พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 14-18 ม.ค.2556

เปิดอ่านแล้ว 275 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 14-18 ม.ค.2556

14-18 ม.ค. 2556

เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยถูกนำตัวมายังตำหนักฉือหนิง  ทั้งที่ทั้งสองคนถูกสาดด้วยน้ำก็ยังคงไม่สร่างเมา ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้ฮองเฮาหาหนทางทำให้ทั้งสองสร่างเมาให้ได้ จากนั้นพระนางก็เสด็จไป ฮองเฮาและแม่นมหยงสบโอกาสจึงล้างแค้น นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยซึ่งอมน้ำไว้เต็มปากพ่นน้ำใส่แม่นมหยงลื่นล้มลง แม้แต่ฮองเฮาก็ไม่รอดถูกเสี่ยวเยี่ยนจื่อจับกดถังน้ำจนเกือบสำลักน้ำตาย

               เอ่อคัง,หย่งฉีและเบนจามินนั่งไม่ติดด้วยเป็นห่วงเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย      ฉิงเอ๋อนำความมาบอกเอ่อคังและพวกถึงสถานการณ์ของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย เอ่อคังและพวกเจ็บปวดมากเมื่อรู้ว่าจื่อเวยและเสี่ยวเยี่ยนจื่อถูกสาดด้วยน้ำเย็นเพื่อให้สร่างเมา     ขอให้ทุกคนรอคอยเวลาที่เหมาะสมช่วยเหลือคนทั้งสอง      ในเวลาเดียวกัน บรรดาคนในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อได้รับบาดเจ็บถ้วนทั่ว เอ่อคังและพวกเห็นเช่นนั้นจึงตัดสินใจช่วยเหลือคนในตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่อก่อน

               สี่ปราชญ์ผู้หญิงใหญ่เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เอ่อคัง,หย่งฉีและเบนจามินช่วยเหลือทายาให้ทุกคนโดยไม่ได้ถือยศศักดิ์ ทำให้สี่ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ตื้นตันใจจนหลั่งน้ำตาออกมา

               ฉิงเอ๋อเข้าเฝ้าไทเฮาแต่เช้าตรู่เพื่อขอให้พระนางทรงมีพระเมตตาให้อภัยเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย ไทเฮาทรงตกพระทัยเมื่อเห็นฉิงเอ๋อมีสัมพันธภาพที่ดีต่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยรับผิดต่อไทเฮาด้วยความเต็มใจ ไทเฮาทรงสัมผัสได้ถึงความจริงใจของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย ในที่สุด ไทเฮาก็ทรงให้อภัยคนทั้งสอง

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยกลับตำหนักด้วยคามเป็นห่วงอาการบาดเจ็บของทุกคนในตำหนัก เสี่ยวเยี่ยนจื่อเข้าไปเยี่ยมเยียนทุกคนโดยไม่คำนึงว่านางกำลังเป็นไข้

               หย่งฉีและเอ่อคังเข้าเฝ้าเฉียนหลงแต่เช้าตรู่ทูลพระองค์ถึงเรื่องที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยถูกกระทำอย่างทารุณโหดร้าย เมื่อเฉียนหลงทรงสดับเช่นนั้นก็รีบรุดเสด็จไปเยี่ยมเสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวย ในสภาพที่ทุกคนได้รับบาดเจ็บเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เฉียนหลงทรงแทบไม่เชื่อพระเนตรพระองค์เองว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของไทเฮา เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยทูลความจริงต่อเฉียนหลง ในที่สุด เฉียนหลงก็ทรงตัดสินพระทัยไปเข้าเฝ้าไทเฮาเพื่อทูลถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น

               เฉียนหลงทรงทูลถามไทเฮาถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น แม้ว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล แต่พระองค์ก็ทรงเจ็บปวดไปด้วย เฉียนหลงทูลไทเฮาว่าพระองค์ทรงตัดสินพระทัยชะลอการอภิเษกออกไปก่อน ด้วยท่าทีของเฉียนหลง ทำให้ไทเฮาทรงตระหนักถึงความสำคัญของเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกที่มีต่อเฉียนหลงขึ้นมา

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยพากันไปเยี่ยมเยียนหานเซียงเพื่อบอกนางถึงแผนการพานางออกจากวังหลวง แต่นึกไม่ถึงว่ากลับถูกหานเซียงซึ่งคำนึงถึงความปลอดภัยของทุกคนเป็นสำคัญปฏิเสธ หานเซียงยินดีเดิมพันพระเมตตาของเฉียนหลง ความเชื่อมั่นของหานเซียง ทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยเลื่อมในตัวนางยิ่งนัก

               เอ่อคัง,หย่งฉี,จื่อเวย,เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,ฉิงเอ๋อและพวกพาเซียวเจี้ยนและไม่เอ่อตานไปทุ่งหญ้ากว้างเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ เมื่อไม่เอ่อตานอ่านจดหมายของหานเซียงแล้วก็ร้อนลนกระวนกระวายขึ้นมาโดยเห็นว่าการเดิมพันพระเมตตาของเฉียนหลง มีแต่แพ้สถานเดียว

               เบนจามินเตือนสติไม่เอ่อตานอย่าทำร้ายจิตใจเพื่อนพ้องท่ช่วยเหลือหานเซียงและไม่เอ่อตานพบหน้ากันอีกครั้ง มิฉะนั้นแล้วการติดต่อกับหานเซียงก็จะถูกตัดขาดไป เซียวเจี้ยนมองทุ่งหญ้างดงามนั่งเป่าขลุ่ยอยู่ใต้ต้นไม้  ฉิงเอ๋อฟังเสียงขลุ่ยด้วยความเคลิบเคลิ้ม  เสียงขลุ่ยของเซียวเจี้ยนราวกับรำพันถึงความในใจของเซียวเจี้ยนที่น้อยเนื้อต่ำใจในชาติกำเนิดที่ต่ำต้อยของตน ทั้งสองได้แต่หวังว่าความฝันของทั้งสองเป็นจริงขึ้นมา

               ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สำหรับจื่อเวยและเอ่อคังแล้วคือความทรงจำ เป็นความทรงจำอันเจ็บปวด จื่อเวยบอกเอ่อคังว่าหลังจากที่ออกจากบ้านสกุลฝูเมื่อสองปีที่แล้ว นางได้เดินทางมาที่ทุ่งหญ้าแห่งนี้ด้วยจิตใจที่แตกสลาย เอ่อคังเองก็นึกถึงความเจ็บปวดที่ต้องพลัดพรากจากกันกับจื่อเวยขึ้นมา เอ่อคังให้คำมั่นสัญญาต่อจื่อเวยว่าตราบใดที่ยอดเขาปราศจากตีนเขา สายน้ำหยุดไหล ตนจะไม่มีวันพลัดพรากจากนางตลอดไป คำมั่นสัญญาของเอ่อคังสร้างความเชื่อมั่นให้จื่อเวยเป็นอันมาก เสี่ยวเยี่ยนจื่อซุกซนจนเกิดเรื่องขึ้นจนได้ ทำให้ทุกคนต้องพากันช่วยเหลือ ต่อมา ทุกคนถึงได้รู้ความจริงว่าเสี่ยวเยี่ยนจื่ออธิษฐานขอให้หานเซียงและไม่เอ่อตานสมหวังในความรัก ทุกคนจึงให้อภัยเสี่ยวเยี่ยนจื่อ

               วันต่อมา เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยพาหานเซียงไปเดินเล่นในอุทยานโดยตั้งใจพาหานเซียงไปที่หยูอี้กว่านเพื่อทำความรู้จักกับเบนจามินผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตไม่เอ่อตานเอาไว้ นึกไม่ถึงว่ากลับได้พบกับไทเฮาและฮองเฮา ทั้งสองพระองค์ทรงไม่พอพระทัยหานเซียงในชุดแต่งกายประจำเผ่า ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้ฮองเฮานำหานเซียงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย หานเซียงดึงดันขัดขืนทำให้ไทเฮาทรงกริ้ว....

               ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ฮองเฮาจะได้รับอำนาจเต็มจากไทเฮา ฮองเฮาทรงมีรับสั่งให้แม่นมหยงและแม่นมกุ้ยเปล่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ให้หานเซียง หานเซียงขัดขืนไม่ยินยอมจึงถูกแม่นมทั้งสองตบตี จื่อเวยทนไม่ได้จึงออกหน้าขัดขวางพฤติกรรมถืออำนาจบาตรรใหญ่ของฮองเฮา แต่กลับถูกฮองเฮาผลักล้มลง เสี่ยวเยี่ยนจื่อสั่งสอนแม่นมทั้งสองที่ทารุณต่อหานเซียง หานเซียงถูกหมิ่นเกียรติด้วยอารมณ์ชั่ววูบจึงกระโดดตึกฆ่าตัวตาย โชคดีที่เฉียนหลงทรงเสด็จมาถึงพอดี ทำให้พระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นหานเซียงกำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อกระโดดลงไปช่วยหานเซียงจนนางได้รับบาดเจ็บที่ขา เฉียนหลงทรงกริ้วเอาผิดแม่นมทั้งสอง ฮองเฮาทูล     ขอความช่วยเหลือจากไทเฮา ไทเฮาทรงนิ่งเฉยตามคำแนะนำของฉิงเอ๋อ ทำให้ฮองเฮาทรงกริ้วมากยืนกรานว่าจะไม่มีวันลามือกับเสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกเป็นอันขาด

               เฉียนหลงทรงมีรับสั่งเรียกตัวหมอหลวงฉางโซ่วรักษาอาการบาดเจ็บให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ ทั้งยังทรงมีรับสั่งให้หมอหลวงโซ่วเป็นหมอประจำตำหนักของเสี่ยวเยี่ยนจื่ออีกด้วย เพื่อดูแลสุขภาพพลานามัยขององค์หญิงทั้งสองพระองค์ เบนจามินดีใจมากเมื่อได้ยินรับสั่งจากเฉียนหลง หมอหลวงฉางโซ่วไม่มีทางเลือกจึงต้องน้อมรับพระบัญชาของเฉียนหลงโดยบ่นพึมพำกับเบนจามิน

               ซินหยงมักจะช่วยเหลือพระสนมอี๋ตัดตกแต่งดอกไม้อยู่เสมอจึงทำให้ทั้งสองเข้ากันได้ดี  ความเฉลียวฉลาดและกิริยามารยาทของซินหยงเป็นที่พึงพอใจของพระสนมอี๋เป็นอันมาก เมื่อจู่ๆเบนจามินมาที่ตำหนักหย่งเหอก็ทำให้พระสนมอี๋มีสีหน้าไม่สู้ดีนักโดยมีท่าทีเย็นชาต่อเบนจามิน

               เบนจามินไม่คำนึงว่าพระสนมอี๋จะมีท่าทีเย็นชากับตน การที่เบนจามินเดินทางมาที่นี่นั้นเพื่อบอกหย่งฉีถึงอาการบาดเจ็บของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ   เมื่อหย่งฉีรู้เรื่องแล้วก็นั่งไม่ติดรีบรุดไปหาเสี่ยวเยี่ยนจื่อทันที    แต่กลับถูกพระสนมอี๋ขัดขวาง ในที่สุดสองแม่ลูกก็โต้เถียงกันขึ้นมา

               หย่งฉีเปิดใจพูดคุยกับพระสนมอี๋อย่างตรงไปตรงมา ทำให้พระสนมอี๋นิ่งอึ้ง ซินหยงปลอบใจพระสนมอี๋ ทำให้พระสนมอี๋โปรดปรานซินหยงมากขึ้น

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อใช้ไม้เท้าค้ำยันเดินออกจากห้องไปโดยไม่เชื่อฟังคำสั่งของหมอหลวงที่ให้นอนรักษาตัวบนเตียง นางดึงดันจะไปปลอบใจหานเซียงซึ่งกำลังสะเทือนใจให้ได้ หย่งฉีรีบรุดมาด้วยความเป็นห่วงเสี่ยวเยี่ยนจื่อ ด้วยความที่เอาแต่ใจของเสี่ยวเยี่ยนจื่อจึงมีปากเสียงทะเลาะกับหย่งขึ้นมา หย่งฉีสุดที่จะทนต่อไปได้จึงอุ้มเสี่ยวเยี่ยนจื่อกลับเข้าห้องพัก เมื่อกลับถึงห้องพัก เสี่ยวเยี่ยนจื่อกลับไม่สงบนิ่งฟังคำอธิบายของหย่งฉี หย่งฉีไม่สามารถสะกดความรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วงเสี่ยวเยี่ยนจื่อซึ่งต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวันได้จึงดึงนางเข้ามาจูบ

               จื่อเวยรีบรุดไปที่เป่าเยี่ยโหลวเพื่อปลอบใจหานเซียง ให้กำลังใจนางยืนหยัดเข้มแข็ง ทำให้เฉียนหลงทรงคลายความกลัดกลุ้มพระทัยไปได้ไม่น้อยเลยทีเดียว จื่อเวยฉวยโอกาสทูลขออนุญาตจากเฉียนหลงให้หานเซียงติดตามนางและพวกออกไปพักผ่อนหย่อนใจนอกวังหลวง แม้ว่าเฉียนหลงทรงเวทนาเฉียนหลง กระนั้นพระองค์ก็ทรงคิดใคร่ครวญอย่างรอบคอบว่าจะอนุญาตตามคำร้องขอของจือเวยหรือไม่ หลังจากที่ผ่านพ้นเหตุการณ์กระโดดตึกของหานเซียงแล้ว จากการวางแผนของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ,เอ่อคังและพวก ในที่สุดหานเซียงก็ได้พบกับไม่เอ่อตานอีกครั้ง ทั้งสองโผเข้ากอดกันด้วยความคิดถึง แต่ทันใดนั้นจู่ๆผีเสื้อนานาชนิดก็พากันบินว่อนอยู่ข้างกายของคนทั้งสอง เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกประทับใจภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า ด้วยความที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อตื่นตาตื่นใจผีเสื้อจำนวนมากจึงวิ่งไล่จับโดยลืมไปว่านางกำลังบาดเจ็บ ต้องเดือดร้อนถึงหย่งฉีและเบนจามิน

               หลังจากที่หานเซียงกลับถึงวังหลวงแล้วก็ไม่สามารถสะกดความรู้สึกอิ่มเอมไว้ได้ นางร่ายรำในอุทยานอย่างมีความสุข ดูเหมือนว่าผีเสื้อก็ร่ายรำตามนางไปด้วย ภาพที่ปรากฏสร้างความฉงนท์ให้ไทเฮาและฮองเฮาเป็นอันมาก โดยเฉพาะเฉียนหลงทรงพึงพอพระทัยทรงโปรดปรานหานเซียงมากขึ้น

               เรื่องที่หานเซียงร่ายรำกับผีเสื้อในอุทยานอย่างมีความสุขสร้างความวิตกกังวลให้เอ่อคัง,หย่งฉีและพวกเป็นอันมาก   ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นการยากที่เฉียนหลงทรงตัดพระทัยจากหานเซียงไปได้ เพื่อให้หานเซียงหลบหนีออกมาได้โดยปราศจากกลิ่นหอมซึ่งติดตัวนาง เสี่ยวเยี่ยนจื่อเสนอให้เก็บดอกไม้นานาพันธุ์มาเป็นจำนวนมากผสมน้ำ กลิ่นหอมของดอกไม้อบอวลไปทั่วจนแยกแยะไม่ออกว่าเป็นดอกไม้ชนิดใด ขณะท่เสี่ยวเยี่ยนจื่อแช่น้ำนั่นเอง จื่อเวยพบเห็นบาดแผลซึ่งติดตัวมาแต่กำเนิดบนร่างกายของเสี่ยวเยี่ยนจื่อโดยบังเอิญ

               หลังจากที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อแช่น้ำดอกไม้นานาพันธุ์แล้วก็วิ่งออกไปยังอุทยานเพื่อทดสอบ ทุกคนพบเห็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อเนื้อตัวสั่นเทา วิ่งไปมา โดยไม่มีผีเสื้อสักตัวเดียวเข้ามาดอมดม ขณะที่ทุกคนมีความหวังว่าการทดลองของเสี่ยวเยี่ยนจื่อจะประสบผลสำเร็จ  ทันใดนั้นก็มีเสียงอื้ออึงดังขึ้นมา ทุกคนตกใจมากเมื่อพบเห็นผึ้งฝูงใหญ่บินมา เบนจามินเห็นเช่นนั้นจึงบอกทุกคนพาเสี่ยวเยี่ยนจื่อหลบหนี

               เรื่องที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อถูกผึ้งฝูงใหญ่รุมต่อยดังกระฉ่อนไปทั่ววังหลวง เฉียนหลงทรงแทบไม่เชื่อพระเนตรพระองค์เมื่อทอดพระเนตรเห็นใบหน้าของเสี่ยวเยี่ยนจื่อบวมเป่งจากถูกผึ้งรุมต่อย เอ่อคังทูลเฉียนหลงถึงเรื่องที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อแช่น้ำดอกไม้เพื่อล่อผีเสื้อมาดอมดมตัวนาง เฉียนหลงทรงแย้มพระสรวลในความเดียงสาของเสี่ยวเยี่ยนจื่อ เสี่ยวเยี่ยนจื่อเห็นสภาพอันบอบช้ำของนางทำให้เฉียนหลงทรงแย้มพระสรวลออกมาได้ถือว่าคุ้มค่าต่อการเสียสละ

               เบนจามินเป็นห่วงความปลอดภัยของเสี่ยวจื่อจนลืมไปว่าตนเองก็ถูกผึ้งรุมต่อยเช่นเดียวกัน หลางซื่อหนิงทอดถอนใจด้วยความเวทนาเมื่อเห็นเบนจามินได้รับบาดเจ็บ ทายาไปก็เตือนสติเบนจามินไป อย่าได้ลุ่มหลงในความรักจนโงหัวไม่ขึ้น หมอหลวงฉางโซ่วนำยามามอบให้เบนจามิน ทำให้เบนจามินซาบซึ้งน้ำใจของหมอหลวงฉางโซ่วและหลางซื่อหนิงยิ่งนัก

               ค่ำคืนเงียบสงัด ขณะที่เบนจามินกำลังจะเข้านอนนั่นเอง เสี่ยวเยี่ยนจื่อใช้ผ้าปกปิดใบหน้าลอบเข้ามาที่หยูอี้กว่านเพื่อมอบยาขนานเอกของหมอหลวงฉางโซ่วให้เบนจามินใช้ทารักษาบาดแผลจากถูกผึ้งรุมต่อย นึกไม่ถึงว่าหลังจากที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อจากไปได้ไม่นานนัก หย่งฉีก็นำยาขนานเอกของหมอหลวงฉางโซ่วมามอบให้เบนจามินเพื่อใช้ทารักษาบาดแผลจากถูกผึ้งรุมต่อย ในคืนเดียวกันนั้น หมอหลวงฉางโซ่ว,เสี่ยวเยี่ยนจื่อและหย่งฉีแวะเวียนกันนำยามามอบให้เบนจามินด้วยความเป็นห่วงเป็นใยยังความปลาบปลื้มใจให้เบนจามินเป็นอันมาก

               ฮองเฮาพร้อมด้วยแม่นมหยงพากันไปเย้ยหยันเสี่ยวเยี่ยนจื่อ นึกไม่ถึงว่ากลับถูกเสี่ยวเยี่ยนจื่อแก้เผ็ดกลับไป ฮองเฮาและแม่นมหยงเดินผ่านอุทยานไม่ไกลนักก็มีฝูงผึ้งบินตรงมายังคนทั้งสอง ทำให้คนทั้งสองตกใจจนหน้าซีดเผือดพากันวิ่งหนีกลับตำหนักเลยทีเดียว พระพักตร์ของฮองเฮาบวมเป่งจากถูกผึ้งรุมต่อย  เรื่องนี้รู้ถึงเฉียนหลงทำให้พระองค์ทรงแย้มพระสรวลด้วยความสำราญพระทัย

               พระสนมอี๋ทูลเร่งรัดไทเฮาถึงงานอภิเษกของหย่งฉี ไทเฮาทรงเห็นไม่ควรปล่อยเวลาให้เนิ่นช้าออกไป พระนางจึงทรงตัดสินพระทัยจัดงานอภิเษกให้หย่งฉีและซินหยง เสร็จสิ้นงานอภิเษกแล้วค่อยกราบทูลเฉียนหลง การตัดสินพระทัยของไทเฮาถือว่าเป็นการหมิ่นพระเกียรติเฉียนหลงซึ่งเป็นประมุขของแผ่นดิน ทำให้เฉียนหลงและไทเฮาทรงโต้เถียงกันขึ้นมา ไทเฮาทรงกริ้วมากจึงเป็นลมหมดพระสติไป

               เรื่องที่ไทเฮาทรงเป็นลมหมดพระสติแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวง เสี่ยวเยี่ยนจื่อ,จื่อเวยและพวกติดตามหมอหลวงโซ่วไปยังพระตำหนักฉือหนิงถวายการเยี่ยมเยียนไทเฮา อีกด้านหนึ่งนั้น เฉียนหลงทรงมีรับสั่งให้เอ่อคังและหย่งฉีเข้าเฝ้า เฉียนหลงทรงมีรับสั่งต่อหย่งฉีถึงเรื่องการอภิเษกของหย่งฉีและซินหยง หย่งฉีนิ่งอึ้งไม่สามารถทำใจยอมรับความจริง จากนั้นหย่งฉีก็คัดค้านอย่างรุนแรง เอ่อคังทูลเฉียนหลงทรงมีพระเมตตาให้อภัยหย่งฉีที่วู่วามจนเกินไป

               จื่อเวยและเสี่ยวเยี่ยนจื่อนำพระโอสถทูลถวายไทเฮา ไทเฮาทรงตื้นตันพระทัยในความกตัญญูของคนทั้งสอง จื่อเวยเป่าพระโอสถให้เย็นลงเพื่อให้ไทเฮาทรงเสวยได้ง่ายขึ้น

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อและจื่อเวยกลับตำหนักด้วยความปลาบปลื้มใจที่ได้แสดงความกตัญญูต่อไทเฮา เสี่ยวเยี่ยนจื่อเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้หย่งฉีฟังด้วยความภาคภูมิใจ  แต่หย่งฉีกลับนิ่งเฉย ทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อโกรธ   ในที่สุดหย่งฉีก็เปิดเผยเรื่องที่เฉียนหลงทรงตัดสินพระทัยให้ตนและซินหยงอภิเษกกันต่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อ หย่งฉียืนยันต่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อว่าตนจะไม่ยอมให้คลุมถุงชนเด็ดขาด ขณะที่เสี่ยวเยี่ยนจื่อกำลังตกตะลึงนั่นเอง เบนจามินก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาบอกทุกคนว่าพระอาการประชวรของไทเฮาทรุดหนักลง เฉียนหลงทรงมีรับสั่งให้หมอหลวงฉางโซ่วถวายการรักษาไทเฮา  ทั้งยังทรงมีรับสั่งให้จื่อเวยและพวกคอยเป็นลูกมือให้ความช่วยเหลือหมอหลวงฉางโซ่วอีกด้วย ทุกคนน้อมรับพระบัญชาจากเฉียนหลง เพียงชั่วพริบตาเดียวพระตำหนักฉือหนิงก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายโกลาหล

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android