ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ มนต์รักในม่านเมฆ 25-29 มิ.ย 2555

เปิดอ่านแล้ว 98 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ มนต์รักในม่านเมฆ 25-29 มิ.ย 2555

25-29 มิ.ย 2555


ภายในบ้านของเฟ่ยหยุนฟานในประเทศฝรั่งเศส หลังจากที่จื่อหลิงตื่นนอนด้วยความสลึมสลือก็ไม่พบเห็นเฟ่ยหยุนฟานอยู่ข้างกายเธอ จื่อหลิงร้อนใจมากจึงออกตามหาเฟ่ยหยุนฟานทั้งที่เธอยังอยู่ในชุดนอน  จื่อหลิงหยุดอยู่ที่หน้าห้องใหญ่ห้องหนึ่ง เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นชาวฝรั่งเศสจำนวนหนึ่งในชุดสากลนั่งรายล้อมโต๊ะประชุมรับฟังคำสั่งจากเฟ่ยหยุนฟาน  ทุกคนต่างพากันตะลึงเมื่อเห็นจื่อหลิงอยู่ในชุดนอน  เท้าเปล่า ผมเผ้ายุ่งเหยิง จื่อหลิงทั้งเขินทั้งอายจึงวิ่งออกจากห้องไป เฟ่ยหยุนฟานเห็นเช่นนั้นก็วิ่งหน้าตาตื่นตามจื่อหลิงออกไป ชาวฝรั่งเศาที่มาร่วมประชุมกับเฟ่ยหยุนฟานต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา
จื่อหลิงหยุดอยู่ที่ริมระเบียงด้วยหาห้องนอนของเธอไม่พบ นึกไม่ถึงว่าจื่อหลิงพบเห็นสาวใช้ชาวฝรั่งเศศกำลังกอดจูบอยู่กับผู้ชาย ภาพที่เห็นทำให้จื่อหลิงรู้สึกเขินอายขึ้นมา เฟ่ยหยุนฟานพาจื่อหลิงกลับเข้าห้องนอน เมื่อจื่อหลิงเผชิญหน้ากับเฟ่ยหยุนฟาน  ก็ทำให้เธอเขินอายจนทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวออกไปนอกบ้านด้วยกัน จื่อหยุนเปิดตู้เสื้อผ้าก็พบว่ามีเสื้อผ้าแขวนจนลานตา เฟ่ยหยุนฟานเลือกเสื้อผ้าชุดหนึ่งให้จื่อหลิง ทำให้จื่อหลิงอายจนหน้าแดงเลยทีเดียว
ลานกว้างหน้าพระราชวัง จื่อหลิงดื่มด่ำกับทัศนียภาพอันสวยงามซึ่งรายล้อมเธออยู่ อาคารขาวที่มีอายุยาวนานซึ่งอยู่ตรงหน้าจื่อหลิงนั้น ทำให้เธอร้อยเรียงเรื่องราวออกมาสร้างความประทับใจให้เฟ่ยหยุนฟานเป็นอันมาก อีกด้านหนึ่งนั้น ลี่ผิงไปที่โรงพยาบาลเพื่อลองสวมใส่ขาปลอม
จื่อหลิงและเฟ่ยหยุนฟานฮันนีมูนด้วยกันอย่างมีความสุข เจี้ยนปอเกลี้ยกล่อมลี่ผิงกลับมาทำงานที่สถานเต้นรำดังเดิม ทำให้ลี่ผิงได้รับความรู้สึกเดิมกลับมา ทุกคนพากันไปย่างบาร์บีคิวกินกัน หยี่ซานให้ฉู่เพ่ยรับผิดชอบทาน้ำผึ้งบนบาร์บีคิวที่ย่างเสร็จแล้ว

 


สวนดอกไม้ภายในบ้านของเฟ่ยหยุนฟานในฝรั่งเศส     เฟ่ยหยุนฟานมอบคอมพิวเตอร์พกพาสีมุกแวววาวเครื่องหนึ่งให้   จื่อหลิงไว้ใช้งาน อีกด้านหนึ่งนั้น ภายในห้องกายภาพบำบัดของโรงพยาบาล ฉู่เหลียนประคองลี่ผิงเดิน นักกายภาพบำบัดขอให้ลี่ผิงเดินด้วยตัวเอง ทันทีที่ฉู่เหลียนปล่อยมือจากลี่ผิง ลี่ผิงก็ล้มลงกับพื้น ทำให้ฉู่เหลียนรู้สึกสงสารลี่ผิงเป็นอันมาก ฉู่เหลียนบอกลี่ผิงว่าตนจะอยู่เคียงข้างให้กำลังใจเธอ ไม่ทอดทิ้งเธอเป็นอันขาด ขณะที่เฟ่ยหยุนฟานกำลังตรวจสอบบันทึกสำหรับการทำงานนั่นเอง     จื่อหลิงในชุดนอนก็เปิดประตูเข้ามาโดยที่มือทั้งสองข้างเกาไปทั่วทั้งตัว ที่แท้มีผื่นแดงจำนวนมากปรากฏตามตัวจื่อหลิง เฟ่ยหยุนฟานเห็นเช่นนั้นจึงซักไซ้ไล่เลียงเพื่อหาสาเหตุ  เฟ่ยหยุนฟานมอบเครื่องสำอางชุดหนึ่งให้จื่อหลิงโดยตั้งชื่อเครื่องสำอางชุดนี้ว่า      “จื่อหลิง”ในที่สุดลี่ผิงก็สามารถใช้ขาปลอมเดินได้แล้ว ทุกคนต่างพากันแสดงความยินดีต่อลี่ผิง ฉู่เพ่ยนำแผ่นซีดีซึ่งส่งมาจากเฟ่ยหยุนฟานออกมาอวด ฉู่เหลียนรู้สึกหดหู่เมื่อเห็นเฟ่ยหยุนฟานและจื่อหลิงครองรักกันอย่างมีความสุข ตกดึก ฉู่เหลียนละเมอเรียกชื่อจื่อหลิงอออกมา ลี่ผิงได้ยินจึงเกิดความเคลือบแคลงสงสัยฉู่เหลียนขึ้นมา หวังจ่านเผิงขอหย่าขาดจากสุ่นจวน สุ่นจวนไม่สามารถยอมรับความจริงได้ หวังจ่านเผิงบอกสุยซินว่าตนขอหย่าขาดจากสุ่นจวนแล้ว นึกไม่ถึงว่าสุยซินกลับแนะนำให้หวังจ่านเผิงกลับบ้าน หวังจ่านเผิงยืนยันว่าตนจะไม่ละความพยายามอย่างแน่นอน จื่อหลิงนั่งรถเข้าไปในหมู่บ้านศิลา นึกไม่ถึงจื่อหลิงพบเห็น             เฟ่ยหยุนฟานกำลังกอดจูบกับหญิงสาวชาวฝรั่งเศส จื่อหลิงโกรธมากจึงหุนหันจากไป

จื่อหลิงนิ่งเงียบเพื่อรอให้เฟ่ยหยุนฟานออกจากบ้านไป จากนั้นจื่อหลิงก็แอบสะกดรอยคามเฟ่ยหยุนฟานไป ในที่สุดจื่อหลิงก็พบว่าเฟ่ยหยุนฟานและอดีตภรรยาแอบนัดพบกัน จื่อหลิงเห็นเช่นนั้นก็อาละวาดเป็นการใหญ่  หลังจากที่เฟ่ยหยุนฟานพาจื่อหลิงกลับบ้านแล้ว   จื่อหลิงก็ขังตัวเองอยู่ในห้องนอน   เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงว่าการกอดเป็นเรื่องปกติธรรมดาของชาวฝรั่งเศส   แต่จื่อหลิงกลับไม่สามารถรับได้     จื่อหลิงและเฟ่ยหยุนฟานงอนง้อกันอยู่ถึงสามชั่วโมง จากความช่วยเหลือของสาวใช้ทำให้     เฟ่ยหยุนฟานสามารถพูดคุยกับจื่อหลิง จื่อหลิงยื่นข้อเสนอสามข้อต่อเฟ่ยหยุนฟาน เฟ่ยหยุนฟานยอมรับข้อเสนอของจื่อหลิง
เฟ่ยหยุนฟานนัดหมายอิซาเบล่ามาพบ จื่อหลิงยื่นคำขาดให้อิซาเบล่าไปจากชีวิตของเธอและเฟ่ยหยุนฟาน อย่าได้มารบกวนพวกเธออีกเป็นอันขาด แม้ว่าอิซาเบล่าฟังไม่เข้าใจ แต่ก็พอเข้าใจได้จากท่าทางของจื่อหลิง เฟ่ยหยุนฟานมีทัศนคติเปลี่ยนไปเมื่อเห็นจื่อหลิงแสดงพฤติกรรมเช่นนี้ออกมา
ทัศนียภาพของทะเลสาบซึ่งงดงามราวกับภาพวาด จื่อหลิงและเฟ่ยหยุนฟานเดินเล่นอยู่ด้วยกัน เฟ่ยหยุนฟานยื่นข้อเสนอสองข้อต่อจื่อหลิง ข้อแรก เมื่อใดที่จื่อหลิงโกรธ อย่าได้หนีตนไป โชคดีที่วันนี้สุขภาพตนยังดีอยู่ วันหน้าไม่แน่อาจหัวใจวายตายก็เป็นได้ อีกข้อหนึ่งนั้น ไม่ว่าโกรธมากมายเพียงใดก็ตาม อย่าขังตนเองอยู่ในห้องเป็นอันขาด
ภายในสถานเต้นรำซึ่งมีเสียงเพลงคลออยู่ บรรดานักเต้นทั้งหลายต่างพากันฝึกซ้อมเต้นรำ เจี้ยนปอปลอบใจลี่ผิงเพื่อไม่ให้เธอคิดมาก แต่ดูเหมือนว่าลี่ผิงจะทำใจได้มากแล้ว
สุ่นจวนโทรศัพท์ถึงเฟ่ยหยุนโจวเพื่อถามว่าหวังจ่านเผิงอยู่ที่บ้านสกุลเฟ่ยหรือไม่ เฟ่ยหยุนโจวไม่อาจรู้ว่าใครพาหวังจ่านเผิงไป สุ่นจวนบอกเฟ่ยหยุนโจวว่าหวังจ่านเผิงขอหย่าขาดแยกทางจากเธอ หลังจากที่เฟ่ยหยุนโจวรู้ความจริงแล้วก็ไปหาหวังจ่านเผิงโดยแนะนำหวังจ่านเผิงจัดการกับชีวิตสมรสให้ดี

 

 

 

 

หวังจ่านเผิงกลับแปรเปลี่ยนความหวังดีของเฟ่ยหยุนโจวเป็นอื่น เดิมทีตนถือว่าเฟ่ยหยุนโจวเป็นคนที่ไว้วางใจได้มากที่สุด   แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกเพื่อนรักทรยศหักหลัง  หวังจ่านเผิงบอกเฟ่ยหยุนโจวว่าสุ่นจวนจะฉลองครบรอบแต่งงานทุกปี ในแต่ละปีตน  ก็จะถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมงาน จนกระทั่งวันนี้ตนถึงรู้ความจริงว่าการที่สุ่นจวนทำเช่นนี้นั้นเพียงเพื่อพิสูจน์ให้เพื่อนๆเห็นถึงชัยชนะของเธอ ตนเป็นเพียงเครื่องมือของสุ่นจวนเท่านั้น หวังจ่านเผิงบอกเฟ่ยหยุนโจวด้วยความเศร้าหมองว่าตลอดยี่สิบปีมานี้ตนไม่เคยลืมสุยซินเลย แต่พรหมลิขิตก็ทำให้ตนได้พบกับสุยซินอีกครั้ง เฟ่ยหยุนโจวนิ่งเงียบเดินไปเดินมาสักพักหนึ่ง จากนั้นก็หยิบพวงกุญแจในกระเป๋ามอบให้หวังจ่านเผิง โดยบอกให้หวังจ่านเผิงพักที่บ้านเฟ่ยหยุนไปพลางก่อน เรื่องของสุยซินจะให้สุ่นจวนรู้ไม่ได้เป็นอันขาด เฟ่ยหยุนโจวไปที่บ้านสกุลหวัง เฟ่ยหยุนโจวบอกสุ่นจวนว่าหวังจ่านเผิงไม่มีผู้หญิงอื่นอยู่นอกบาน เพียงแต่ป่วยเป็นโรคชนิดหนึ่งเท่านั้นซึ่งโรคนี้คือโรคเบื่อหน่ายชีวิตสมรส ซึ่งเป็นมากในผู้ชายวัยกลางคน สุ่นจวนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับคำพูดของเฟ่ยหยุนโจว
งานประจำปีของบริษัท จื่อหลิงสวมใส่ชุดสีเหลืองทอง เฟ่ยหยุนฟานมอบรองเท้าส้นสูงคู่หนึ่งซึ่งเข้ากับเสื้อผ้าให้จื่อหลิง    จื่อหลิงเชื่อว่าบรรดาผู้หญิงสาวชาวฝรั่งเศสซึ่งล้วนแล้วแต่มีรูปร่างสูงใหญ่จะต้องมาร่วมงานเลี้ยงอย่างแน่นอน   ด้วยความที่จื่อหลิงไม่อยากน้อยหน้าจึงยืนกรานที่จะสวมรองเท้าส้นสูงเข้าร่วมงานให้ได้ ความรั้นของจื่อหลิงทำให้เฟ่ยหยุนฟานอดเป็นห่วงไปไม่ได้ แต่ก็ต้องเคารพการตัดสินใจของเธอ จื่อหยุนยิ้มด้วยความเบิกบานใจ จากนั้นก็ชวนเฟ่ยหยุนฟานเต้นรำด้วยกัน ขณะที่ทั้งสองกำลังเพลิดเพลินกับการเต้นรำอยู่นั่นเอง นึกไม่ถึงว่าจื่อหลิงเสียหลักทำให้รองเท้าส้นสูงหักจนข้อเท้าแพลง เฟ่ยหยุนฟานเห็นเช่นนั้นจึงเข้าไปประคองจื่อหลิง เฟ่ยหยุนฟานกลัดกลุ้มเรื่องชื่อผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัท จื่อหลิงจึงเสนอชื่อ“สายลับกุหลาบ”เฟ่ยหยุนฟานเห็นด้วยกับชื่อที่จื่อหลิงเสนอมา     
จื่อหลิงตื้นตันใจมากเมื่อได้รับจดหมายทางอินเตอร์เน็ตจากฉู่เหลียน เฟ่ยหยุนฟานพบเห็นเข้าจึงบอกจื่อหลิงว่าอย่าทำลายบรรยากาศอันงดงามของคืนนี้ หวังจ่านเผิงบอกสุยซินว่าตนไม่สามารถเจรจาหย่าด้วยความสงบและเหตุผล หวังว่าสุยซินจะเข้าใจและพร้อมที่จะเผชิญความจริง


หยี่ซานวิ่งเข้าไปในสถานเต้นรำด้วยความเร็วราวกับสายลม เธอประหลาดใจมากเมื่อเห็นลี่ผิงยืนถือไม้เท้าค้ำยันสอนนักเต้นฝึกซ้อมเต้นรำ เมื่อหยี่ซานเห็นเช่นนั้นจึงกระโดดขึ้นไปบนเวทีด้วยความดีใจ จากนั้นก็ร่วมเต้นรำกับทุกคนอย่างมีความสุข ลี่ผิงบอกหยี่ซานว่าการเต้นเป็นแบบแผนแตกต่างกับการเต้นแบบสะเปะสะปะที่เธอเต้นอยู่เป็นประจำ การเต้นเป็นแบบแผนจะต้องเต้นตามท่วงท่าที่กำหนดไว้ แม้แต่เร็วช้าก็ต้องสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับเพื่อนนักเต้นและเสียงดนตรี จะเต้นตามสะเปะสะปะตามอำเภอใจไม่ได้
ภายในสวนดอกไม้บ้านสกุลเฟ่ย ขณะที่จื่อหลิงกำลังเขียนเรื่อง“สาวช่างฝัน”อย่างขะมักเขม้นอยู่นั่นเอง เฟ่ยหยุนฟานก็วิ่งเข้ามาแล้วบอกให้จื่อหลิงหลับตา เมื่อจื่อหลิงลืมตาขึ้นมาก็เห็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่ เป็นภาพที่เธออยู่ในท่ามกลางลานกว้างซึ่งเต็มไปด้วยดอกหญ้า ผมยาวสยาย ยิ้มอย่างมีความสุข ด้านล่างของโปสเตอร์ระบุว่าเป็นผลงานของดรีมลิงค์ เฟ่ยหยุนฟานบอกจื่อหลิงว่าผลงานใหม่ชิ้นนี้ต้องการให้เธอเสียงของเธออ่านโฆษณา แต่น่าเสียดายที่ในเวลานี้ยังไม่มีคำโฆษณาที่เหมาะสม ขอให้จื่อหลิงช่วยคิดคำโฆษณาให้ด้วย
ลี่ผิงขอยืมคอมพิวเตอร์ของฉู่เหลียนเพื่อเก็บรวบรวมจดหมาย แต่ฉู่เหลียนกลับบอกลี่ผิงว่าคอมพิวเตอร์ของตนมีไวรัส    ใช้การได้ไม่ดีสักเท่าใดนัก เมื่อถึงที่ทำงานตนจะช่วยเก็บรวมรวมจดหมายให้ จากนั้นฉู่เหลียนก็รีบร้อนออกไปทำงาน ปริ้นเตอร์ของ  ฉู่เพ่ยพัง ฉู่เพ่ยจึงไปใช้คอมพิวเตอร์ของฉู่เหลียน นึกไม่ถึงว่าคอมพิวเตอร์ของฉู่เหลียนถูกตั้งรหัสผ่านเอาไว้ ลี่ผิงแนะนำฉู่เพ่ยให้ใส่วันเดือนปีเกิดของจื่อหลิง ผลปรากฏว่ารหัสผ่านใช้การได้ หลังจากที่ฉู่เพ่ยเสร็จงานแล้ว ลี่ผิงก็ใช้คอมพิวเตอร์ของฉู่เหลียนดูดีวีดีที่     หยี่ซานมอบให้เธอ   ลี่ผิงตกใจมากเมื่อเห็นภาพฉู่เหลียนโอบเอวจื่อหลิงเดินข้ามถนน ด้วยความที่ลี่ผิงอยากรู้ความจริงมากกว่านี้ เธอจึงตรวจสอบข้อมูลซึ่งเก็บอยู่ในคอมพิวเตอร์ของฉู่เหลียน ลี่ผิงพบว่าฉู่เหลียนติดต่อกับจื่อหลิงด้วยเอ็มเอสเอ็นทางอินเทอร์เน็ต คำสนทนาที่ฉู่เหลียนและจื่อหลิงเขียนถึงกันทำให้ลี่ผิงหน้าซีดเผือด ยิ่งอ่านก็ยิ่งเศร้าใจ ในที่สุดลี่ผิงก็รู้ความจริงทั้งหมด

 

เรื่องย่อซีรีส์ มนต์รักในม่านเมฆ อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android