงตัดสินใจไปที่บ้านสกุลเปียนอีกครั้งเพื่อวิงวอนขอร้องเปียนเหล่าฮูหยินเห็นใจอนุญาตอาหนิ่วเห็นหน้าน้องชายซึ่งเสียชีวิตเป็นครั้งสุดท้าย  นึกไม่ถึงว่าเปียนเหล่าฮูหยินกลับปฏิเสธ  ซิ่วเอ๋อและครอบครัวจึงพากันคุกเข่าอยู่หน้าบ้านสกุลเปียน ทำให้ชาวบ้านซึ่งผ่านไปมาพากันวิพากษ์วิจารณ์เปียนเหล่าฮูหยินใจดำ เปียนฝูเกลี้ยกล่อมเปียนเหล่าฮูหยินอนุญาตให้อาหนิ่วร่วมงานศพน้องชาย แต่กลับถูกเปียนเหล่าฮูหยินตำหนิ เมื่ออาหนิ่วได้ยินว่าน้องชายของนางเสียชีวิต แม่นั่งคุกเข่าอยู่หน้าบ้านสกุลเปียน นางก็วิ่งออกไปที่ประตูใหญ่ แต่กลับถูกพ่อบ้านขัดขวาง แม่ลูกไม่สามารถพบหน้ากันได้ด้วยมีประตูขวางกั้น และแล้วอาหนิ่วก็ถูกนำตัวกลับเข้าบ้านสร้างความผิดหวังให้ซิ่วเอ๋อยิ่งนัก
               ไม่ว่าอย่างไรเปียนเหล่าฮูหยินก็ไม่อนุญาตให้อาหนิ่วออกไปจากบ้านสกุลเปียน จ้าวกังและชิงสุ่ยพากันเข็นโลงศพซึ่งบรรจุศพของโต้วโต้วตระเตรียมนำไปฝังไว้ข้างหลุมฝังศพของจางเต๋อเป่า ทุกคนเศร้าหมองที่ต้องสูญเสียคนในครอบครัวไปอีกคน
 
 
               ซิ่วเอ๋อและครอบครัวพากันเข็นรถซึ่งวางโลงศพโต้วโต้วไปที่บ้านสกุลเปียนเพื่อให้อาหนิ่วได้ส่งดวงวิญญาณน้องชาย แต่กลับถูกเปียนเหล่าฮูหยินปฏิเสธ ทุกคนได้แต่พากันนำโลงศพของโต้วโต้วไปฝังไว้ข้างหลุมฝังศพจางเต๋อเป่า ขอให้โต้วโต้วไปสู่สุคติ  ซิ่วเอ๋อและต้าหลงต่างพากันตำหนิตนเองที่เป็นเหตุให้โต้วโต้วเสียชีวิต ขณะที่ทุกคนกำลังเศร้าโศกและพากันตำหนิตนเองอยู่นั่นเอง ปู่ซึ่งปกติสติไม่สมประดีสักเท่าใดนัก ก็ออกปากต่อว่าทุกคนว่าในเวลานี้ได้ประโยชน์อะไรที่แต่ละคนโทษตนเองต่อดวงวิญญาณจางเต๋อเป่าและโต้วโต้ว ในเมื่อครอบครัวของพวกเรายังไม่แตกสลาย สิ่งสำคัญที่สุดในเวลานี้คือต้องคิดว่าในอนาคตจะใช้ชีวิตกันต่อไปอย่างไร แม้ว่าบางครั้งปู่สติไม่สมประดีนัก แต่คำพูดของปู่ก็เตือนสติซิ่วเอ๋อและทุกคนเป็นอย่างดี ทำให้ซิ่วเอ๋อฮึดสู้เปลี่ยนความเศร้าโศกเป็นพละกำลังที่จะต้องฝ่าฟันอุปสรรคที่อยู่เบื้องหน้าไปให้ได้ ในที่สุดซิ่วเอ๋อก็ตัดสินใจที่จะพาทุกคนในครอบครัวฝ่าฟันอุปสรรคไปให้ได้โดยคิดหาหนทางช่วยอาหนิ่วและไถ่บ้านสกุลจางกลับมา
               อีกด้านหนึ่งนั้น อาหนิ่วซึ่งอยู่ที่บ้านสกุลเปียนนั้นด้วยความอาลัยอาวรณ์โต้วโต้วจึงล้มป่วยลง ทำให้เปียนเหล่าฮูหยินวิตกกังวลเป็นอันมาก เปียนฝูเสนอแผนการหนึ่งต่อเปียนเหล่าฮูหยินด้วยการให้ซิ่วเอ๋อและครอบครัวเป็นคนงานบ้านสกุลเปียน การนี้เป็นประโยชน์สำหรับอาหนิ่วอย่างยิ่ง ทำให้นางยอมรับบ้านสกุลเปียนได้เร็วขึ้น ไม่คิดไปจากบ้านสกุลเปียนอีกต่อไป แม้ว่าเปียนเหล่าฮูหยินรู้สึกลังเลอยู่บ้าง แต่ก็เห็นด้วยกับความคิดของเปียนฝู
               ขณะที่ซิ่วเอ๋อและครอบครัวกำลังอำลาจ้าวกัง เปียนฝูมาหาซิ่วเอ๋อโดยบอกซิ่วเอ๋อถึงการตัดสินใจของเปียนเหล่าฮูหยิน เพื่ออาหนิ่วแล้ว เปียนเหล่าฮูหยินอนุญาตซิ่วเอ๋อนำครอบครัวย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านสกุลเปียน นึกไมถึ่งว่าปู่ก่อเรื่องก่อราวขึ้นจนเกือบถูกขับไล่ออกจากบ้านสกุลเปียน โชคดีที่เปียนเหล่าฮูหยินเอ็นดูอาหนิ่ว ไม่เช่นนั้นไม่มีทางไว้หน้าปู่อย่างแน่นอน และแล้วทุกคนในครอบครัวก็พร้อมหน้ากันอีกครั้งหนึ่งแม้ว่าเป็นการชั่วคราวเท่านั้น
 
 
               สมุนของอาเปียวมาก่อกวนที่ร้านค้าของชิงสุ่ย ชิงสุ่ยถึงรู้ความจริงว่าชุนเถาของตนเป็นหนี้พ่อค้าเงินกู้สามร้อยเหรียญ  ชิงสุ่ยดื่มเหล้าเมามายกลับมาที่บ้าน ด้วยเรื่องหนี้สินจำนวนมากทำให้ชิงสุ่ยและชุนเถามีปากเสียงทะเลาะกันขึ้นมา ชิงสุ่ยซึ่งปกติเป็นคนอ่อนแอใช้เหล้าย้อมใจดุด่าชุนเถาจนพูดไม่ออกเลยทีเดียวและด้วยเรื่องนี้ทำให้ชุนเถาตัดสินใจออกจากบ้านไปพึ่งพิงจ้าวกัง เหตุการณ์มากมายทำให้จ้าวกังซึ่งรู้สึกผิดต่อชิงสุ่ย ไม่พอใจพฤติกรรมของชุนเถาที่มีต่อซิ่วเอ๋อนั้นตัดสินใจปฏิเสธความต้องการของชุนเถา ทำให้ชุนเถาจาไปด้วยความเคียดแค้น
               ที่หน้าหลุมฝังศพของจางเต๋อเป่า นึกไม่ถึงว่าชิงสุ่ยซึ่งดื่มเหล้าตามลำพังได้พบกับจ้าวกังโดยไม่ได้นัดหมาย จากคำรำพันของชิงสุ่ยที่มีต่อจางเต๋อเป่าที่ล่วงลับไปแล้วนั้น ทำให้จ้าวกังซึ่งซ่อนตัวอยู่ตกใจมากเมื่อพบว่าที่แท้ชิงสุ่ยรู้มาโดยตลอดว่าตนและ ชุนเถาเป็นชู้กัน แต่ด้วยความเป็นพี่น้องทำให้ชิงสุ่ยเก็บความขมขื่นและความอัปยศไว้เพียงลำพัง จ้าวกังรู้สึกละอายใจจึงคุกเข่าวิงวอนขอร้องชิงสุ่ยให้อภัยตน ชิงสุ่ยซึ่งจิตใจดีงามบอกจ้าวกังว่าเพื่อพี่น้องแล้วตนได้นำร้านค้าไปเป็นประกันไว้กับอาเปียว เพื่อรักษาหน้าตาในสังคมของชุนเถา ขอร้องจ้าวกังอย่าได้ขัดขวาง นึกไม่ถึงว่าจ้าวกังกลับใช้อารมณ์โดยไปหาอาเปียวเพื่อทวงร้านค้าของชิงสุ่ยกลับมา เป็นการตอบแทนน้ำใจของชิงสุ่ย อาเปียวใช้หนี้สินเป็นเครื่องมือต่อรองให้จ้าวกังช่วยเหลือตนชิงอาหนิ่วกลับมา จ้าวกังเห็นว่าข้อเสนอของอาเปียวน่าสนใจจึงนำความไปบอกชิงสุ่ย แต่กลับถูกชิงสุ่ยตำหนิปฏิเสธข้อเสนอของอาเปียว
               ซิ่วเอ๋อซึ่งพาลูกๆพักอาศัยอยู่ที่บ้านสกุลเปียนนั้นทำงานเป็นแม่ครัวบ้านสกุลเปียนโดยไม่รู้ว่าชะตากรรมจะเป็นอย่างไรภายในสวนดอกไม้ของบ้านสกุลเปียน เปียนเหล่าฮูหยินพร้อมด้วยเปียนฝูและเปียนโหยวพากันจับตาดูความเคลื่อนไหวของซิ่วเอ๋อและลูกๆ ต้าหลงและหูจื่อช่วยกันรดน้ำต้นไม้ เปียนเหล่าฮูหยินหยิบยกเรื่องที่หูจื่อทำกล้วยไม้ที่นางรักมากเสียหายเป็นข้ออ้างเล่นงานซิ่วเอ๋อและลูกๆ ต้าหลงในฐานะพี่ชายปกป้องหูจื่อน้องชายซึ่งใจร้อนวู่วามโดยยินดีรับโทษจากเปียนเหล่าฮูหยินแทนหูจื่ออาหนิ่วซึ่งกำลังนั่งเรียนหนังสืออยู่ในห้องหนังสือพบเห็นเทียนจู้ นางมองออกว่าเทียนจู้อยากเรียนหนังสือ นางจึงวิงวอนขอร้องเปียนเหล่าฮูหยินอนุญาตเทียนจู้เรียนหนังสือด้วยกันกับนาง น่าเสียดายที่ถูกปฏิเสธ ท้งยังทำให้เทียนจู้ถูกลงโทษอีกด้วย แต่สิ่งที่ทุกคนคาดคิดไม่ถึงคือ หลังจากที่เปียนฝูพาอาหนิ่วไปแล้ว เปียนเหล่าฮูหยินกลับลงโทษเทียนจู้คัดลอกตำรา
 
 
               เทียนจู้ซึ่งถูกเปียนเหล่าฮูหยินลงโทษคัดลอกตำราต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวันพบเห็นปู่ ปู่รบเร้าเทียนจู้เขียนจดหมายรักให้ตนเพื่อมอบให้อาฮัว จากนั้นปู่ก็ไปหาต้าหลงเพื่อสอบถามว่าจะส่งของขวัญใดให้นางดี วุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ ต้าหลงเองก็ไม่รู้ว่าจะแนะนำปู่อย่างไรจึงบอกปู่ให้ไปสอบถามผู้หญิง มีเพียงผู้หญิงที่เข้าใจผู้หญิงด้วยกัน เมื่อปู่ได้ยินเช่นนั้นจึงวิ่งไปสอบถามซิ่วเอ๋อซึ่งกำลังงานยุ่งอยู่ในห้องครัว ซิ่วเอ๋อซึ่งไม่รู้ความในจึงแนะนำปู่ส่งดอกไม้ให้ผู้หญิง ปู่วิ่งออกจากห้องครัวไปด้วยความดีใจจนไปถึงสวนดอกไม้พบเห็นกล้วยไม้ของเปียนเหล่าฮูหยิน
               อาหารกลางวัน เปียนเหล่าฮูหยินสร้างความลำบากใจให้ซิ่วเอ๋อซึ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะอาหารโดยพูดขึ้นมาว่าบัดนี้อาหนิ่วคือเปียนเสี่ยวจินคุณหนูบ้านสกุลเปียน ซิ่วเอ๋อและลูกๆเป็นเพียงคนรับใช้บ้านสกุลเปียนเท่านั้น จำเป็นต้องรักษาฐานะนายบ่าวให้ดี คำพูดของเปียนเหล่าฮูหยินสร้างความไม่พอใจให้อาหนิ่วเป็นอันมาก หลังจากที่เปียนเหล่าฮูหยินต่อว่าอาหนิ่วแล้ว เปียนเหล่าฮูหยิน มีความคิดที่จะยกทรัพย์สมบัติให้อาหนิ่ว นางจึงสั่งเปียนฝูตามทนายมาพบทันใดนั้น ปู่ก็ปรากฏตัวออกมามอบจดหมายรักและกล้วยไม้ล้ำค่าของเปียนเหล่าฮูหยินให้เปียนเหล่าฮูหยิน ที่แท้หญิงที่มีชื่อว่าอาฮัวนั้นก็คือเปียนเหล่าฮูหยินนั่นเอง และแล้วปู่ก็ก่อเรื่องราวใหญ่โตขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อกล้วยไม้ล้ำค่าของเปียนเหล่าฮูหยินที่นางเฝ้าทนุถนอมหลายปีเพิ่งออกดอกต้องเสียหายด้วยน้ำมือของปู่
               เปียนเหล่าฮูหยินนั่งอยู่ในห้องโถงใหญ่ด้วยใบหน้าที่ดุดัน พ่อบ้านนำตัวปู่ซึ่งถูกมัดแน่นหนาเข้ามา อาหนิ่ว,ซิ่วเอ๋อและลูกๆซึ่งเพิ่งรู้ว่าปู่ก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมาต่างพากันวิ่งเข้ามาในห้องโถงใหญ่ หลังจากที่ทุกคนรู้ถึงความผิดของปู่แล้ว แต่ละคนก็พากันขอรับโทษแทนปู่ ความรักที่ทุกคนมีต่อกันทำให้เปียนเหล่าฮูหยินใจอ่อน ไม่ได้ขับไล่ปู่ไปจากบ้านสกุลเปียน เพียงแต่กักบริเวณปู่ไว้เท่านั้น เปียนฝูซึ่งเห็นใจซิ่วเอ๋อและครอบครัวรับปากว่าจะหาทางช่วยเหลือปู่ให้ได้

 

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family
Mello.me
YouTube Ch3Thailand

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android