พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 7-11 ม.ค.2556

เปิดอ่านแล้ว 216 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 7-11 ม.ค.2556

7-11 ม.ค. 2556

เบนจามินพาหมอหลวงฉางโซ่วมาที่ฮุ่ยปินโหลวเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บให้ไม่เอ่อตาน เนื่องจากไม่เอ่อตานชิงตัวหานเซียงไม่สำเร็จครั้งแล้วครั้งเล่าจึงสูญสิ้นกำลังใจไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป      อาการบาดเจ็บสาหัสของไม่เอ่อตานทำให้หมอหลวงฉางโซ่วไม่มั่นใจว่าจะรักษาชีวิตไม่เอ่อตานไว้ได้หรือไม่ หลิ่วชิงและหลิ่วหงสองพ่น้องขอร้องหมอหลวงฉางโซ่วช่วยชีวิตไม่เอ่อตานเต็มกำลังความสามารถ

               หย่งฉีและเอ่อคังเปิดเผยเรื่องราวของหานเซียงและไม่เอ่อตานต่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย    ทุกคนต่างรู้สึกเห็นใจคน    ทั้งสอง    จื่อเวยตัดสินใจเดิมพันพระเมตตาของเฉียนหลงสักครั้งเพื่อให้หานเซียงและไม่เอ่อตานได้ครองรักกัน เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยไปเยี่ยมเยียนหานเซียงที่เป่าเยี่ยโหลว  ทั้งสองใช้ความจริงใจเปิดใจพูดคุยกับหานเซียงเพื่อให้หานเซียงไว้เนื้อเชื่อใจพวกนาง เมื่อหานเซียงรู้ว่าไม่เอ่อตานได้รับบาดเจ็บสาหัส นางก็นำยาเม็ดหนิงเซียงซึ่งมีสรรพคุณสารพัดออกมามอบให้จื่อเวยนำไปช่วยชีวิตไม่เอ่อตาน      จื่อเวยกำชับหานเซียงให้รักษาชีวิตที่มีค่านี้ไว้ให้ดีเพื่อรอคอยไม่เอ่อตาน

               ขณะที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยกำลังปลอบใจหานเซียงนั่นเอง  เฉียนหลงทรงเสด็จมายังเป่าเยี่ยโหลว เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยพากันหลบซ่อนตัวหลังฉากบังลม ด้วยเหตุการณ์ที่พระสนมถูกชิงตัว ทำให้เฉียนหลงทรงกริ้วมาก ถือเป็นการหมิ่นพระเกียรติ พระองค์ทรงคาดคั้นเอาผิดจากหานเซียง ถึงกับบีบคอหานเซียงเพื่อให้นางเปิดเผยความจริงว่าคนร้ายเป็นใคร แม้ว่าหานเซียงถูกเฉียนหลงทรงทารุณ หากต้องตายก็ยังคงยืนกรานไม่เปิดเผยความจริงออกมา เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยซึ่งซ่อนตัวหลังฉากบังลมตกใจมากเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งสองสุดที่จะทนต่อไปได้จึงตะโกนออกมาร้องขอชีวิตหานเซียง

               หลังจากที่ผ่านพ้นเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวที่เป่าเยี่ยโหลวแล้ว เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยก็รีบนำยาเม็ดหนิงเซียงไปมอบให้เอ่อคัง ยาเม็ดหนิงเซียงนี้มาจากใจของหานเซียง ด้วยอำนาจของความรัก เชื่อว่าจะต้องช่วยชีวิตไม่เอ่อตานได้อย่างแน่นอน เพื่อรักษาชีวิตไม่เอ่อตานเอาไว้ เอ่อคังรีบรุดไปที่ฮุ่ยปินโหลวเพื่อมอบยาให้ไม่เอ่อตาน  หมอหลวงฉางโซ่วดีใจมากที่เห็นยาเม็ดหนิงเซียงที่เลื่องชื่อ ก่อนที่จะทำการรักษาไม่เอ่อตานนั้น  ทุกคนได้พากันค้นหาความจริงซึ่งซุกซ่อนอยู่ในจิตใจของไม่เอ่อตานออกมา จากการร่วมแรงร่วมใจของทุกคน ในที่สุดก็สามารถป้อนยาหนิงเซียงเข้าปากไม่เอ่อตานได้สำเร็จ

               หลังจากที่ไม่เอ่อตานกลืนยาเม็ดหนิงเซียงเข้าไปแล้วก็ฟื้นได้สติขึ้นมา กระนั้นทุกคนก็ยังคงอธิษฐานขอให้ไม่เอ่อตานรอดพ้นจากความตายไปตลอดรอดฝั่ง เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและเบนจามินพากันไปที่เป่าเยี่ยโหลวเพื่อนำข่าวดีของไม่เอ่อตานไปบอกหานเซียง นึกไม่ถึงว่าได้พบกับเฉียนหลง หานเซียงฉวยโอกาสนี้ทูลขอพระเมตตาจากเฉียนหลงให้นางได้ผูกมิตรเป็นเพื่อนกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย

               ในคืนเดียวกันนั้น เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกพากันอธิษฐานปล่อยโคมเพื่อต่อชีวิตให้ไม่เอ่อตาน นึกไม่ถึงว่ากลับถูกไทเฮาทรงพบเห็นเข้า เมื่อไทเฮาทรงเสด็จมาถึง ทุกคนก็พากันตระหนกจนส่อพิรุธออกมา การนี้ไม่รู้ว่าจะเกิดมรสุมใดขึ้นมาอีกต่อไป

               ในที่สุดฉิงเอ๋อก็สามารถออกจากวังหลวงตามที่ปรารถนาโดยติดตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกไปยังฮุ่ยปินโหลว เมื่อเข้าไปในห้องพักของไม่เอ่อตาน ทุกคนก็พบเห็นไม่เอ่อตานอาละวาดทำลายถ้วยชามไม่ยอมกินอาหาร หลิ่วชิงและหลิ่วหงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนทำอะไรไม่ถูก จื่อเวยและอ่อคังพากันปลอบโยนไม่เอ่อตานโดยบอกไม่เอ่อตานว่าหานเซียงซึ่งอยู่ในวังหลวงพยายามดิ้นรนเพื่ออนาคตของไม่เอ่อตานและนาง นึกไม่ถึงว่าคำพูดนี้เป็นกำลังใจให้ไม่เอ่อตานยืนหยัดเข้มแข็งมีชีวิตอยู่ต่อไป

               เมื่อเซียวเจี้ยนและพวกเห็นไม่เอ่อตานยืนหยัดเข้มแข็งมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว ทุกคนต่างก็พากันให้กำลังใจไม่เอ่อตานให้มีความเชื่อมั่นให้มีความหวัง       ในที่สุดไม่เอ่อตานก็ยอมกินอาหารมีชีวิตต่อไปเพื่อหานเซียง  เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อเห็นเช่นนั้นก็ตะโกนร้องออกมาว่าลอยโคมช่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ เหตุการณ์เบื้องหน้าทำให้ฉิงเอ๋อซาบซึ้งใจเป็นอันมาก ฉิงเอ๋อและเซียวเจี้ยนจับจ้องกันและกันราวกับว่ามีความรู้สึกเดียวกัน

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกเห็นอาการบาดเจ็บของไม่เอ่อตานทุเลาขึ้นเป็นลำดับ ทุกคนจึงพากันเฉลิมฉลองด้วยการปิดฮุ่ยปินโหลวดื่มเหล้าด้วยกัน เซียวเจี้ยนเห็นความจริงใจที่ทุกคนมีต่อกัน ในที่สุดเซียวเจี้ยนก็ตัดสินใจเปิดเผยความจริงให้ทุกคนรู้ว่าตนคือคนลึกลับที่ช่วยชีวิตฉิงเอ๋อเอาไว้   และเป็นคนชุดดำที่ช่วยเหลือทุกคนที่ศาลบรรพชนอีกด้วย เสี่ยวเยี่ยนจื่อเลื่อมใสในคุณธรรมของเซียวเจี้ยน นางจึงฝากตัวเป็นศิษย์เซียวเจี้ยน

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกกำชับเซียวเจี้ยนดูแลไม่เอ่อตานให้ดี เมื่อกลับถึงวังหลวง เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยก็รีบนำจดหมายของไม่เอ่อตานไปมอบให้หานเซียงยังความปลาบปลื้มใจสู่หานเซียงเป็นอันมาก หลังจากที่หานเซียงอ่านจดหมายของไม่เอ่อตานแล้วนางก็กระโดดโลดเต้นร่ายรำอย่างมีความสุข เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยเคลิบเคลิ้มไปกับการร่ายรำของหานเซียง ขณะที่ทั้งสามกำลังเพลิดเพลินอยู่นั่นเองหารู้ไม่ว่าเฉียนหลงทรงเสด็จมาถึง เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อหันไปเห็นเฉียนหลง จดหมายของไม่เอ่อตานซึ่งอยู่ในมือของหานเซียงก็ปลิวไปตกอยู่เบื้องพระบาทเฉียนหลง ทุกคนตกใจมากถึงกับหน้าถอดสีเลยทีเดียว

               หย่งฉีฉวยโอกาสที่นำหนังสือราชการทูลถวายเฉียนหลง ทูลพระองค์ขอให้จัดงานแต่งงานให้ตนและเสี่ยวเยี่ยนจื่อโดยเร็ว ในเวลาเดียวกันก็ปรึกษาหารือถึงการแต่งงานของเอ่อคังและจื่อเวยอีกด้วย โดยเฉพาะหย่งฉีนับเป็นอีกครั้งที่แสดงความมั่นคงต่อความรักที่มีต่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อออกมา ทำให้เฉียนหลงทรงตระหนักถึงรักแท้ของหย่งฉี

               ด้วยความที่เอ่อคังมีความประสงค์ให้ไม่เอ่อตานเชื่อมั่นในอนาคตจึงออกปากชักชวนทุกคนไปยังทุ่งหญ้ากว้างเพื่อเล่นดนตรีขับกล่อมไม่เอ่อตาน จื่อเวยดีดพิณ เซียวเจี้ยนเป่าขลุ่ย ทุกคนร่วมกันร้องเพลงเจ้าคือสายลม ข้าคือเม็ดทรายสร้างความตื้นตันใจให้ไม่เอ่อตานเป็นอันมาก ไม่เอ่อตานเห็นผีเสื้อกำลังบินร่อน ทำให้ไม่เอ่อตานจินตนาการถึงหานเซียงกำลังร่ายรำเช่นเดียวกัน

               ภายในวังหลวง ราชฑูตดินทางลงใต้ตรวจราชการจึงเข้าไปทูลอำลาไทเฮา การนี้ได้นำซินหยงถวายตัวต่อไทเฮาด้วย ซินหยงอาลัยอาวรณ์ที่ต้องจากพ่อแม่ไป จากนั้นนางก็เข้าสู่ตำหนักฉือหนิงอย่างเป็นทางการ เฉียนหลงทรงพระราชทานเครื่องประดับล้ำค่ามากมายให้หานเซียง กระนั้นหานเซียงก็ยังคงมีท่าทีเย็นชาต่อเฉียนหลง เฉียนหลงทรงเห็นหานเซียงมีท่าทีเช่นนั้นจึงทรงให้เกียรตินาง ไม่ได้เอาผิดนางแต่อย่างใด

               ณ ทุ่งหญ้ากว้าง เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกรับฟังเรื่องราวความรักซึ่งระคนไปด้วยสุขและทุกข์ของไม่เอ่อตานและหานเซียง ตลอดจนเรื่องราววิวาห์เหาะล้มเหลวถึงเจ็ดครั้ง ทุกคนรับฟังเรื่องราวจนน้ำตาไหลพราก จากนั้นทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่าจะช่วยเหลือไม่เอ่อตานและหานเซียงครองรักกันให้ได้

               ไทเฮาทรงทูลเชิญเฉียนหลงและพระสนมอี๋มาปรึกษาหารือเรื่องการแต่งงานของหย่งฉี หลังจากที่พระสนมอี๋รู้ว่าไทเฮาทรงโปรดปรานซินหยง นางก็ทูลขอให้ไทเฮาทรงตัดสินพระทัย แต่เฉียนหลงกลับทรงมีลางสังหรณ์ไม่สู้ดีนัก

               เฉียนหลงทรงคัดค้านไม่เห็นด้วยที่จะให้หย่งฉีและซินหยงแต่งงานกัน พระองค์ทรงยืนกรานหนักแน่นว่าหย่งฉีจะต้องแต่งงานกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อเท่านั้น แต่ไทเฮาและพระสนมอี๋เห็นพ้องต้องกันว่าชาติกำเนิดของเสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นอุปสรรคต่ออนาคตของหย่งฉี ดังนั้นเสี่ยวเยี่ยนจื่อจึงไม่คู่ควรกับหย่งฉี กระนั้นเฉียนหลงก็ยังคงทรงยืนยันจุดยืนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง  ต่อมา  เมื่อไทเฮาทูลเสนอความเห็นว่าจะให้ฉิงเอ๋อและจื่อเวยมีสามีคนเดียวกันก็ทำให้เฉียนหลงทรงตกตะลึงเลยทีเดียว พระองค์ทรงรู้สึกว่ามีแรงกดดันมหาศาลกำลังคุกคามความสุขชายหนุ่มหญิงสาว

               เมื่อหย่งฉีกลับมาถึงตำหนักหย่งเหอ พระสนมอี๋ก็บอกหย่งฉีด้วยความดีใจว่าเฉียนหลงทรงมีพระประสงค์ให้หย่งฉีอภิเษกกับซินหยง หย่งฉีราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆเมื่อได้ยินเช่นนั้น ที่สำคัญรู้สึกว่าถูกเฉียนหลงทรยศหักหลัง ด้วยความโกรธจึงวิ่งออกจากตำหนักหย่งเหอ ขณะที่หลางซื่อหนิงกำลังอบรมสั่งสอนเบนจามินอยู่นั่นเอง หย่งฉีก็มาหาเบนจามินด้วยความร้อนลน จากนั้นหย่งฉีก็บอกเบนจามินว่าเฉียนหลงทรงมีพระราชประสงค์ให้ตนอภิเษกกับซินหยง เรื่องนี้สร้างความตกตะลึงให้เบนจามินเช่นกัน หลังจากท่คิดใคร่ครวญอย่างดีแล้ว เบนจามินก็บอกหย่งฉีว่าขอเพียงมั่นคงหนักแน่น ไม่มีอะไรสามารถเปลี่ยนแปลงความจริงไปได้

               หลังจากที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยนำจดหมายของไม่เอ่อตานมามอบให้หานเซียงแล้วก็กลับตำหนัก เมื่อกลับมาถึงตำหนักทั้งสองพบว่าตำหนักเงียบสงัดจนผิดปกติ ทั้งสองผลักประตูเข้าไปถึงรู้ว่าไทเฮาทรงประทับอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ บังเกิดบรรยากาศเยือกเย็นขึ้นมา ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้ข้าราชบริพารออกไปเพื่อที่พระนางจะได้พูดคุยกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยเป็นการส่วนพระองค์ ไทเฮาทรงมีรับสั่งอย่างตรงไปตรงมาถึงเรื่องการแต่งงานของคนทั้งสอง เมื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยได้ยินเช่นนั้นก็หน้าซีดเผือดเลยทีเดียว โดยเฉพาะจื่อเวยเมื่อได้ยินไทเฮาทรงมีรับสั่งถึงแม่ของนางที่เสียชีวิตไปอย่างเสียหาย จื่อเวยก็ออกหน้าปกป้องเกียรติแม่ของนางโดยไม่ได้หวั่นเกรงต่อไทเฮา สร้างความไม่พอพระทัยให้พระนางยิ่งนัก เสี่ยวเยี่ยนจื่อสุดที่จะทนต่อไปได้จึงวิ่งออกจากตำหนักไปโดยไม่เชื่อว่าเป็นจริงไปได้

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อวิ่งมายังตำหนักหย่งเหอตะโกนร้องเรียกหย่งฉีเสียงดังลั่น ด้วยความที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ไว้ได้จึงมีปากเสียงกับพระสนมอี๋ขึ้นมา เมื่อหย่งฉีกลับมาถึงตำหนักหย่งเหอก็พบเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อในสภาพที่มีอารมณ์รุนแรงราวกับคนเสียสติเช่นนั้น  เสี่ยวเยี่ยนจื่อรู้สึกผิดหวังเมื่อรู้ว่าหย่งฉีจะอภิเษกกับซินหยง จากนั้นเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็วิ่งออกจากตำหนักหย่งเหอไปด้วยความเจ็บปวด     หย่งฉีวิ่งตามเสี่ยวเยี่ยนจื่อออกไปโดยไม่ฟังคำทัดทานของพระสนมอี๋ เสี่ยวเยี่ยนจื่อวิ่งออกไปในยามค่ำคืนโดยไม่มีจุดหมายปลายทางจนชนต้นไม้  หย่งฉีซึ่งตามมาเห็นเช่นนั้นจึงรีบเข้าไปประคองเสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               หย่งฉีพาเสี่ยวเยี่ยนจื่อไปที่หยูอี้กว่านเพื่อใช้น้ำแข็งประคบบาดแผลที่ฟกช้ำ จากนั้นหย่งฉีก็ขอให้เบนจามินเป็นพยานในรักแท้ของตน      เบนจามินวิเคราะห์สถานการณ์ให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อฟังโดยเน้นย้ำว่าการแต่งงานไม่สามารถดึงดัน หย่งฉีต้องมีทางออกอย่างแน่นอน ในที่สุดเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็ยิ้มออก

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อรีบกลับตำหนักเพื่อปลอบใจจื่อเวย ทั้งสองปลอบใจกันและกัน กระนั้นก็ไม่มีเรี่ยวแรงดึงดัน ทั้งสองโผกอดกันร้องไห้อยู่บนเตียง ในคืนเดียวกันนั้น ไทเฮาทรงมีรับสั่งต่อฉิงเอ๋อถึงเรื่องอภิเษกของนางกับเอ่อคัง ฉิงเอ๋อตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางคุกเข่าวิงวอนขอพระเมตตาจากไทเฮาทรงเห็นแก่ความรักของจื่อเวยและเอ่อคัง

               อีกด้านหนึ่งนั้น ฮองเฮาทรงตระหนักดีว่าการอภิเษกของหย่งฉีและซินหยงจะต้องมีผลกระทบต่ออำนาจของพระนางในวังหลวงอย่างแน่นอน ทันใดนั้น ฮองเฮาก็ทรงมีความคิดบางอย่างขึ้นมา จินสั่งเข้าไปปลอบใจจื่อเวยซึ่งนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน แต่ทันใดนั้นเอ่อคังก็บุกเข้ามายืนยันต่อจื่อเวยถึงการตัดสินใจแน่วแน่ของตน

               เมื่อเอ่อคังรู้ว่าไทเฮาทรงทำร้ายจิตใจจื่อเวย เอ่อคังก็รีบรุดมาหาจื่อเวยทันทีโดยบุกเข้าไปในห้องพักของนางเพื่อยืนยันคำมั่นสัญญาที่มีต่อกัน ในเวลาเดียวกัน ฉิงเอ๋อก็มาหาจื่อเวยโดยยืนยันในความรักของคนทั้งสอง ขอให้จื่อเวยวางใจในดวงใจของนางมีชายคนรักอยู่แล้ว

               จื่อเวยและเสี่ยวเยี่ยนจื่อถูกไทเฮาทำร้ายจิตใจด้วยกันทั้งคู่ ทุกคนพากันออกจากวังหลวงเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกปลอมเป็นขันทีพากันมาที่ฮุ่ยปินโหลว  ทุกคนพบเห็นไม่เอ่อตานและเซียวเจี้ยนกำลังให้บริการลูกค้าฮุ่ยปินโหลวอย่างมีความสุข จื่อเวยนำจดหมายของหานเซียงมอบให้ไม่เอ่อตาน ทุกคนปรึกษาหารือกันถึงแผนการพาหานเซียงออกจากวังหลวง เซียวเจี้ยนลังเลในภารกิจครั้งนี้ แต่ไม่เอ่อตานกลับมีความหวังและความเชื่อมั่น

               จื่อเวยและเสี่ยวเยี่ยนจื่อฉวยโอกาสที่มาฮุ่ยปินโหลวดื่มเหล้าดับทุกข์รำพันความอัดอั้นตันใจออกมา หย่งฉีและเอ่อคังเตือนสติหญิงคนรักซึ่งท้อแท้หดหู่ แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพวกนางได้จึงจำต้องดื่มเหล้าเป็นเพื่อนพวกนาง ทุกคนกลับวังหลวงในสภาพมึนเมา เซียวเจี้ยนมองดูโดยไม่รู้ว่าแท้ที่จริงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงแม้มีใจคิดช่วยเหลือ แต่ก็จนปัญญา ได้แต่ตักเตือนเบนจามินที่ยังพอมีสติอยู่เพียงคนเดียว ขณะที่เสี่ยวเยี่ยนจื่ออวยพรไม่เอ่อตานปฏิบัติภารกิจครั้งที่แปดให้สำเร็จนั่นเอง คนเมากลุ่มหนึ่งก็ก่อกวนเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ไม่นานนักก็เกิดเหตุตะลุมบอนกันขึ้นมา หลิ่วชิงและหลิ่วหงเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกถูกรังแกจึงเข้าช่วยเหลือว่าพวกพ้องโดยไม่คำนึงว่าการค้าจะย่อยยับเพียงใด นึกไม่ถึงว่าเซียวเจี้ยนลงมือเพียงไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถสยบคนเมาอย่างง่ายดาย

               ขณะที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกทะเลาะวิวาทกับคนเมาอยู่นั่นเอง คนในตำหนักก็ส่งพิราบสื่อสารมาบอกเสี่ยวเยี่ยนจื่อว่าฮองเฮาทูลเสด็จไทเฮาประทับยังตำหนัก สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว คุกเข่าทำอะไรไม่ถูก

               หย่งฉี,เอ่อคัง,เบนจามินและจินสั่ว ทั้งสี่พากันประคองเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยในสภาพมึนเมากลับตำหนัก เมื่อมาถึงตำหนักก็ได้กลิ่นไม่สู้ดีนัก หย่งฉีพบเห็นไทเฮาทรงประทับอยู่ด้วยแววพระเนตรดุดันโดยมีฮองเฮา,แม่นมและบรรดานางกำนัลอยู่เบื้องหลัง ไทเฮาทรงกริ้วเมื่อเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและจินสั่วในชุดขันที และเมื่อพระนางพบว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยดื่มเหล้าเมามายก็ยิ่งทวีความกริ้ว เพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้แม่นมโบยตีจินสั่ว จื่อเวยปกป้องคุ้มครองจินสั่วจึงพลอยได้รับลูกหลงไปด้วย เสี่ยวเยี่ยนจื่อซึ่งยังไม่สร่างเมาพุ่งชนแม่นมจนล้มลง เอ่อคัง,หย่งฉีและเบนจามินทูลขอพระเมตตาจากไทเฮา แต่กลับทวีความกริ้วให้พระนาง เดือดร้อนถึงหมิงเยี่ยและไฉ่เสียพลอยถูกโบยตีไปด้วย แม้แต่ส่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่รอดพ้น ทุกคนถูกมัดอยู่กับเก้าอี้รอรับการลงทัณฑ์ เสียงตะโกนร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมไปทั่วตำหนัก เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยถูกไทเฮานำตัวกลับไปยังตำหนักฉือหนิง ทำให้เอ่อคัง,หย่งฉีและเบนจามินร้อนใจเป็นอันมาก

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android