Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 18-22 มีนาคม 2556

เปิดอ่านแล้ว 363 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 18-22 มีนาคม 2556

18- 22 มีนาคม 2556

ในที่สุดเซียวเจี้ยนก็พาทุกคนเดินทางมาถึงต้าหลี่ ชาวเมืองต่างพากันต้อนรับเซียวเจี้ยนด้วยความอบอุ่น ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อตกตะลึงในความยิ่งใหญ่ของเซียวเจี้ยนเลยทีเดียว

               หย่งฉี,จื่อเวยและเอ่อคังพูดคุยกันอยู่ในอุทยาน   ทันใดนั้น ทั้งสามก็เหลือบไปเห็นปาหลางคนชุดดำซึ่งปองร้ายหมายเอาชีวิตพวกตน ด้วยพระบัญชาของเฉียนหลง เอ่อคังควบคุมตัวปาหลางไปยังตำหนักจิ่งเหยินเพื่อยืนยันความจริงต่อฮองเฮา ฮองเฮาและแม่นมหยงตกตะลึงเมื่อพบเห็นปาหลาง ทั้งสองรีบเอ่ยปากปฏิเสธไม่รู้จักปาหลางทันที ปาหลางต้องการรักษาชีวิตไว้จึงสารภาพความจริงทั้งหมดออกมา เฉียนหลงทรงกริ้วมากจึงทรงมีรับสั่งประหารชีวิตฮองเฮา จื่อเวย,หย่งฉีและพวกเห็นเรื่องบานปลายไปกันใหญ่จึงพากันวิงวอนทูลขอพระเมตตาจากเฉียนหลงให้ฮองเฮา แม้แต่ไทเฮาก็ทรงทูลขอพระเมตตาจากเฉียนหลงให้ฮองเฮาเช่นเดียวกัน แต่ไม่ว่าใครทูลขอพระเมตตาก็ไม่สามารถระงับความกริ้วของเฉียนหลงไปได้    จื่อเวยไม่มีทางเลือกจึงตัดสินใจนำป้ายอภัยโทษออกมาเพื่อช่วยชีวิตฮองเฮาและแม่นมหยงเอาไว้

               ด้วยจิตใจงดงามของจื่อเวยในที่สุดก็สามารถระงับความกริ้วของเฉียนหลงลงได้   ถึงแม้ว่าเว้นโทษตาย แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากความผิดไปได้ เฉียนหลงทรงมีพระบัญชาให้โบยแม่หนมหยง ฮองเฮาทรงเห็นว่าแม่นมหยงอายุมากแล้วจึงคุกเข่าวิงวอนขอพระเมตตาจากเฉียนหลง แต่เฉียนหลงกลับทรงไม่นำพาต่อคำวิงวอนของฮองเฮาแต่อย่างใด ทำให้ฮองเฮาทรงกันแสงด้วยความเจ็บปวด ฮองเฮาทรงใช้พระวรกายพระนางปกป้องแม่นมหยง วิงวอนขอพระเมตตาจากเฉียนหลง อย่าลงโทษแม่นมหยงอีกต่อไป จื่อเวยสุดที่จะทนต่อไปได้จึงนับเป็นอีกครั้งที่ตัดสินใจใช้ป้ายอภัยโทษ แต่กลับถูกเฉียนหลงทรงตวาด จื่อเวยจนปัญญาจึงท่องกลอนบทหนึ่งด้วยหวังเตือนพระสติเฉียนหลง

               หย่งฉีจับจ้องนาฬิกาปลุกของเสี่ยวเยี่ยนจื่อโดยรำพันถึงเรื่องราวในอดีตที่เกิดขึ้นในตำหนัก อีกด้านหนึ่งนั้น ในที่สุดเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็กลับมาที่บ้านสกุลเซียว เสี่ยวเยี่ยนจื่อปลาบปลื้มใจเมื่อเห็นเซียวเจี้ยนตระเตรียมห้องพักไว้ให้นาง เสี่ยวเยี่ยนจื่อรำพันกับตะกร้าที่ถืออยู่ราวกับว่าพูดคุยกับหย่งฉีเช่นนั้น เพื่อป้องกันจดหมายซึ่งอาจถูกเผาหรือทำลายลงได้ เสี่ยวเยี่ยนจื่อจึงตัดสินใจอ่านจดหมายทั้งหมดในคราวเดียว ตั้งแต่พลบค่ำจนถึงรุ่งเช้า เนื้อความในจดหมายจับจิตจับใจจนไม่สามารถสะกดอารมณ์ไว้ได้จนต้องหลั่งน้ำตาออกมา

               เซียวเจี้ยนพาฉิงเอ๋อ,เส่ยวเยี่ยนจื่อและเบนจามินไปยังทุ่งหญ้ากว้างที่ใช้เลี้ยงสัตว์บ้านสกุลเซียว เซียวเจี้ยนบอกเสี่ยวเยี่ยนจื่อว่านับแต่นี้เป็นต้นไปจะต้องเรียนรู้การเลี้ยงสัตว์ตลอดจนการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ให้ได้    แต่ก่อนอื่นเซียวเจี้ยนตัดสินใจแต่งงานกับ   ฉิงเอ๋อเสียก่อน เสี่ยวเยี่ยนจื่อได้ยินเช่นนั้นจึงอาสาเป็นแม่งานตระเตรียมงานแต่งงานให้เซียวเจี้ยน

               เซียวเจี้ยนและฉิงเอ๋อเข้าพิธีแต่งงานในชุดแต่งกายของชนพื้นเมือง เสี่ยวเยี่ยนจื่อและเบนจามินพาชนพื้นเมืองที่มาร่วมงานร้องรำทำเพลงในทุ่งหญ้ากว้างอย่างมีความสุข จากนั้นทั้งสองก็เป็นต้นเสียงร้องนำเพลงที่มีชื่อว่านับตั้งแต่มีเจ้า ขอบคุณสวรรค์ ขอบคุณปฐพีที่ทำให้สองดวงใจงผูกเป็นหนึ่งเดียวกัน เซียวเจี้ยนและฉิงเอ๋อต่างปลาบปลื้มมีความสุขกับงานแต่งงานที่ทุกคนตระเตรียมไว้ให้เป็นอย่างดี

               หลังจากที่หย่งฉีกลับวังหลวง     แม่นมกุ้ยก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้หย่งฉีและซินหยงร่วมเรียงเคียงหมอนกันให้ได้ จึงนับเป็นอีกครั้งที่แม่นมกุ้ยให้กำลังใจซินหยงยั่วยวนหย่งฉี หย่งฉีกลับห้องพักด้วยความอ่อนเพลีย ซินหยงฉวยโอกาสนี้นำยาบำรุงให้หย่งฉีดื่ม หย่งฉีดื่มยาโดยไม่ได้ระแวงแต่อย่างใด ไม่นานนัก หย่งฉีก็ร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย จับจ้องไปที่ซินหยง จู่ๆหย่งฉีก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มมองเห็นซินหยงเป็นเสี่ยวเยี่ยนจื่อ หย่งฉีเห็นเช่นนั้นจึงโผเข้ากอดซินหยงร้องเรียกชื่อเสี่ยวเยี่ยนจื่อ...และแล้วทั้งสองก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน

               ช่วงบ่าย เสี่ยวเยี่ยนจื่อและพวกคนงานช่วยกันต้อนฝูงแกะ เบนจามินนำชอคโกแลตร้อนมาให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อดื่ม เสี่ยวเยี่ยนจื่อพักดื่มชอคโกแลตร้อนอย่างมีความสุข จากนั้นเสี่ยวเยี่ยนจื่อก็กำชับเบนจามินให้สร้างโรงเรียนซึ่งเป็นความใฝ่ฝันของพ่อให้สำเร็จโดยเร็วเพื่อสอนหนังสือให้ชนพื้นเมืองได้รู้หนังสือ

               ยามเย็นวันหนึ่ง เสี่ยวเยี่ยนจื่อเลิกงานกลับบ้านอย่างมีความสุข เบนจามินมอบน้ำเต้าพวงหนึ่งให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อ นึกไม่ถึงว่าน้ำเต้ามีรสเปรี้ยวฝาดมาก เพื่อไม่ให้เบนจามินเสียใจ เสี่ยวเยี่ยนจื่อหน้าตาแดงกล่ำน้ำตาซึมกินน้ำเต้าที่มีรสเปรี้ยวฝาดโดยไม่คายออกมา ในเวลานี้เองเสี่ยวเยี่ยนจื่อถึงเข้าใจภาษิตที่ว่าคนใบ้กินบอระเพ็ด รู้ว่าขมแต่ก็พูดไม่ได้ เบนจามินต้องการแก้ตัวจึงทำขนมมาให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อกิน ทั้งยังช่วยนางฝนหมึกเพื่อใช้เขียนหนังสืออีกด้วย

               เฉียนหลงทรงกำหนดวันแต่งงานให้จื่อเวยและเอ่อคังอย่างเป็นทางการ ทั้งนี้ได้มีการจัดพิธีเซ่นไหว้บูชาสวรรค์สถาปนาจื่อเวยเป็นองค์หญิงหมิงจูอย่างยิ่งใหญ่อีกด้วย ไทเฮาทรงมีรับส่งให้จัดเตรียมเสื้อผ้าให้จื่อเวยเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังได้คืนหยกที่ฮองเฮาชิงไปให้จื่อเวยอีกด้วย จื่อเวยสัมผัสได้ถึงพระเมตตาของไทเฮา แต่แล้วจู่ๆจื่อเวยก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่อยากแต่งงานขึ้นมา

               เสี่ยวเยี่ยนจื่อซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในต้าหลี่ รุ่งเช้าฝึกฝนวรยุทธ เลี้ยงแกะ ใช้ชีวิตอย่างมีระเบียบ ฉิงเอ๋อปลาบปลื้มใจเมื่อเห็น   เบนจามินดูแลเสี่ยวเยี่ยนจื่อเป็นอย่างดี เบนจามินปฏิบัติตามคำมั่นสัญญาด้วยการสอนไวโอลินให้เสี่ยวเยี่ยนจื่อทุกวัน ข้าราชบริพารในวังหลวงตระเตรียมงานแต่งงานให้จื่อเวยและหย่งฉีอย่างครึกครื้น ทันใดนั้น ทุกคนก็พากันหวนนึกถึงเสี่ยวเยี่ยนจื่อขึ้นมา แม้แต่หย่งฉีก็รู้สึกเช่นนั้นเช่นเดียวกัน

เรื่องย่อซีรีส์ องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 อื่นๆ

เรื่องย่อซีรีส์ทั้งหมด

เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family
Mello.me
YouTube Ch3Thailand

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android