ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 17-21 ธ.ค.2555

เปิดอ่านแล้ว 122 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 17-21 ธ.ค.2555

17-21 ธ.ค. 2555

เฉียนหลงทรงอุ้มจื่อเวยซึ่งได้รับบาดเจ็บไปพักใต้ต้นไม้ใหญ่โดยมีเอ่อคัง,เอ้อหมิ่นและพวกถวายอารักขา เอ่อคังเองก็ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้เช่นเดียวกัน หมอหลวงหูตรวจรักษาอาการบาดเจ็บให้จื่อเวย ทันใดนั้น ฟู่เหิงก็พาใต้เท้าติงและทหารกลุ่มหนึ่งมาเข้าเฝ้าเฉียนหลงโดยทูลว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของพรรคบัวขาว เฉียนหลงทรงตัดสินพระทัยพาจื่อเวยไปพักรักษาตัวที่บ้านพักของ ใต้เท้าติง

               จื่อเวยได้รับบาดเจ็บสาหัส หมอหลวงหูตัดสินใจเสี่ยงดึงมีดสั้นออกจากร่างของจื่อเวย ก่อนที่หมอหลวงหูจะลงมือ จื่อเวยทูลเฉียนหลง ขอให้พระองค์ทรงมอบป้ายอภัยโทษให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ เสี่ยวเยี่ยนจื่อสะเทือนใจมาก ทั้งที่จื่อเวยได้รับบาดเจ็บ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย แต่ก็ยังเป็นห่วงนาง หลังจากที่หมอหลวงหูดึงมีดสั้นออกจากร่างของจื่อเวยแล้ว ด้วยความที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อเข้าใจผิดคิดว่าจื่อเวยตายแล้ว นางจึงเป็นลมหมดสติไป

               ในที่สุดเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ฟื้นได้สติขึ้นมา เสี่ยวเยี่ยนจื่อยังคงหวาดผวากับการตายของจื่อเวย หย่งฉีปลอบใจเสี่ยวเยี่ยนจื่อ อีกด้านหนึ่ง เอ่อคังซึ่งได้รับบาดเจ็บวิตกกังวลด้วยเป็นห่วงความปลอดภัยของจื่อเวย ฉิงเอ๋อ,เอ่อไท่และเบนจามินพากันปลอบใจเอ่อคัง ทุกคนเตือนสติเอ่อคังให้เข้มแข็งเพื่อเป็นกำลังใจให้จื่อเวย

               ตกดึก จื่อเวยเริ่มรู้สึกตัวฟื้นได้สติขึ้นมา เฉียนหลงและเสี่ยวเยี่ยนจื่อดีใจมากเมื่อเห็นจื่อเวยผ่านพ้นวิกฤตไปได้ เฉียนหลงทรงให้คำมั่นสัญญาว่าเมื่อกลับถึงวังหลวงจะปูนบำเหน็จความดีความชอบให้จื่อเวย หลังจากที่เฉียนหลงทรงออกจากห้องพักของจื่อเวยแล้ว เอ่อคังก็รีบเข้าไปเยี่ยมจื่อเวยทันทีโดยกุมมือนางไว้แน่น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนอกจากความรักที่เอ่อคังมีต่อจื่อเวย เอ่อคังยังเลื่อมใสในความกล้าหาญของจื่อเวยอีกด้วย

               ช่วงเวลาที่จื่อเวยพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านพักของใต้เท้าติง หย่งฉีและเบนจามินติตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อออกไปหาซื้อรองเท้า เสี่ยวเยี่ยนจื่อวิวาทกับหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งถืออำนาจบาตรใหญ่ต้องการรองเท้าคู่เดียวกัน หย่งฉีและเบนจามินไม่มีทางเลือกจึงต้องข่มขู่ ในที่สุดหย่งฉีก็จำต้องซื้อร้านรองเท้าเอาไว้ อีกด้านหนึ่ง เฉียนหลงทรงเลื่อมใสในความกล้าของจื่อเวยที่เสี่ยงอันตรายช่วยชีวิตพระองค์ไว้ พระองค์ทรงปรึกษาจี้เสี่ยวหลันว่าหลังจากที่กลับถึงวังหลวงแล้วจะปูนบำเหน็จนางอย่างไรดี

               อาการบาดเจ็บของจื่อเวยดีขึ้นเป็นลำดับ จื่อเวยพร้อมด้วยฉิงเอ๋อและเอ่อคังพากันไปเดินเล่นที่สวนดอกไม้ภายในบ้านพักของใต้เท้าติง จื่อเวยพบเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อสวมใส่รองเท้าจำนวนมากเอาไว้พร้อมด้วยผ้าผืนใหญ่ผืนหนึ่งเพื่อแสดงการเปลี่ยนรองเท้าให้เด็กๆดู เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อพูดว่าเปลี่ยน เด็กๆก็จะเห็นรองเท้าคู่ใหม่ ต่อมา รองเท้าถูกเหว่ยงขึ้นไปบนหลังคาจึงต้องเดือดร้อนถึงสี่องครักษ์ต้องปีนขึ้นไปเก็บรองเท้าให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               เฉียนหลงทรงตกพระทัยเมื่อทรงทอดพระเนตรเห็นสี่องครักษ์อยู่บนหลังคาบ้านพักใต้เท้าติง ต่อมาถึงได้รู้ว่าเป็นฝีมือเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เฉียนหลงทรงตำหนิเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เสี่ยวเยี่ยนจื่อแก้ตัวเป็นพัลวัน ทันใดนั้น ไต้เท้าติงก็นำสาส์นฉบับหนึ่งเข้ามาถวายเฉียนหลง หลังจากที่เฉียนหลงทรงทอดพระเนตรสาส์นฉบันนั้นแล้ว พระองค์ก็ทรงแย้มพระสรวลรับสั่งว่าพวกเราจะต้องเดินทางกลับปักกิ่งกันแล้ว

               ขบวนเสด็จประพาสรีบรุดเดินทางกลับเมืองหลวง ระหว่างทาง เอ่อคัง,หย่งฉี,จื่อเวย,ฉิงเอ๋อและพวกปรึกษาหารือกันว่าเมื่อกลับถึงวังหลวงแล้วจะทูลไทเฮาถึงฐานะที่แท้จริงของจื่อเวยอย่างไรดี ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าควรเปิดเผยความจริงออกมา

               ฮองเฮาทรงนำพาบรรดาพระสนมและขุนนางถวายการรับเสด็จกลับสู่วังหลวงของเฉียนหลง หย่งฉีทำความเคารพระสนมอี๋มารดา สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่และสองหญิงงามพากันโบกไม้โบกมือให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย เฉียนหลงทรงพาเสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและสี่องครักษ์ไปเข้าเฝ้าไทเฮาที่พระตำหนักฉือหนิง เนื่องจากไทเฮาทรงสดับถึงเรื่องที่จื่อเวยเสี่ยงอันตรายช่วยชีวิตเฉียนหลงเอาไว้ พระนางจึงทรงมีรับสั่งชมเชยความกล้าหาญของจื่อเวย

               เมื่อเส่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยกลับถึงตำหนักแล้วก็ทักทายสี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่,หมิงเยี่ย,ไฉ่เสียและจินสั่วด้วยความคิดถึง ทุกคนดีใจมากที่เห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยกลับมาจึงพากันแบกคนทั้งสองเข้าไปในตำหนัก แบกไปก็ตะโกนร้องว่ายินดีต้อนรับ นกนางแอ่นบินกลับมาแล้ว ยินดีต้อนรับ นางฟ้าจื่อเวย เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วทั้งตำหนัก

               เมื่อเบนจามินกลับมาถึงหยูอี้กว่าน หลางซื่อหนิงก็สอบถามเบนจามินด้วยความเป็นห่วงว่าสามารถคลายปมในจิตใจได้หรือยัง อีกด้านหนึ่งนั้น พระสนมอี๋สอบถามหย่งฉีถึงความสัมพันธ์กับฉิงเอ๋อว่ามีความหวังหรือไม่ หย่งฉีทอดถอนใจไม่สามารถเปิดเผยความจริงให้พระสนมอี๋รู้ว่าตนรักเสี่ยวเยี่ยนจื่อมากเพียงใด

               ฉิงเอ๋อปฏิบัติตามที่ทุกคนเห็นพ้องต้องกันโดยทูลไทเฮาถึงชาติกำเนิดของจื่อเวยอย่างตรงไปตรงมา ไทเฮาทรงตกตะลึงเมื่อทรงสดับเช่นนั้น กระนั้นก็ยังคงเคลือบแคลงสงสัยว่าเป็นความจริงหรือไม่ ไทเฮาทรงมีพระประสงค์ให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยเก็บความลับนี้ไว้ก่อน อย่าได้แพร่งพรายออกไปเป็นอันขาด ให้ผ่านพ้นงานต้อนรับอ๋องมองโกลเสียก่อนค่อยคิดอ่านกันใหม่

               ตกดึก ภายในห้องรับแขกตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่,สองหญิงงามและจินสั่วพากันรายล้อมจื่อเวยเพื่อค้นหาว่าร่างกายของนางยังมีบาดแผลที่ใดบ้าง ทุกคนลงความเห็นว่าจะต้องคิดบัญชีกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อที่ไม่ดูแลจื่อเวยให้ดี ทันใดนั้น จิ้งจอกยักษ์ก็โผล่ออกมาจากมุมมืด ทำให้ทุกคนแตกตื่นวิ่งหนีไป

               เฉียนหลงทรงปรึกษาหารือกับพระสนมลิ่งถึงเรื่องของจื่อเวย พระสนมลิ่งสังเกตดวงพระเนตรของเฉียนหลงพบว่าพระองค์ทรงโปรดปรานจื่อเวยยิ่งนัก ตกดึก เสี่ยวเยี่ยนจื่อรำพันกับนาฬิกาปลุกว่าบัดนี้นางถ่องแท้ในความรู้สึกของตนเองแล้ว ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีให้พระสนมอี๋ยอมรับในตัวนาง เสี่ยวเยี่ยนจื่อครุ่นคิด ในที่สุดนางก็ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้เช้าจะชวนหย่งฉีไปหาซื้อปิ่นปักผมมอบให้พระสนมอี๋ นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อทำให้พระสนมอี๋ไม่พอใจโดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้นางต้องเดินออกจากตำหนักหย่งเหอด้วยความเสียใจ

               หย่งฉีติดตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อซึ่งกำลังเสียใจออกไป หย่งฉีปลอบใจเสี่ยวเยี่ยนจื่อว่าคราวหน้าค่อยหาวิธีเอาอกเอาใจพระ  สนมอี๋ เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อกลับถึงตำหนัก นางก็ร่ายรำระบำเอวให้สองหญิงงามดู นึกไม่ถึงว่าทันใดนั้นไทเฮาทรงเสด็จเยือน ไทเฮาทรงมีรับสั่งต่อจื่อเวยว่าพระนางทรงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งในชาติกำเนิดของจื่อเวย แต่ก็ขอให้ทุกคนเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ อย่าได้แพร่งพรายออกไป

               ตกดึก หย่งฉี,เอ่อคัง,เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและพวกพากันมาชุมนุมกันที่หยูอี้กว่านปรึกษาหารือถึงพระประสงค์และความเคลื่อนไหวของไทเฮา ขบวนเดินทางของอ๋องมองโกลมาถึงเมืองหลวง หลิ่วชิงและหลิ่วหงเกิดความสนอกสนใจจึงออกมาดู อ๋อง   มองโกลนำองค์หญิงไซหย่าเข้าวังหลวงเพื่อเข้าเฝ้าเฉียนหลง

               อ๋องมองโกลนำองค์หญิงไซหย่าเข้าเฝ้าเฉียนหลง นึกไมถึงว่าองค์หญิงไซหย่าทรงเหลือบไปเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อซึ่งกำลัง   แอบดู เพียงชั่วพริบตาเดียว องค์หญิงไซหย่าก็ทะยานไปประทับอยู่เบื้องหน้าเบนจามินและเสี่ยวเยี่ยนจื่อ องค์หญิงไซหย่าพินิจพิเคราะห์เบนจามิน จากนั้นก็ทรงตะโกนร้องออกมาว่าผีฝรั่ง คำพูดนี้ทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อแสลงใจมากจึงมีปากเสียงกับองค์หญิง     ไซหย่าขึ้นมา

               เบนจามินร้องห้ามเสี่ยวเยี่ยนจื่ออย่านำเรื่องที่องค์หญิงไซหย่าเรียกตนเป็นผีฝรั่งมาเป็นอารมณ์ แต่เสี่ยวเยี่ยนจื่อทนไม่ได้ต่อท่าทางหยิ่งยะโสขององค์หญิงไซหย่า ใครล่วงเกินนาง ไม่ต่อยตีกันก็ต้องด่าทอกัน ทันใดนั้น เอ่อคังก็เข้ามาบอกว่าในวันพรุ่งนี้จะมีการประลองยุทธกับนักสู้มองโกล เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินเช่นนั้นก็มีความคิดที่จะสยบนักสู้มองโกลราบคาบ เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อกลับถึงตำหนักก็ปรึกษาหารือกับสองหญิงงามโดยก่อตั้งกองสนับสนุนให้กำลังใจเพื่อสยบความอหังกาขององค์หญิงไซหย่า

               รุ่งขึ้น ลานประลองยุทธของวังหลวงเต็มไปด้วยความคึกคัก เฉียนหลงทรงนำไทเฮาและบรรดาพระสนม ตลอดจนบรรดาขุนนางใหญ่ของราชสำนักเข้าชมการประลอง จินสั่วและเสี่ยวจัวจื่อพากันนำบรรดานางกำนัลและบรรดาขันทีให้กำลังใจนักสู้ที่เข้าร่วมการประลอง ธงแดงซึ่งมีคำว่าชนะโบกสะพัดไปทั่วลานประลอง เมื่อองค์หญิงไซหย่าทรงสดับเสียงตะโกนร้องให้กำลังใจของต้าชิง พระนางก็ทรงตะโกนร้องให้กำลังใจนักสู้มองโกลเช่นเดียวกัน   เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อเห็นเช่นนั้นก็ไม่ยอมน้อยหน้าโดยตะโกนร้องให้ดังกว่า เสี่ยวเยี่ยนจื่อและองค์หญิงไซหย่าต่างฝ่ายต่างไม่ลดราวาศอกให้กันและกัน บนเวทีนักสู้ประลองกันอย่างดุเดือด ด้านล่างเวทีสององค์หญิงก็ไม่ยอมลดราวาศอกให้กันและกัน บนเวทีการประลอง ทั้งสองฝ่ายมีทั้งแพ้บ้างชนะบ้าง หลางข่านักสู้มองโกลสยบนักสู้ต้าชิงได้รับชัยชนะต่อเนื่อง ทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อรู้สึกเสียหน้าเป็นอันมาก ทันใดนั้น เอ่อคังก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีประลอง เอ่อคังสยบหลางข่าภายในพริบตาเดียว ต่อมา องค์หญิงไซหย่าพร้อมด้วยแส้คู่ใจก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีเพื่อประลองกับเอ่อคัง

               ยามเย็น เฉียนหลงทรงเสด็จเยี่ยมเยียนจื่อเวย พระองค์ทรงมีน้ำเสียงที่อ่อนโยนเป็นพิเศษต่อจื่อเวย ทำให้จินสั่วรู้สึกว่าเฉียนหลงทรงปฏิพัทธ์ต่อจื่อเวย ทว่าจื่อเวยกลับไม่ได้รู้สึกเช่นนั้น นางสัมผัสได้ถึงพระเมตตาของเฉียนหลง เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อเห็นว่าถึงเวลาแล้วที่จะเปิดเผยความจริงต่อเฉียนหลง

               ผ่านไปหลายวัน เสี่ยวเยี่ยนจี่อไม่เห็นแม้แต่เงาสี่องครักษ์ ด้วยความผิดสังเกตเสี่ยวเยี่ยนจื่อจึงรีบรุดไปที่หยูอี้กว่านเพื่อพบกับเบนจามิน เสี่ยวเยี่ยนจื่อขอร้องเบนจามินออกไปเที่ยวนอกวังหลวงเป็นเพื่อนนาง แต่ก่อนไปเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ย้อนกลับไปที่ตำหนักเพื่อชวนจื่อเวยออกไปเที่ยวด้วยกัน ทั้งสามพากันเดินเล่นที่ตลาด เบนจามินติดตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยลิ้มลองอาหารหลากหลาย อีกด้านหนึ่งนั้น เอ่อคัง,เอ่อไท่และหย่งฉีก็พาองค์หญิงไซหย่าเดินเที่ยวตลาดเช่นเดียวกัน และแล้วทั้งสองฝ่ายก็พบเจอกันโดยบังเอิญ เสี่ยวเยี่ยนจื่อหึงหวงหย่งฉี จึงออกปากท้าองค์หญิงไซหย่าแข่งขันดึงกระดิ่ง แข่งขันทอยลูกข่าง การแข่งขันของคนทั้งสองทำให้ตลาดคึกคักขึ้นมาทันที คนลึกลับคนหนึ่งมอบเชือกพันลูกข่างให้เสียวเยี่ยนจื่อ ในที่สุดเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ชนะองค์หญิงไซหย่า กอบกู้หน้าตากลับคืนมาได้ ระหว่างเดินทางกลับ ทุกคนขบคิดว่าคนลึกลับที่มอบเชือกพันลูกข่างให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นใครกันแน่ เสี่ยวเยี่ยนจื่อกระโดดโลดเต้นดีใจกับของขวัญที่ได้มาจากคนลึกลับ เซียวเจี้ยนซึ่งแอบอยู่หัวเราะในความไร้เดียงสาของ             เสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               ภายในตำหนักฉือหนิง ฮองเฮาทูลไทเฮาด้วยความกริ้วว่าเฉียนหลงทรงมีพระประสงค์สถาปนาจื่อเวยเป็นเจ้าจอม เมื่อไทเฮาทรงสดับเช่นนั้นก็เกิดความวิตกกังวลขึ้นมา ฮองเฮาทรงเห็นเป็นโอกาสดีจึงฉวยโอกาสนี้ทูลเสนอไทเฮาให้หย่งฉีและองค์หญิงไซหย่าอภิเษกกัน ส่วนเสี่ยวเยี่ยนจื่อนั้นให้อภิเษกกับชนชั้นสูงของมองโกล ข้อเสนอนี้ทำให้ไทเฮาทรงมี่ความคิดบางอย่างขึ้นมา

               เพียงชั่วพริบตาเดียวข่าวการอภิเษกของหย่งฉีและองค์หญิงไซหย่าก็แพร่สะพัดไปทั่ววังหลวง พระสนมอี๋รู้สึกแปลกใจเมื่อมีข่าวเช่นนี้ออกมา ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้เบนจามินมาเข้าเฝ้าเพื่อปรึกษาหารือหวังว่าเบนจามินจะใช้ความสามารถพิเศษส่วนตัว   เกลี้ยกล่อมจื่อเวยและเสี่ยวเยี่ยนจื่อเห็นแก่ส่วนรวมเป็นสำคัญ ขอให้ยอมรับการตัดสินพระทัยของไทเฮา เบนจามินทูลลาไทเฮาด้วยความกลัดกลุ้มใจ

               ในที่สุดข่าวการอภิเษกของหย่งฉีและองค์หญิงไซหย่าก็เข้าถึงหูเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เมื่อเสี่ยวยี่ยนจื่อรู้ว่าหย่งฉีและองค์หญิงไซหย่าจะอภิเษกกันก็ทำให้นางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาคว้าแส้ฟาดทำลายสิ่งของ ด่าทอหย่งฉีหลอกลวงนาง เมื่อหย่งฉีมาถึง เสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ยิ่งทวีความโกรธ ต่อมา เบนจามินก็บอกทุกตนให้รู้ว่าไทเฮาทรงมีพระประสงค์ให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและจินสั่วแต่งงานไปอยู่มองโกล ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น โดยเฉพาะจื่อเวยเจ็บปวดใจมากที่ไทเฮาทรงไม่นำพาต่อความจริงใจของนางแม้    แต่น้อย เอ่อคังเห็นว่าไทเฮาทรงมีพระประสงค์ตัดรากถอนโคน

               ฉีเค่อเอ่อและเฉียนหลงพูดคุยกันอย่างถูกคอ ฉีเค่อเอ่อทูลเฉียนหลงว่าองค์หญิงไซหย่าทรงปฏิพัทธ์ต่อเอ่อคัง เฉียนหลงทรงคำนึงถึงความสัมพันธ์สองแคว้นจึงทรงเห็นพ้องให้เอ่อคังและองค์หญิงไซหย่าอภิเษกกัน   นึกไม่ถึงว่าไม่นานนักเรื่องนี้ก็แพร่สะพัดไปถึงฝูหลุน  เมื่อฝูหลุนรู้เรื่องนี้ก็หยั่งเชิงทดสอบเอ่อคัง แต่ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถขัดพระประสงค์ของเฉียนหลงไปได้ หย่งฉีบอกเอ่อคังถึงพระประสงค์ของเฉียนหลงที่ให้เอ่อคังและองค์หญิงไซหย่าอภิเษกกัน เรื่องนี้ทำให้ทุกคนสับสนอลหม่าน ด้วยความที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อคำนึงถึงความสุขชั่วชีวิตของเอ่อคังและจื่อเวย นางจึงตัดสินใจเปิดเผยความจริงทั้งหมดออกมา...

               เฉียนหลงทรงนำไทเฮาและบรรดาพระสนมจัดงานเลี้ยงให้ฉีเค่อเอ่อและองค์หญิงไซหย่าที่อุทยานหลวง ทันใดนั้น เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกก็พากันมาเข้าเฝ้าเฉียนหลง เสี่ยวเยี่ยนจื่อตะโกนเรียกพระนามของเฉียนหลง ขอให้พระองค์ทรงถอนรับสั่งให้เอ่อคังและองค์หญิงไซหย่าอภิเษกกัน ทุกคนพากันตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮองเฮาทรงฉวยโอกาสสั่งสอนเสี่ยวเยี่ยนจื่อไม่รู้จักอับอายคิดแย่งชิงชายคนรักขององค์หญิงไซหย่า จื่อเวย,หย่งฉีและพวกไม่อยากให้บานปลายไปกันใหญ่จึงพาเสี่ยวเยี่ยนจื่อกลับ แต่องค์หญิงไซหย่ากลับมีรับสั่งว่าถ้าหากเสี่ยวเยี่ยนจื่อสามารถชิงแส้ในมือของพระนางไปได้ก็ยินดีคืนเอ่อคังให้ เสี่ยวเยี่ยนจื่อโกรธมากจึงกระโจนเข้าชิงแส้จากองค์หญิงไซหย่าอย่างคลุ้มคลั่ง ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด ในที่สุดเอ่อคังก็สุดที่จะทนต่อไปได้จึงชิงแส้จากองค์หญิงไซหย่า องค์หญิงไซหย่าทรงลามือแย้มพระสรวลที่เห็นเอ่อคังยื่นมือออกมา เสี่ยวเยี่ยนจื่อไม่สามารถสะกดความอัดอั้น   ตันใจไว้ได้จึงร้องไห้คุกเข่าทูลเฉียนหลงว่าเป็นเพราะจื่อเวยต้องรักษาเอ่อคังเอาไว้ จื่อเวยเป็นองค์หญิงตัวจริง ทุกคนตะลึงงันเมื่อ   ได้ยินเช่นนั้น

               ทุกคนพากันไปที่ตำหนักฉือหนิง เสี่ยวเยี่ยนจื่อเปิดเผยชาติกำเนิดของจื่อเวย ตลอดจนเรื่องราวที่ผ่านมาอย่างละเอียด    ทำให้เฉียนหลงทรงรู้สึกว่าที่แล้วมาพระองค์ถูกหลอกลวงมาตลอด ไม่ว่าจื่อเวยจริงใจเพียงใด หรือแม้แต่เสี่ยวเยี่ยนจื่อรู้สึกผิดเพียงใด ก็ไม่สามารถลบล้างความเจ็บปวดที่เฉียนหลงทรงถูกหลอกลวง เอ่อคัง,เอ่อไท่,หย่งฉีและเบนจามินพากันทูลขอพระเมตตาจากเฉียนหลงให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย แต่กลับไร้ผล เฉียนหลงทรงกริ้วมากจึงมีพระบัญชาให้นำตัวเสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและจินสั่วไปคุมขังที่ศาลบรรพชนเพื่อรอคอยการไต่สวน

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android