ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 29 ต.ค.-2 พ.ย.2555

เปิดอ่านแล้ว 56 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 29 ต.ค.-2 พ.ย.2555

29 ต.ค.-2 พ.ย. 2555

จื่อเวยและจินสั่วกลับไปยังคณะการแสดงยามวิกาลเพื่อพึ่งพิงหลิ่วชิงและหลิ่วหงสองพี่น้อง หลิ่วชิงเห็นจื่อเวยมีสีหน้าเศร้าหมองจึงเกิดความไม่พอใจเอ่อคังขึ้นมา จื่อเวยรบเร้าหลิ่วชิงและหลิ่วหงสองพี่น้องให้หาที่ซ่อนตัวให้นางเพื่อไม่ให้เอ่อคังตามหา   นางพบ หลี่วชิงและหลิ่วหงสองพี่น้องเห็นใจจึงให้ความช่วยเหลือ

               เอ่อคังตามหาจื่อเวยตามสถานที่ต่างๆ แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงาของนาง หลายวันที่พลัดพรากกัน ทำให้หัวใจของเอ่อคังแทบแตกสลายเลยทีเดียว เอ่อคังตะโกนร้องเรียกชื่อจื่อเวยท่ามกลางุ่งหญ้ากว้าง ทุ่งหญ้าก็ยังคงอยู่คงเดิม แต่คนนั้นจากไปแล้ว      ทันใดนั้น เอ่อคังก็ฉุกคิดถึงคณะการแสดงขึ้นมาจึงรีบรุดไปที่นั่นทันที  แต่กลับได้รับการปฏิบัติด้วยท่าทีเย็นชาจากหลิ่วชิงและ   หลิ่วหงสองพ่น้อง ทำให้เอ่อคังต้องเดินทางกลับด้วยความผิดหวัง แผ่นดินกว้างใหญ่จะตามหาจื่อเวยจากที่ใด

               เอ่อคังจนปัญญาจึงตัดสินใจไปขอความช่วยเหลือจากเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินว่าจื่อเวยหายตัวไปก็ทำให้นางร้อนใจราวกับมดซึ่งวิ่งพล่านอยู่ในกระทะร้อน       เสี่ยวเยี่ยนจื่อไปหาพระสนมลิ่งเพื่อขออนุญาตจากวังหลวง นึกไม่ถึงว่าระหว่างทางได้พบกับฮองเฮา ด้วยความที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อร้อนใจจึงไม่ได้ใยดีต่อฮองเฮา ทำให้ฮองเฮาทรงกริ้วมาก   ในเวลาเดียวกัน         เบนจามินซึ่งมาขอความช่วยเหลือจากหมอหลวงฉางโซ่ว ทำให้คลี่คลายสถานการณ์ไปได้ ในที่สุดเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็สามารถออกจากวังหลวงตามหาจื่อเวยตามที่ตั้งใจไว้

               หย่งฉี,เอ่อคัง,เอ่อไท่และสี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ติดตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อไปยังคณะการแสดง ในที่สุดก็สามารถคาดคั้นเอาความจริงจากหลิ่วชิงและหลิ่วหงสองพี่น้องถึงที่ซ่อนตัวของจื่อเวย ทุกคนรีบรุดไปยังกระท่อมเพื่อพบจื่อเวย ทันใดนั้น เอ่อคังก็ฉุกคิดถึง  โยวโยวกู่ขึ้นมาจึงรีบรุดไปที่นั่นทันที ในที่สุด เอ่อคังก็พบจื่อเวยกำลังนั่งร้องไห้อยู่ริมลำธารของโยวโยวกู่

               นึกไม่ถึงว่าเมื่อจื่อเวยพบเห็นเอ่อคัง นางก็วิ่งหนีเข้าไปยังหลังเขาทันที เอ่อคังติดตามไปด้วยความร้อนใจ จื่อเวยไม่ทันระวังพลัดตกหน้าผาห้อยตัวอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ที่ยื่นออกมาจื่อ เอ่อคังกระโดดลงหน้าผาช่วยเหลือจื่อเวย ทั้งสองห้อยอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ด้วยกัน ทั้งสองแนบชิดกัน คำพูดนับพันนับหมื่นไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากที่ใด...ทันใดนั้น กิ่งไม้ใหญ่ก็หักลง เอ่อคังกอดจื่อเวยไว้แน่นตกลงไปยังด้านล่างของหน้าผา

               เอ่อคังได้รับบาดเจ็บที่แผ่นหลังและมือโดยปกป้องคุ้มครองจ่อเวยไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใด จื่อเวยเห็นถึงความจริงใจของเอ่อคัง นางจึงไม่คิดที่จะหลบหนีเอ่อคังอีกต่อไป จื่อเวยยอมแพ้โดยยินดีติดตามเอ่อคัง ไม่พลัดพรากจากกันอีกต่อไป ทั้งสองขี่ม้ากลับไปยังกระท่อม ทุกคนตกใจมากเมื่อเห็นบาดแผลของเอ่อคัง แต่เอ่อคังกลับไม่นำพาต่อบาดแผลของตนโดยขอให้ทุกคนปรึกษาหารือกันว่าจะส่งจื่อเวยเข้าวังหลวงได้อย่างไร                   หลังจากที่ทุกคนเห็นพ้องต้องกันแล้ว จื่อเวยและจินสั่วก็ติดตามเอ่อคังและเอ่อไท่กลับไปที่หอบัณฑิต ฝูหลุนสามีภรรยาตื้นตันใจเมื่อเห็นเอ่อคังและจื่อเวยยึดมั่นต่อความรักที่มีต่อกัน       ทั้งสองจึงตัดสินใจให้ความช่วยเหลือส่งจื่อเวยเข้าวังหลวงตามที่ปรารถนา

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อออดอ้อนขอร้องพระสนมลิ่งเพื่อขอนางกำนัลเพิ่มอีกสองคน ฝูฮูหยินออกหน้าสนับสนุน ในที่สุดจื่อเวยและจินสั่วก็ได้เข้าวังหลวงในฐานะนางกำนัลของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เสี่ยวเยี่ยนจื่อไม่สามารถสะกดความดีใจไว้ได้จึงไปที่หยูอี้กว่านในยามวิกาลเพื่อบอกข่าวดีที่จื่อเวยและจินสั่วจะได้เข้าวังหลวงในเร็ววันนี้ต่อเบนจามิน แต่การพบกันยามวิกาลในอุทยานของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและเบนจามินถูกคนสะกดรอยตาม หลังจากที่เบนจามินพบว่ามีคนสะกดรอยตามจึงติตตามคนร้ายไป

               ไม่นานนักเรื่องที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อและเบนจามินลอบพบกันในอุทยานยามวิกาลก็รู้ถึงฮองเฮา ฮองเฮาทรงตัดสินพระทัยหาหลักฐานเพื่อเอาผิดเสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               ในคืนก่อนวันที่จื่อเวยจะเข้าวังหลวง เอ่อคังมอบหยกคู่กายประจำตระกูลให้จื่อเวยเพื่อเป็นการหมั้นหมาย จื่อเวยเห็นหยกประจำตระกูลของเอ่อคังเป็นของมีค่าจึงพกติดตัวตลอดเวลา ท่ามกลางความรู้สึกที่ว่าพบกันไม่ใช่เรื่องง่าย จากกันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งสองต่างตระหนักแก่ใจกันดี นับแต่นี้เป็นต้นไปเส้นทางที่ทอดยาวจะทดสอบความมั่นคงในความรักที่มีต่อกัน

               เพื่อต้อนรับการเข้าสู่วังหลวงของจื่อเวยและจินสั่ว เสี่ยวเยี่ยนจื่อปลุกสี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่และสองหญิงงามแต่เช้าเพื่อปรึกษาหารือกันถึงการต้อนรับการเข้าวังหลวงของจื่อเวยและจินสั่ว ไม่ว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อเสนอความคิดใดก็ถูกหย่งฉีคัดค้านไม่เห็นด้วย หย่งฉีเสนอแผนการต้อนรับไม่เพียงเป็นที่ถูกใจของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ทั้งยังได้รับการเลื่อมใสจากนางอีกด้วย ทำให้หย่งฉีปลาบปลื้มใจเป็นอันมาก

               หลังจากที่จื่อเวยเข้าวังหลวงรายงานตัวต่อพระสนมลิ่งแล้ว นึกไม่ถึงว่าจื่อเวยได้พบเห็นเฉียนหลงทรงประทับที่อุทยานหลวงเข้าโดยบังเอิญ จื่อเวยไม่นึกไม่ฝันมาก่อนว่าจะได้พบกับพ่อซึ่งนางเฝ้าคิดถึงทุกเช้าค่ำ เสี่ยวเยี่ยนจื่อพาจื่อเวยเข้าเฝ้าถวายตัวต่อเฉียนหลง เอ่อคังอยู่เคียงข้างมองภาพความประทับใจที่พ่อลูกได้มาพบกัน

               ความรู้สึกของจื่อเวยที่ได้พบเฉียนหลงเป็นครั้งแรกนั้นราวกับฝันไป เฉียนหลงทรงถามไถ่ถึงการเรียนของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เสี่ยวเยี่ยนจื่อกล่าวชมเชยความรู้ความสามารถของจื่อเวยไม่ขาดปาก ทำให้เฉียนหลงทรงให้ความสนพระทัยจื่อเวยนางกำนัลใหม่เป็นพิเศษ  ทั้งที่ได้รับความสนพระทัยจากเฉียนหลงไม่นานนัก    แต่ความรู้สึกหญิงสาวทั้งสามนั้นกลับเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นและความประทับใจ ในเวลาเดียวกัน หย่งฉี,เอ่อไท่และเบนจามินซึ่งพากันมาติดตามการเข้าวังหลวงของจื่อเวยนั้นก็พบว่าแม่นมหยงจับตาดูความเคลื่อนไหวทุกคนอย่างใกล้ชิด หย่งฉีโกรธมากจึงเข้าไปตำหนิแม่นมหยงว่าเมื่อเห็นองค์ชายและองค์หญิงแล้วเหตุใด    แม่นมหยงจึงไม่ถวายความเคารพ หรือว่าต้องใช้การปฏิบัติด้วยการตบตี แม่นมหยงได้ยินเช่นนั้นจึงจำต้องถวายความเคารพ....จากนั้นแม่นมหยงก็นำความไปกราบทูลฮองเฮา

               ข้าราชบริพารในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อให้การต้อนรับจื่อเวยและจินสั่วอย่างอบอุ่นตามที่ได้รับการนัดแนะจากหย่งฉี ทำให้จื่อเวยและจินสั่วรู้สึกประทับใจเป็นอันมาก ทุกคนในตำหนักเลี้ยงฉลองกันอย่างมีความสุขโดยไม่มีการแบ่งแยกฐานะนายบ่าว ดื่มเหล้ากันจนเมามาย

               หย่งฉี,เบนจามิน,เอ่อคังและเอ่อไท่ ทั้งสี่พากันออกมานอกตำหนักโดยไม่ได้นัดหมายเพื่อปกป้องคุ้มครองเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ที่แท้ฮองเฮาทรงส่งสี่ยอดฝีมือซึ่งได้รับฉายาว่าเสือสิงห์กระทิงแรดมาสืบข่าวคราวความเคลื่อนไหวภายในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ หย่งฉีและพวกร่วมแรงร่วมใจขับไล่สี่ยอดฝีมือที่ฮองเฮาส่งมา ด้วยความที่ทั้งสี่เป็นห่วงความปลอดภัยของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย ทั้งสี่จึงพากันกลับเข้าไปในตำหนักพบว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกดื่มเหล้าจนเมามาย

               ไซ่เวยและไซ่กว่างนำความทูลฮองเฮาว่ามียอดฝีมือปกป้องคุ้มครองเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เรื่องนี้ทำให้ฮองเฮาทรงคลางแคลงพระทัยตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อยิ่งขึ้น ไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วเสี่ยวเยี่ยนจื่อกำลังคิดอ่านประการใดกันแน่ แม่นมหยงทูลเสนออุบายด้วยการจัดตั้งกลุ่มจับผีขึ้นมาเพื่อจับผีซึ่งมีชีวิตในตำหนักเสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               วันหนึ่ง ขณะท่เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,หย่งฉีและพวกเลิกเรียนกำลังเดินออกจากห้องเรียนนั่นเองพบว่าด้านหลังมีนางกำนัลสะกดรอยตาม หย่งฉีโกรธมากจึงหันหลังกลับไปตวาดนางกำนัลจนนางวิ่งหลบหนีไปด้วยความตกใจ อีกด้านหนึ่ง ผูกงกงขันทีคนสนิทของไทเฮากำลังจับตาดูความเคลื่อนไหวเสี่ยวเยี่ยนจื่อ,หย่งฉีและพวก

               เอ่อคังติดตามหย่งฉีและเอ่อไท่มายังที่พักเสี่ยวเยี่ยนจื่อเพื่อเยี่ยมเยียนจื่อเวย ในเวลาเดียวกัน ฮองเฮาก็ทรงเสด็จมาที่นี่เช่นเดียวกันเนื่องจากจื่อเวยและจินสั่วเพิ่งเข้าวังหลวงจึงไม่รู้ธรรมเนียมวังหลวงเท่าใดนัก ฮองเฮาจึงทรงฉวยโอกาสนี้เล่นงานคนทั้งสอง ด้วยการให้แม่นมหยงอบรมสั่งสอน ทุกคนอกสั่นขวัญแขวนไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับจื่อเวยและจินสั่ว เอ่อคังและเสี่ยวเยี่ยนจื่อเข้าขัดขวางยังความกริ้วสู่ฮองเฮายิ่งนัก

               หย่งฉีสุดที่จะทนต่อไปได้จึงท้าทายอำนาจของฮองเฮา จินสั่วซึ่งภักดีต่อจื่อเวยนั้นยินดีรับโทษแทนจื่อเวย ฮองเฮาทรงมีรับสั่งให้นางกำนัลทั้งหมดเล่นงานจื่อเวยและจินสั่ว ทำให้เสียงวิวาทตบตีดังไปทั่ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,หย่งฉี,เอ่อคังและเอ่อไท่สุดที่จะทนต่อไปได้ ในที่สุดทุกคนก็ร่วมมือกันขัดขวางไซ่หู่และไซ่เวย ตลอดจนบรรดานางกำนัลของแม่นมหยง สถานการณ์ชุลมุนยากที่จะควบคุมไว้ได้

               เบนจามินพบว่าเกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายที่ตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เนื่องจากเบนจามินนำชอคโกแลตติดตัวไปด้วยจึงหลอกทุกคนว่าในชอคโกแลตมีพิษ ฮองเฮาทรงหลงกลติดกับเบนจามิน พระนางจึงทรงพาแม่นมหยงกลับตำหนัก

               เอ่อคังทนไม่ได้ที่เห็นจื่อเวยถูกตบตีอย่างเวทนา ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าจะต้องคิดบัญชีฮองเฮาจนถึงที่สุด เอ่อคัง,เอ่อไท่และหย่งฉีพากันไปเข้าเฝ้าเฉียนหลงเพื่อทูลเชิญเสด็จยังตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ระงับความคลุ้มคลั่งของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ   เมื่อเฉียนหลงทรงเสด็จมาถึงก็ทรงทอดพระเนตรเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อกำลังใช้ศีรษะโขกเสาฆ่าตัวตาย แต่แล้วแผนการเล่นละครตบตาก็พังทลายลง เฉียนหลงทรงรู้ดีว่าทั้งหมดเป็นอุบายเท่านั้น พระองค์ทรงกริ้วมากจึงทรงลงโทษเสี่ยวเยี่ยนจื่อคัดลอกบทคุณธรรม

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อถูกลงโทษคัดลอกบทคุณธรรม แต่กลับกลายเป็นงานของทุกคนในตำหนักโดยที่บ้างก็วิ่งหากระดาษ บ้างก็   ฝนหมึก บ้างก็ต้องจับมือเสี่ยวเยี่ยนจื่อคัดลอก จนกระทั่งมาถึงหย่งฉีที่ต้องจับมือนางคัดลอกกลับรู้สึกยินดีด้วยมีโอกาสได้ใกล้ชิดนางนั่นเอง

               เบนจามินไม่สันทัดการเขียนหนังสือเท่าใดนักจึงนำสปาเกตตี้อิตาลีมาให้ทุกคนกินรองท้องยามค่ำคืน ทุกคนวุ่นอยู่กับการคัดลอกบทคุณธรรมจนหูตาลาย เมื่อเห็นสปาเกตตี้จึงพากันกินอย่างเอร็ดอร่อย

               เจ็ดวันต่อมา หย่งฉี,เอ่อคังและพวกพากันไปตรวจสอบความคืบหน้าการคัดลอกบทคุณธรรมของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เบนจามินรู้สึกว่าการท่องเพื่อจดจำเป็นเรื่องยากจึงเสนอให้ร้องเป็นเพลง ทำให้ตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อดังระงมไปด้วยเสียงร้องเพลง

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อคัดลอกบทกลอนจนหูตาลาย ด้วยความอ่อนเพลียจึงฟุบหลับไปโดยมือปัดไปถูกเชิงเทียนล้มลง ทำให้บทคุณธรรมที่คัดลอกด้วยความยากลำบากไหม้ไฟ จื่อเวยและจินสั่วช่วยกันดับไฟ แต่ทว่าส่วนใหญ่ถูกไฟไหม้เป็นเถ้าถ่าน             เสี่ยวเยี่ยนจื่อร้องห่มร้องไห้เมื่อเห็นน้ำพักน้ำแรงของนางถูกทำลายลง จื่อเวยซึ่งสงบเยือกเย็นปลอบใจเสี่ยวเยี่ยนจื่อคลายความเศร้า จากนั้นนางก็เก็บเถ้าถ่านทั้งหมดเอาไว้เป็นหลักฐานเพื่อแสดงต่อเฉียนหลงว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อคัดลอกบทคุณธรรมด้วยความยากลำบากจนเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

               แม่นมหยงจับตาดูความเคลื่อนไหวในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่ออย่างใกล้ชิดเพื่อรายงานต่อฮองเฮา แม่นมหยงทูลฮองเฮาหลายวันมานี้มีเสียงเพลงแว่วมาจากตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ หย่งฉี,เอ่อคังและพวกกลับฝ่าฝืนกฏเกณฑ์วังหลวงโดยพากันเข้าไปในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อในยามวิกาล ฮองเฮาทรงตัดสินพระทัยนำความทั้งหมดทูลเฉียนหลงทรงเอาผิดทุกคน

               และแล้วก็ถึงกำหนดส่งบทคุณธรรมที่คัดลอกต่อเฉียนหลง นึกไม่ถึงว่าเฉียนหลงและฮองเฮาทรงเสด็จมายังตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ตะโกนร้องฮ่องเต้เสด็จเพื่อให้ทุกคนในตำหนักได้รับรู้ เฉียนหลงทรงทอดพระเนตรเห็นจื่อเวยเล่น    กู่เจิง เบนจามินกำลังสีไวโอลิน เสี่ยวเยี่ยนจื่อนำหย่งฉี,เอ่อคัง,เอ่อไท่และพวกลุกขึ้น สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่,จินสั่ว,หมิงเยี่ยและไฉ่เสียเข้าประจำที่ร่วมกันร้องเพลงบทคุณธรรม เฉียนหลงทรงตกตะลึงในความพร้อมเพรียงของทุกคน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เพียงไม่ถูกเฉียนหลงทรงตำหนิ ทั้งยังเป็นที่ทรงโปรดของพระองค์อีกด้วย ฮองเฮาทรงกริ้วมากเมื่อเห็นทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ โดยเฉพาะเฉียนหลง เมื่อพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นบทคุณธรรมที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อคัดลอกด้วยความยากลำบากกลายเป็นเถ้าถ่านกลับทำให้พระองค์ทรงเวทนาเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เฉียนหลงทรงตัดสินพระทัยให้เพลงนี้ดังทั่ววังหลวงโดยทรงมีพระบัญชาให้ทุกคนร้องเพลงนี้ให้ได้ ไม่เว้นแม้แต่ฮองเฮา แม้ว่าฮองเฮาไม่อยากทำเรื่องบ้าๆเช่นนี้ แต่ก็ไม่สามารถขัดรับสั่งเฉียนหลงไปได้ และแล้วเพลงนี้ก็ดังไปทั่ว     ทุกแห่งหนในวังหลวง

               จื่อเวยอุ้มองค์หญิงเก้าเคียงข้างเสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นแบบให้เบนจามินวาดภาพเหมือน เฉียนหลงทรงปลาบปลื้มพระทัยยิ่งนัก ทันใดนั้น เฉียนหลงก็ทรงหิวขึ้นมา เสี่ยวเยี่ยนจื่ออาสาทำเกี๊ยวถวาย เมื่อเฉียนหลงทรงสดับเช่นนั้นก็ทรงปิติยินดีทรงมีพระบัญชาให้พ่อครัวหลวงทุกคนออกจากห้องเครื่องเพื่อให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกใช้สถานที่ปรุงอาหารถวายพระองค์

               คิดไม่ถึงว่างานในห้องเครื่องเต็มด้วยความยุ่งยาก บรรดาพ่อครัวหลวงต่างไม่พอใจที่พวกตนถูกแย่งงานไปทำ ทุกคนจึงพากันนิ่งดูดายไม่ให้ความช่วยเหลือ เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและเบนจามินเกณฑ์นางกำนัลในตำหนักมาช่วยกันทำใบห่อเกี้ยว ทุกคนดูวุ่นวายสับสน เพราะไม่มีการแบ่งงานกันทำ  เสี่ยวเยี่ยนจื่อสมาธิสั้นจับจดทำงานหน้าที่หนึ่งได้ไม่นานก็ไปทำหน้าที่อื่นราวกับแมลงวันที่บินไปตอมที่นั่นที่นี่เรื่อยเปื่อยไปสร้างความโกลาหลอลหม่านไปทั่วห้องเครื่อง


 

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android