ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ เล็กเซียวหง ตอนที่1-2

เปิดอ่านแล้ว 447 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ เล็กเซียวหง ตอนที่1-2

ตอนที่1-2

ตอนที่ 1

กังน้ำ(เจียงหนัน)ฤดูใบไม้ผลิ นกน้อยพากันโบยบิน หญ้าเขียวชะอุ่ม ดอกไม้บานสะพรั่ง ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)เสด็จอาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ในเวลานี้ติ่งหน่ำอ้วงกำลังเรืองอำนาจ ดังนั้นจึงคิดที่จะจัดงานชุมนุมชาวยุทธขึ้นที่ในวันเทศกาลตวนอู่ เหล่าชาวยุทธจากทั่วทุกแห่งต่างมีความมุ่งหวังที่จะเข้าร่วมงานชุมนุมชาวยุทธในครั้งนี้ แต่ทว่าชาวยุทธที่จะเข้าร่วมงานนี้ได้นั้นจะต้องมีป้ายทองซึ่งป้ายทองที่ว่านี้ชาวยุทธธรรมดายากที่จะครอบครองได้ ชาวยุทธที่ถือป้ายทองถือว่าได้รับการเชื้อเชิญจากติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)นั้นจะถือว่าเป็นผู้ทรงเกียรติ แน่นอนว่าทำให้ฐานะของชาวยุทธที่ได้เข้าร่วมงานนี้สูงส่งขึ้นอย่างมากเลยทีเดียว


ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)นักล้วงอันดับหนึ่งของยุทธภพได้พบกับเพื่อนรักฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ที่กังน้ำ(เจียงหนัน)ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)หยิบป้ายทองสองอันออกมา ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)หัวเราะพร้อมทั้งกล่าวว่าป้ายทองที่เห็นนี้ต้องเป็นป้ายทองที่ขโมยมาอย่างแน่นอน นั่นเป็นเพราะทั่วทั้งยุทธภพต่างรู้ว่าซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)นั้นเป็นนักล้วงอันดับหนึ่งของยุทธภพ ที่แท้จริงแล้วติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ได้เตรียมป้ายทองเอาไว้แล้วเพื่อเชื้อเชิญซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ไม่เพียงเชื้อเชิญชาวยุทธสองคนนี้เท่านั้น ที่สำคัญนั้นต้องการเชื้อเชิญเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)มาร่วมงานด้วย แต่น่าเสียดายที่ว่าในเวลานี้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กบดานอยู่ที่ใด


ที่จู่เหี่ยงเล้า(จี้เสียนโหลว)ชาวยุทธต่างพากันมาชุมนุมกัน ณ ที่แห่งนี้ การที่เหล่าชาวยุทธต่างมาชุมนุมกันที่นี่นั้นก็เพราะรอคอยการแจกป้ายทองที่จะเข้าไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธนั่นเอง หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)คอยอยู่ที่มุมห้องเห็นชาวยุทธจากทั่วทุกสารทิศต่างเฝ้าคอยให้เรียกตนเข้าไปในห้องเพื่อรับป้ายทอง หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)เห็นเก๋าโจ่ยเถ่าท้อ(จิ๋วจื่อโถวทอ)อยู่ในห้อง ที่แท้(จิ๋วจื่อโถวทอ)เป็นตัวแทนของติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ในการแจกป้ายทองให้แก่ชาวยุทธ ชาวยุทธที่เข้าไปในห้องที่แจกป้ายทองนั้นจะต้องทิ้งนิ้วไว้หนึ่งนิ้วเพื่อแลกเปลี่ยนกับป้ายทอง ชาวยุทธในที่นั่นต่างไม่เห็นด้วยกับเงื่อนไขที่ตั้งขึ้น เก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ๋วจื่อโถวทอ)เกิดความไม่พอใจเพียงแค่สะบัดมือเท่านั้นก็สามารถทำให้ชาวยุทธทั้งหลายต่างบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)เห็นชาวยุทธต้องบาดเจ็บและยังต้องถูกตัดนิ้วมืออีกด้วยจึงตัดสินใจจะไม่รับป้ายทอง ชาวยุทธจำนวนมากไม่เพียงไม่ได้รับป้ายทอง ซ้ำร้ายยังต้องสูญเสียนิ้วของตนไปอีกด้วย ต่อมาเก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ๋วจื่อโถวทอ)ได้มอบป้ายทองให้แก่หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)โดยต้องการให้หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)ไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธเพียงลำพัง ที่แท้เก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ่วจื่อโถวทอ)หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)และเป็นศิษย์อาจารย์กัน จากนั้น(จิ่วจื่อโถวทอ)ได้ขอร้องให้หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)ช่วยเป็นธุระมอบของขวัญชิ้นหนึ่งให้แก่ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)


โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งนอกเมือง ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ในชุดขาวราวกับหิมะเดินทางรอนแรมถึงสามวันสามคืนจนมาถึงเมืองแห่งนี้ การเดินทางมาที่เมืองนี้ของไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)นั้นก็เพราะต้องการมาคอยกระบี่สายฟ้า(ซุนเทา)นั่นเอง(ซุนเทา)เดินทางมาถึงป่าไผ่ ทันใดนั้นเองไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ก็ปรากฏตัวขึ้นเข้าขัดขวางการเดินทางของซึงทิ้ว(ซุนเทา) ซึงทิ้ว(ซุนเทา)กล่าวกับไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ว่าตนไม่มีความแค้นกับไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)แต่อย่างใด เพราะเหตุใดต้องขัดขวางการเดินทางและต้องการชีวิตของตนด้วย ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ยกล่าวว่าตนได้ยินกิตติศัพท์กระบี่สายฟ้าซึงทิ้ว(ซุนเทา)เลื่องลือทั่วทั้งยุทธภพมาช้านนานแล้ว ดังนั้นจึงต้องการท้าประลองกับกระบี่สายฟ้าสักครั้ง ซึงทิ้ว(ซุนเทา)รับคำท้าของไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด นึกไม่ถึงว่าเพียงชั่วพริบตาเดียวเท่านั้นเองไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ก็สามารถปลิดชีวิตกระบี่สายฟ้าซึ่งทิ้ว(ซุนเทา)ได้อย่างง่ายดาย กระบี่ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ทิ่มเข้าที่คอหอยของกระบี่สายฟ้าซึงทิ้ว(ซุนเทา)ลึกถึงสามนิ้ว ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ชักกระบี่ออกจากคอหอยกระบี่สายฟ้าซึงทิ้ว(ซุนเทา)เลือดหยดลงพื้นเป็นทาง จากนั้นไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ก็หันหลังกลับกระโดดขึ้นม้าจากไป ในขณะที่กำลังจะจากไปนั้นเอง นึกไม่ถึงว่าในเวลาเดียวกันนั้นเองฑูตของติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)จากนั้นมอบป้ายทองให้แก่ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)เชื้อเชิญให้ไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธที่จัดขึ้น ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ยิ้มอย่างเยือกเย็นจากนั้นโยนป้ายทองที่ฑูตของติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)มอบให้ขึ้นฟ้าแล้วชักกระบี่ฟันป้ายทองนั้นขาดออกเป็นเสี่ยงๆ จากนั้นไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ก็ควบม้าจากไป

 

เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เป็นแขกพักอยู่ที่บ้านของจูเท้ง(จูถิง)เพื่อนรักสมัยเด็ก ภรรยาของจูเท้ง(จูถิง)ซึ่งเป็นเถ้าแก่เนี๊ยกำลังดื่มเหล้ากับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)อย่างสำราญ เล็กเซียวหงพบว่าภรรยาของจูเท้ง(จูถิง)เป็นหญิงงามคนหนึ่ง ภรรยาจูเท้ง(จูถิง)หยอกล้อเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซึ่งอยู่ตรงหน้านาง แต่น่าเสียดายที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กลับไม่สนใจนางเลยแม้แต่น้อย แต่กลับพุ่งความสนใจให้กับเหล้าชั้นเลิศซึ่งอยู่ตรงหน้า เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กลับไม่หวั่นไหวต่อหญิงงามซึ่งเป็นภรรยาของเพื่อนรักของตนเลย ทันใดนั้นมีคนลึกลับสองคนบุกเข้ามาและเข้าโจมตีเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)รับมือคนลึกลับทั้งสอง   ที่แท้คนลึกลับทั้งสองนั้นก็คือซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)นั่นเอง ทั้งสองนำป้ายทองที่ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)เชื้อเชิญชาวยุทธออกมา เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ไม่อยากไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธ ภรรยาของจูเท้ง(จูถิง)กล่าวว่าเมื่อก่อนจูเท้ง(จูถิง)ได้รับการเชื้อเชิญจากติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ให้ไปที่จวน แต่ก่อนที่จูเท้ง(จูถิง)จะจากไปนั้นได้ทิ้งของสิ่งหนึ่งไว้ ของนั้นก็คือกล่องแผนผังกลไก เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)รู้ว่าจูเท้ง(จูถิง)เป็นคนที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านกลไกเป็นอันมาก เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เชื่อว่าของสิ่งนี้ต้องมีประโยชน์อย่างแน่นอน ในเวลานี้ใจของเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)คิดแต่เพียงว่าจะหลบเลี่ยงการที่จะต้องใกล้ชิดกับภรรยาของเพื่อนรัก และอีกประการหนึ่งก็คือต้องการที่จะเห็นความสง่างามของติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)กับตาตนเองสักครั้ง แต่ทว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กลับไม่อยากที่จะเปิดเผยความคิดของตนให้ผู้ใดล่วงรู้ทั้งนั้น 


ที่จวนของติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ในเวลานี้นั้นกำลังให้การต้อนรับขักฮิว(ฮั่วซิว)อยู่ นึกไม่ถึงว่าทั้งสองกำลังประลองกำลังภายในกันอยู่ ผลปรากฏว่าพลังภายในของทั้งสองทัดเทียมกัน หลังจากนั้นทั้งสองต่างก็พากันร่ำสุราสนทนาถึงเรื่องราวในยุทธภพ ขักฮิว(ฮั่วซิว)กล่าวว่ายุทธภพในเวลานี้มีจอมยุทธที่น่าจับตามองอยู่สองคน นั่นก็คือเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)นั่นเอง ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ปรารถนาเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกับคนทั้งสองสักครั้ง ทันใดนั้นเองหลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)ก็ถือกล่องเงินใบหนึ่งเดินเข้ามามอบให้เป็นของขวัญให้แก่ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)หลังจากที่หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)ได้เข้าพบติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ได้เปิดกล่องเงินออกดู นึกไม่ถึงว่าในกล่องเงินนั้นมีนิ้วมือคนอยู่เต็มไปหมด หลิ่มเหล่าซิก(ลิ้มเหล่าสือ)กล่าวว่าเก๋าโจ่ยเถ่าท้อ(จิ๋วจื่อโถวทอ)ใช้นิ้วเหล่านี้เป็นหลักฐานเพื่อชี้ให้เห็นว่าตนกำจัดชาวยุทธไปแล้วมากมายเท่าใด ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)เห็นเช่นนั้นถึงกับตะลึงเลยทีเดียว คืนเดียวกันนั้นเองติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ได้แอบลอบพบกับกิมจิ๋วเล้ง(จินจิ่วหลิง)หัวหน้ามือปราบจากวังหลวง และในเวลาเดียวกันติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ก็ได้รับคำสั่งลับจากฮ่องเต้อีกด้วยโดยที่ฮ่องเต้ทรงต้องการให้งานชุมนุมชาวยุทธที่จะจัดขึ้นนี้เปิดโปงความลับของหอเสื้อเขียว หอเสื้อเขียวมีฉายาร้อยแปด ฐานะที่แท้จริงของหอเสื้อเขียวยังคงเป็นปริศนาอยู่ ความลับเรื่องฐานะที่แท้จริงของหอเสื้อเขียวจะต้องเป็นที่สนใจของชาวยุทธทั้งหลายอย่างแน่นอน หอเสื้อเขียวซึ่งฆ่าคนของแปดสำนักใหญ่เป็นจำนวนนับไม่ถ้วนนั้นจะต้องแฝงตัวอยู่ในกลุ่มชาวยุทธอย่างแน่นอน วิธีการของหอเสื้อเขียวในการฆ่าคนนั้นก็ช่างแปลกประหลาดพิสดารเสียเหลือเกิน สิ่งที่สังเกตได้นั้นก็คือรองเท้าที่ใส่นั้นจะเป็นรองเท้แพรลายดอกสีแดงซึ่งยากที่จะเดาออกว่าเป็นหญิงหรือชายที่สวมใส่กันแน่ ที่สำคัญก็คือเล่าลือกันว่าที่หอเสื้อเขียวนี้เป็นผู้ครอบครองสมบัติจำนวนมหาศาลของฮ่องเต้ราชวงศ์เก่าที่ซุกซ่อนอยู่เอาไว้ซึ่งมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อบัลลังก์ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน


หอสำราญหอนางโลมที่หรูหราที่สุดในเมือง ซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)ลูกชายติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)มองเห็นกล่องแพรกลไกของจูเท้ง(จูถิง)ไม่เพียงเท่านี้ซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)ยังสนใจเสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)สาวคณิกาแห่งหอสำราญอีกด้วย ดังนั้นซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)จึงตกลงราคากับกงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)เถ้าแก่เนี๊ยะของหอสำราญ กงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)กล่าวว่าหากต้องการให้เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยน)ปรนนิบัติจะต้องจ่ายเงินจำนวนหนึ่งพันตำลึงเป็นค่าตัวนาง เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)ถูกนำขึ้นเกี้ยวไปส่งถึงจวนอ๋อง คืนนั้นจูเท้ง(จูถิง)เดินทางไปกับซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)กลับจวนอ๋อง บรรยากาศในระหว่างการเดินทางทำให้ซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)จินตนาการไปเรื่อยเปื่อย ทันใดนั้นเองกล่องกลไกของจูเท้ง(จูถิง)ก็เกิดทำงานขึ้น ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)และกิมจิ๋วเล้ง(จินจิ่วหลิง)ร่ำลากัน จากนั้นได้พากันแยกย้ายเข้าห้องพัก ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ได้ยินเสียงหัวเราะของซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)ดังขึ้นมาในยามวิกาลอันเงียบสงบเช่นนี้จึงเกิดความสงสัย จูเท้ง(จูถิง)ซึ่งพักอยู่ในห้องรับรองได้ยินเสียงคนร้องขึ้นมาจึงรีบรุดออกไปดู จูเท้ง(จูถิง)เห็นติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)พาองครักษ์เข้าไปในห้องซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)นึกไม่ถึงว่าสิ่งที่พบเห็นนั้นคือเสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)เปลือยกายนอนอยู่บนเตียง ส่วนซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)นั้นกลับตายอย่างน่าอนาถมีร่างแต่ไร้หัว ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อ)ตกใจมากที่เห็นเช่นนั้น


และในเวลาเดียวกันนั้นเอง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กำลังดื่มเหล้าอย่างสำราญกับฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)และซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)จูเท้ง(จูถิง)ได้ควบม้าด้วยอาการรีบร้อนผ่านมา เมื่อจูเท้ง(จูถิง)เห็นเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และเพื่อนๆอยู่ที่นั่นจึงหยุดม้า จูเท้ง(จูถิง)ในอาการที่ตื่นตระหนก ในมืจูเท้ง(จูถิง)กำมือกล่องแพรไว้แน่น เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซักไซ้ไล่เลียงเอาความจริงจากจูเท้ง(จูถิง)จูเท้ง(จูถิง)เปิดกล่องแพรออกพบว่าในกล่องนั้นมีศีรษะของซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)จูเท้ง(จูถิง)ตกใจมากที่เห็นเช่นนั้น


ตอนที่ 2    

จูเท้ง(จูถิง)เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ล่วงรู้ จูเท้ง(จูถิง)กล่าวว่ามีคนนำศีรษะของซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)มาไว้ในกล่องแพรของตน กล่องแพรนั้นก็เป็นกล่องกลไกที่ตนคิดค้นขึ้นเอง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ต้องปักใจว่าตนต้องมีส่วนเกี่ยวข้องสมรู้ร่วมคิดอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นต้องหลบหนีออกจากจวนติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)โดยด่วน จูเท้ง(จูถิง)เชื่อว่าต้องมีผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อย่างแน่นอน จูเท้ง(จูถิง)ขอร้องให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)นำศีรษะของซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)กลับไปที่จวนติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นล้างมลทินให้ตน หลังจากที่ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)ล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้วก็เป็นคนแรกที่ขอถอนตัวไม่ข้องเกี่ยว เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ตกปากรับคำขอร้องของจูเท้ง(จูถิง)ในที่สุด การที่เล็กเซียวหง(เล็กเสี่ยวฟ่ง)รับปากจูเท้ง(จูถิง)นั้นก็เพราะต้องการที่จะหาฆาตกรตัวจริงซึ่งก่อการกำเริบเสิบสานเช่นนี้ให้ได้ อีกประการหนึ่งนั้นก็ต้องการล้างมลทินให้แก่จูเท้ง(จูถิง)เพื่อนรักของตนอีกด้วย ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ยินดีที่จะติดตามเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เดินทางไปที่จวนติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ขอพบติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)แต่กลับถูกยอดฝีมือของจวนอ๋องเข้าขัดขวาง แต่ยอดฝีมือเหล่านั้นก็หาใช่คู่ต่อสู้ของเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)แต่อย่างใด ในที่สุดติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ก็ปรากฏตัวออกมา เล็กเซียวหง(เล็กเสี่ยวฟ่ง)นำศีรษะของซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)ถวายติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ซึ่งเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจอยู่นั้นสาบานว่าจะต้องแก้แค้นให้ซี่จื่อ(ซื่อจื่อ)ให้จงได้ เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)อธิบายความจริงที่เกิดขึ้นแทนจูเท้ง(จูถิง)ให้ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ฟังโดยกล่าวว่าสาเหตุของเรื่องนี้มาจากการที่(ซื่อจื่อ)เกิดความสนอกสนใจในตัวเสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)หญิงคณิกาแห่งหอสำราญนั่นเอง


ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)มอบหมายให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)รับผิดชอบสืบหาความจริงเรื่องที่ลูกชายของตนถูกฆ่าตายโดยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)จะจับฆาตกรตัวจริงมาลงโทษให้ได้ก่อนวันงานชุมนุมชาวยุทธที่จะมีขึ้น ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ต้องการจับฆาตกรมาเซ่นไหว้ดวงวิญญาณลูกชายของตนที่ตายไป ติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ปักใจว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ต้องเป็นฝีมือหอเสื้อเขียวอย่างแน่นอน ส่วนฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)เชื่อว่าหอสำราญและหอเสื้อเขียวต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เช่นกัน บางทีอาจเป็นไปได้ว่าหอสำราญอาจเป็นพวกเดียวกับหอเสื้อเขียว เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)เริ่มต้นสืบหาความจริงจากหอสำราญเป็นแห่งแรก


ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)เป็นคนหมู่บ้านชีเฮี้ย)ซีเสีย อายุได้สิบห้าปีก็เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นบ้าง หลังจากนั้นฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ก็ตัดสินใจออกจากบ้านโดยยอมละทิ้งตำแหน่งทายาทที่จะสืบทอดความเป็นใหญ่ในครอบครัวไป ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)สนใจแต่เพียงจะมีชื่อเสียงโด่งดังในยุทธภพเท่านั้น ดังนั้นจึงติดต่อกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)พากันสร้างตำนานอันน่าพิศวงขึ้น ส่วนซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)มีวิชาตัวเบาเป็นเลิศเป็นคนที่ชอบหาความสำราญและได้สาบานเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)แต่นิสัยที่ไม่สู้ดีนักที่ยากจะแก้ไขของซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)นั้นก็คอยสร้างความปวดหัวให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)นั้นก็คือนิสัยที่ชอบลักเล็กขโมยน้อยจนมีฉายาว่าเป็นนักล้วงอันดับหนึ่งเลยทีเดียว ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)คอยสะกดรอยตามเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)จนรู้ว่าทั้งสองจะเดินทางไปที่หอสำราญ เมื่อรู้เช่นนี้แล้วซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)จึงตัดสินใจไปที่หอสำราญเพื่อดูลาดเลาก่อน ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)ได้เข้าขโมยทองคำจากห้องพักของกงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)เถ้าแก่เนี๊ยะหอสำราญ ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)พบว่าทองคำที่ได้มานั้นเป็นทองคำที่ซ่อนอยู่ของฮ่องเต้ราชวงศ์เก่า ซือคงเตี่ยแช(ซือคงไจซิง)ตัดสินใจนำทองคำที่ขโมยมาได้มอบให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ทั้งสามไม่เพียงตกตะลึงในความหรูหราของหอสำราญเท่านั้นทั้งยังรู้สึกว่าบรรยากาศในหอสำราญมีความลึกลับอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว หอสำราญเป็นหอนางโลมที่คนรวยมาเที่ยวหาความสำราญกัน ข้าวของที่ตกแต่งภายในหอสำราญล้วนแล้วแต่เป็นของที่มีราคาค่างวดทั้งสิ้น ที่สำคัญที่สุดหอสำราญนั้นเป็นหอนางโลมที่เต็มไปด้วยหญิงคณิกาที่สวยสดงดงามทั้งนั้น เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ย่างกรายเข้าไปในหอสำราญ กงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)ให้การต้อนรับขับสู้คนทั้งสองเป็นอย่างดี ในเวลาเดียวกันนั้นเองฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ได้รู้จักกับเสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)ทั้งสองฝ่ายต่างพากันหยั่งเชิงซึ่งกันและกัน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)พบว่าหญิงสาวในหอสำราญที่สวมใส่รองเท้าสีแดงลายดอกนั้นมีสองคนได้แก่เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)และเต่าเต่า(โต้วโต้ว)นอกจากนี้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ยังพบว่าอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)สาวใช้ของเต่าเต่า(โต้วโต้ว)ยังสวมรองเท้าสีแดงลายดอกอีกด้วย ถึงแม้ว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ต่างได้รับการปรนนิบัติเป็นอย่างดีจากสาวๆของหอสำราญก็ตาม แต่ความจริงแล้วนั้นเต็มไปด้วยอันตรายทั้งนั้น ก่อนที่เล็กเซียวหง(เล็กเสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)มาถึงที่หอสำราญนั้นเอง กงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)ได้ให้การต้อนรับขับสู้หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)อยู่ก่อนแล้ว หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ต้องการช่วงชิงเต่าเต่า(โต้วโต้ว)กับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ด้วยเหตุนี้คนทั้งสามจึงมีเรื่องบาดหมางใจกัน ในเวลาเดียวกันนั้นเองคนของหอเสื้อเขียวได้แฝงตัวเข้ามาที่หอสำราญแล้ว หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ),เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ร่วมมือกันรับมือกับคนของหอเสื้อเขียว ทั้งสามพบว่าคนของหอเสื้อเขียวก็คือเก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ๋วจื่อโถวทอ)อาจารย์ของหลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)นั่นเอง ที่แท้เก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ๋วจื่อโถวทอ)ได้กลายเป็นคนของหอเสื้อเขียวมานานแล้วซึ่งมีฐานะเป็นหนึ่งในหัวหน้าสาขาของหอเสื้อเขียว นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายเก๋าโจ่ยเถ่าทอ(จิ๋วจื่อโถวทอ)ก็ต้องตายด้วยคมดาบของตนเอง


หลังจากที่หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ฆ่าอาจารย์ตนแล้วก็พบว่าแท้จริงนั้นเต่าเต่า(โต้วโต้ว)และอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)เป็นคนคนเดียวกัน ทั้งยังพบอีกด้วยว่าอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)มีใจให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)อีกด้วย หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ตั้งแต่เล็กติดตามอาจารย์ศึกษาวรยุทธ อีกทั้งยังได้ศึกษาพระธรรมจากอาจารย์อีกด้วย ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมาจึงเห็นอาจารย์เป็นแบบอย่างมาโดยตลอดโดยที่ไม่เคยคิดระแวงสงสัยอาจารย์ของตนเลยแม้แต่น้อย นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้ตนได้กลายเป็นศิษย์อกตัญญูสังหารอาจารย์กับมือ จิตใจมารที่ซ่อนอยู่ในใจของหลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)เริ่มรุมเร้าจิตใจอันดีงามของหลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)แล้ว ด้วยเหตุนี้ทำให้หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)เกิดความสับสนมาก รักแท้ที่หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)มีต่อเต่าเต่า(โต้วโต้ว)นั้นได้ทำให้หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)รู้สึกว่าสวรรค์ช่างกลั่นแกล้งเสียเหลือเกิน สำหรับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซึ่งเป็นศัตรูหัวใจของตนนั้นทำให้หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ยากที่จะปล่อยให้หญิงที่ตนรักเป็นของเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)อย่างง่ายดายได้ แต่เมื่อนึกถึงมิตรภาพที่มีแล้วทำให้หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ไม่รู้จะจัดการอย่างไรดี ดังนั้นจึงวิ่งออกไปนอกวัดคุกเข่าเป็นเวลาสามวันสามคืนด้วยกันจนในที่สุดก็ทำให้หลิ่มเหลาสิกสำนึกขึ้นได้ตัดสินใจวางดาบไม่ฆ่าคนอีกต่อไป หลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ขอร้องให้หลวงจีนวัดเส้าหลินปลงผมให้ตนเพื่อที่ตนจะได้บวชเป็นหลวงจีนตามที่ใจปรารถนา นับจากนั้นเป็นต้นมาหลิ่มเหลาสิก(หลินเหล่าสือ)ก็มีฉายาว่าหลวงจีนซื่อสัตย์เป็นต้นมา


อาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)และเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ผจญทุกข์ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน ในที่สุดอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)ก็ตัดสินใจเปิดเผยความจริงให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ล่วงรู้ว่านางได้รับคำสั่งจากติ่งหน่ำอ้วง(เจิ้นหนันอ๋อง)ให้มาเป็นสายที่หอสำราญแห่งนี้ อาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)และพี่สาวร่วมสาบานของนางซึ่งก็คือกงซุงตั่วเนี๊ยะ(กงซุนต้าเหนียง)ต้องการหลบหนีการตามล่าของหอเสื้อเขียวจึงถูกเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ส่งไปอยู่กับจูเท้ง(จูถิง)ชั่วคราวไปก่อน อาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)มีใจให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)มานานแล้วและนางก็ตระหนักถึงนิสัยเจ้าชู้ของเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เป็นอย่างดีอีกด้วย นางหวังใจเป็นอย่างยิ่งว่าสักวันหนึ่งเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)จะกลับมาหานางในที่สุด


เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android