ปวงข้าพระพุทธเจ้า ขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อม ถวายความอาลัยแด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด
Ch3Thailand Logo

เรื่องย่อซีรีส์ เล็กเซียวหง ตอนที่23-24

เปิดอ่านแล้ว 104 ครั้ง

เรื่องย่อซีรีส์ เล็กเซียวหง ตอนที่23-24

ตอนที่23-24

ตอนที่ 23

เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)ตามฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ออกตามหาเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ในที่สุดทั้งสองก็พบเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ในสภาพที่เมามายนอนอยู่ริมลำธารแห่งหนึ่ง ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)จะเข้าใจถึงความเจ็บปวดของเล็กเซียวหงในเวลานี้หรือไม่

ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)เกิดสังเวชใจที่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)หวังว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)จะเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง นั่นเป็นเพราะกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ยังคงลอยนวลอยู่และสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่ของกิมเผ่งอ้วง(จินเผิงอ๋อง)ยังคงเป็นปริศนาเช่นเดียวกัน เสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)มอบความหวังที่มีไว้ที่ตัวเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ไม่อยากให้เพื่อนต้องพลอยเดือดร้อนไปกับตน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทั้งสองจะหวงแหนทุกสิ่งทุกอย่างที่มี ทั้งยังแสดงความยินดีกับไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)และซึงซิ่วแช(ซุนซิ่วชิง)ซึ่งเปลี่ยนความแค้นมาเป็นความรักได้ จนกระทั่งวันนี้กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)เดินทางผิด สักวันหนึ่งตนจะต้องฆ่ากิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ล้างแค้นให้อาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)ให้จงได้ ส่วนเรื่องสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่ของกิมเผ่งอ้วง(จินเผิงอ๋อง)นั้นเป็นเรื่องที่กุขึ้นหลอกลวงผู้คนเท่านั้น ถ้าหากมีสมบัติจริงเชื่อว่าป่านนี้ได้ถูกราชสำนักนำเข้าคลังหลวงไปนานแล้ว เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กล่าวกับเสี่ยงกวนปวยอี่ว่าหากนางตามหาสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่พบเชื่อว่าจะต้องเป็นภัยมาสู่นางอย่างแน่นอน ราชบัลลังก์ของกิมเผ่งอ้วง(จินเผิงอ๋อง)ก็ไม่มีทางฟื้นคืนมาได้ เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ให้คำมั่นสัญญากับฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)ว่าตนจะเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง ในเวลานี้ปล่อยให้กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)มีชีวิตอยู่หลายวันไปก่อน สักวันหนึ่งตนจะต้องกำจัดกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ให้ได้ ฮวยหมัวเล้า(ฮัวหม่านโหลว)และเสี่ยงกวนปวยอี่(ซ่างกวานเฟยเยี่ยน)ได้ยินเช่นนั้นแล้วก็วางใจจึงพากันเดินทางจากไป

ในที่สุดซึงซิ่วแช(ซุนซิ่วชิง)ก็ให้กำเนิดลูกชาย นึกไม่ถึงว่าไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)กลับไม่มีอาการยินดีเลยแม้แต่น้อย ซึงซิ่วแช(ซุนซิ่วชิง)ตระหนักดีว่าจะช้าหรือเร็วไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ก็ต้องจากนางไป ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)ถือเป็นมือกระบี่ในยุทธภพ ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)จะต้องช่วยเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ไขปริศนาต่างๆในยุทธภพอย่างแน่นอน อีกทั้งบุญคุณที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ได้ช่วยชีวิตซึงซิ่วแช(ซุนซิ่วชิง)ไว้ วันหนึ่งซึงซิ่วแช(ซุนซิ่วชิง)ก็ตัดสินใจพาลูกจากไปโดยทิ้งจดหมายฉบับหนึ่งเอาไว้โดยนางต้องการให้ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)อย่าได้เป็นห่วงนางและลูก นางจะเลี้ยงดูลูกจนเติบใหญ่ วันหน้าพ่อลูกจะได้พบกัน ขณะที่ไซมุ้งชวยเสาะ(ซีเหมินชุยเสี่ย)กำลังจะไปจากบ้านบ่วงบ๊วย(วั่นเหมย)นั่นเอง นึกไม่ถึงว่าเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ได้พบกับหญิงลึกลับคนหนึ่งเข้าที่ชายทะเลแห่งหนึ่ง

เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซึ่งอยู่ที่ชายทะเลได้พบกับคนชุดดำจำนวนหนึ่ง คนชุดดำเหล่านี้พากันขึ้นฝั่ง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)สะกดรอยตามคนชุดดำเหล่านั้น แต่น่าเสียดายที่ถูกคนชุดดำเหล่านั้นรู้ตัวเสียก่อน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)จับตัวหนึ่งในจำนวนคนชุดดำเอาไว้ได้ นึกไม่ถึงว่าคนชุดดำนั้นกลับกินยาพิษฆ่าตัวตาย เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ถอดเสื้อผ้าคนชุดดำออกดูพบว่าที่ร่างกายมีรอยสักติดอยู่ซึ่งรอยสักที่เห็นนี้มีลักษณะประหลาดซึ่งไม่เคยพบเห็นมาก่อน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)สงสัยว่าในยุทธภพนี้มีโจรทะเลกลุ่มหนึ่ง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ตัดสินใจเดินทางกลับไปที่ชายฝั่งทะเลอีกครั้งเพื่อสืบหาเบาะแสที่อาจตกอยู่ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเพลงแผ่วๆลอยมา ภายใต้แสงจันทร์นั้นเอง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)มองเห็นหญิงสาวนางหนึ่งซึ่งมีรูปร่างสวยงามกำลังร้องเพลงและเล่นน้ำไปพร้อมๆกัน หากมองไปแล้วราวกับเงือกน้อยไม่ปาน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ดีใจมากคิดว่าหญิงสาวที่เห็นนั้นคืออาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)ที่ตนกำลังตามหา เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ทะยานเข้าไปหาภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า แต่นึกไม่ถึงว่าภาพที่เห็นนั้นกลับหายไป เล็กเซียวหงกลับไปที่ชายฝั่งอย่างผิดหวังและพบว่าได้มีกองไฟกองหนึ่งถูกก่อขึ้น หญิงสาวนางนั้นกำลังย่างปลาอยู่ที่กองไฟนั้น ทั้งยังยิ้มอย่างบริสุทธิ์ให้กับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)อีกด้วย หญิงสาวที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)พบนั้นมีชื่อว่าซาหมั่ง(ซาม่าน)นางมีความชำนาญทางน้ำเป็นพิเศษ ทั้งยังมีรูปร่างหน้าตาสวยสดงดงาม หากผู้ใดพบเห็นจะต้องหลงใหลอย่างแน่นอน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)พบว่านางรักทะเลเป็นชีวิตจิตใจ นางมีความสุขที่จะมีชีวิตที่เรียบง่ายธรรมดาเช่นนี้ เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ถามนางว่าเห็นคนชุดดำมาขึ้นฝั่งที่นี่หรือไม่ ซาหมั่ง(ซาม่าน)ยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมทั้งตอบเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ว่าสิ่งที่พบเห็นนั้นเป็นผีน้ำซึ่งไม่เคยทำอันตรายนางแต่อย่างใด ดังนั้นสิ่งที่แปลกก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่แปลกอีกต่อไป วันต่อมาซาหมั่ง(ซาม่าน)ก็พาเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ออกสำรวจบริเวณชายฝั่ง ซาหมั่ง(ซาม่าน)เปิดเผยชาติกำเนิดของนางให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ล่วงรู้ว่านางเป็นเด็กกำพร้าไม่มีพ่อไม่มีแม่ นางมีเพียงพี่ชายคนเดียวเท่านั้น ในเวลานี้พี่ชายของนางใช้ชีวิตอยู่ที่ฉางอัน ทุกวันนี้นางหนีออกจากบ้านเพื่อใช้ชีวิตตามที่นางใฝ่ฝัน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)รู้สึกว่าซาหมั่ง(ซาม่าน)กำลังปกปิดเรื่องราวบางอย่างอยู่ เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และซาหมั่ง(ซาม่าน)เพิ่งคบหากันได้เพียงสามวันเท่านั้น ซาหมั่ง(ซาม่าน)มองเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซึ่งกำลังเล่าเรื่องราวในยุทธภพให้นางฟัง ตลอดจนเรื่องราวความรักความแค้นระหว่างตนกับอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)ทันทีที่นางได้รับฟังเรื่องราวระหว่างเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)และอาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)เท่านั้นก็น้ำตาไหลพราก เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ไม่อยากปกปิดความรู้สึกของตนที่มีต่ออาวเอี๋ยงเช้ง(โอวหยางฉิง)ดังนั้นจึงตัดสินใจเปิดเผยเรื่องราวทุกอย่างให้นางฟัง หลังจากที่ซาหมั่ง(ซ่าม่าน)ล่วงรู้ฐานะที่แท้จริงของเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)แล้ว นางก็รับปากเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ว่าจะเดินทางกลับไปยังฉางอัน คืนนั้น ซาหมั่ง(ซาม่าน)เก็บเปลือกหอยตามชายฝั่งอย่างเงียบๆเพื่อร้อยเป็นสร้อยให้แก่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ขณะที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กำลังจะจากไปนั้นเอง ทันใดนั้นได้มีชายจำนวนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ซาหมั่ง(ซาม่าน)ทั้งตกใจทั้งดีใจที่เห็นชายกลุ่มนี้ นางกล่าวกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ว่าชายเหล่านี้คือคนที่พี่ชายของนางส่งมารับตัวนางกลับไป เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เห็นซาหมั่ง(ซาม่าน)ติดตามชายเหล่านั้นกลับไปก็วางใจ หลังจากฟ้าสางแล้ว เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)มองไปที่ชายหาดเห็นรอยเท้าที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้และที่มือเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ก็คลำสร้อยคอที่ทำด้วยเปลือกหอยที่ซาหมั่ง(ซาม่าน)ร้อยให้เหมือนกับกำลังคิดถึงนางอยู่

ตอนที่ 24

ซาหมั่ง(ซาม่าน)ถูกคนพาตัวกลับไปเมืองฉางอัน ทีแท้นางเป็นนางคณิกาซึ่งกำลังถูกนำตัวไปที่บ่อนพนันแห่งหนึ่งเพื่อปรนนิบัติแขก นึกไม่ถึงว่าแขกที่นางต้องให้การปรนนิบัตินั้นก็คือกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ซึ่งถือเป็นแขกคนแรกของนางทันทีที่เดินทางกลับมายังฉางอัน กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ที่แท้ก็คือขันทีซึ่งถูกตอนแล้ว ซาหมั่ง(ซาม่าน)ถูกกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ทรมานแสนสาหัสจนเป็นลมหมดสติไป นางไม่เข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นว่าเพราะเหตุใดพี่ชายของนางถึงส่งนางให้กับกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)

กังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)คือเจ้าของบ่อนพนันซึ่งมีฐานะเป็นพี่ชายของซาหมั่ง(ซาม่าน)นั่นเอง ที่แท้กังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)และกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)มีสัญญาลับๆอันหนึ่งต่อกัน หลังจากที่ซาหมั่ง(ซาม่าน)ฟื้นได้สติขึ้นมาแล้วก็พบชายหนุ่มคนหนึ่ง แม้ว่านัยน์ตาทั้งสองของนางจะเลือนลางก็ตาม แต่นางก็รู้สึกว่าชายคนนี้มีใบหน้างดงาม ซาหมั่ง(ซาม่าน)เห็นชายคนนี้ถอดเสื้อผ้าต่อหน้านาง ไม่เพียงเท่านั้นยังส่งแส้เส้นหนึ่งให้นางด้วย นึกไม่ถึงว่าชายคนนี้กลับต้องการให้ซาหมั่ง(ซาม่าน)เฆี่ยนตีตนเพื่อระบายความอัดอั้นตันใจ ซาหมั่ง(ซ่าม่าน)วาดแส้เฆี่ยนตีชายคนนั้นจนนางหมดแรง ร่างของชายคนนั้นเต็มไปด้วยเลือดและริ้วรอยของแส้ที่เฆี่ยนตี่ลงไป จากนั้นชายคนนั้นก็กอดซาหมั่ง(ซาม่าน)เอาไว้ท่ามกลางอ้อมกอด ชายคนนั้นกล่าวกับซาหมั่ง(ซาม่าน)ว่าอย่าได้เคียดแค้นชิงชังพี่ชายนางอีกต่อไป ตนสัญญาว่าวันหนึ่งตนจะพานางหนีไปให้ไกลแสนไกล จะรักและทนุถนอมนางเป็นอย่างดี ซาหมั่ง(ซาม่าน)เกิดความฉงนท์มาก นางมองเห็นรอยสักรูปงูเขียวที่แผ่นหลังของชายคนนั้น ใครจะรู้บ้างว่าต่อไปนางจะต้องพบกับภัยพิบัติซึ่งยากที่จะถอนตัวได้

กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ราวกับสุนัขจนตรอกที่ต้องซุกซ่อนตัวอยู่ในบ่อนพนัน กังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)ล่วงรู้จากกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ถึงเงินจำนวนสามสิบห้าล้านตำลึงซึ่งจะทำการขนย้ายโดยแบ่งให้สำนักคุ้มกันใหญ่สิบแห่งช่วยกันคุ้มกันมา ก่อนที่กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)จะออกเดินทางได้ตัดสินใจที่จะเดินทางไปหาลูกชายของตนสักครั้ง กังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)กล่าวกับกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ว่าหยกหลอซัก(อี้หลอซ่า)เดินทางมาถึงฉางอันแล้ว และแล้วกิมเก๋าเล้งก็ได้พบกับหยกหลอซัก(อี้หลอซ่า)ในที่สุด

หลังจากที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)แยกทางกับซาหมั่ง(ซาม่าน)แล้วก็รีบรุดเดินทางไปฉางอัน ตลอดทั้งวันทั้งคืน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ได้พบกับหลวงจีนซื่อสัตย์ที่ฉางอัน ทั้งสองดูเหมือนว่ายังมีเรื่องคาใจกัน หลวงจีนซื่อสัตย์คิดว่าการที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เดินทางมายังฉางอันนี้ก็เพื่อสืบเรื่องของกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ดงนั้นจึงจงใจปกปิดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ่อนพนันไม่ให้เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ล่วงรู้ เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กล่าวกับหลวงจีนซื่อสัตย์ว่าคนก็ตายไปจากโลกแล้ว เพราะเหตุใดเราทั้งสองยังต้องคาใจกันอยู่ หลวงจีนซื่อสัตย์เห็นว่าเป็นเพราะวาสนาทำให้ตนต้องพบกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ที่นี่ ดังนั้นจึงกล่าวกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ว่ามีสถานที่แห่งหนึ่งที่เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ต้องไป สถานที่แห่งนี้ก็คือบ่อนพนันของเมืองฉางอันนั่นเอง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ยังไม่ทันไปถึงบ่อนพนันก็ได้กลิ่นหอมหวลของน้ำแกงเนื้อเข้าจึงตัดสินใจแวะชิมก่อน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)สั่งน้ำเแกงเนื้อมากิน หญิงซึ่งปรุงน้ำแกงเนื้อนี้หั่นชิ้นเนื้อได้น่ากินมาก แต่น่าเสียดายที่นางไม่ชอบขี้หน้าเล็กเซียวหงสักเท่าใดนัก ทันทีที่นางถือชามน้ำแกงเนื้อมาให้ก็ทวงเงินจากเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ทันที ทันใดนั้นเองมีชายสามคนบุกเข้ามาเจรจาเรื่องเงินกับเจ้าของร้าน ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งออกมาจากหลังร้าน ชายคนนี้มีชื่อว่างักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)ชายหนุ่มสามคนที่เข้ามาทวงเงินคิดว่างักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)เป็นเพื่อนชายของหงู่บะทึง(หนิวโย่วทาง)งักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)สอบถามชายทั้งสามว่ามาหาตนด้วยเรื่องอะไร ทั้งสามกล่าวว่าต้องการเงินจำนวนแปดตำลึงจากงักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)งักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)ปฏิเสธที่จะให้เงินคนเหล่านั้น ชายทั้งสามพากันรุมทำร้ายงักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)งักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)กำราบคนทั้งสามลงได้อย่างง่ายดาย นึกไม่ถึงว่าชายทั้งสามกลับใช้อาวุธลับทำร้ายคน เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ช่วยเหลืองักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)และหงู่บะทึง(หนิวโย่วทาง)ไว้ได้ ทั้งสามร่วมดื่มด้วยกัน หงู่บะทึง(หนิวโย่วทาง)เกิดความรู้สึกที่ดีกับเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ขึ้นมา แต่นึกไม่ถึงว่างักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)กลับมีท่าทางที่ไม่สู้ดีนักต่อเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ซึ่งความรู้สึกนี้ราวกับเป็นศัตรูเช่นนั้น เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ร่ำลาคนทั้งสองจากนั้นท่องเที่ยวไปตามเมืองฉางอันจนกระทั่งมาถึงบ่อนพนันจนไม่รู้ตัว เล็กเซียวหงไม่เข้าทางประตูหน้าของบ่อนแต่กลับลอบเข้าทางประตูหลังแทน ทันใดนั้นเองเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ก็เห็นเงาที่ตนรู้สึกคุ้นเคยเดินออกมาจากห้อง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)จำได้ว่าคนที่เห็นก็คือกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)นั่นเอง เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เห็นกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)นั่งเกี้ยวออกไปจึงสะกดรอยตามไป หลังจากที่สะกดรอยตามไปได้ระยะหนึ่งเล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)ก็ถูกคนโจมตี เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)กำจัดคนที่ลอบทำร้ายตนแล้วก็เข้าไปตรวจดูในเกี้ยว แต่น่าเสียดายที่ในเกี้ยวกลับไม่พบแม้แต่เงากิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)เล็กเซียวหง(ลู่เสี่ยวฟ่ง)เดินทางกลับไปหางักเอี๊ยะ(เยี่ยหยาง)และหงู่บะทึง(หนิวโย่วทาง)พบว่าร้านของทั้งสองถูกทำลายไม่เป็นชิ้นดีและคนทั้งสองก็ไม่รู้หายตัวไปอยู่ที่ใด

กลางดึก กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ออกไปที่ชานเมืองเพื่อที่จะพบกับกังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)กังหยกปวย(เจียงอี้เฟย)กล่าวกับกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ว่าหยกหลอซัก(อี้หลอซ่า)รออยู่ในวัด กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)เดินเข้าไปในวัดด้วยความตื่นเต้น กิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)เห็นหลังคาแตกเป็นเสี่ยงจากนั้นก็มีคนลอยลงมา หยกหลอซัก(อี้หลอซ่า)ปรากฏตัวตรงหน้ากิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ในที่สุดกิมเก๋าเล้ง(จินจิ่วหลิง)ก็ได้พบกับหยกหลอซัก(อี้หลอซ่า)อีกครั้งซึ่งนางยังคงความงามเหมือนกับอดีตไม่เปลี่ยนแปลง


เรื่องย่อซีรีส์น่าสนใจอื่นๆ

ดูทีวีออนไลน์

ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 33HD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 28SD
ดูทีวีออนไลน์ ช่อง 13Family

APPLICATIONS

  • 3 LIVE Application

    3 LIVE

    3 LIVE Application IOS 3 LIVE Application Android
  • KrobKruaKao Application

    KrobKruaKao

    KrobKruaKao Application IOS KrobKruaKao Application Android
  • Ch3Thailand Application

    Ch3Thailand

    Ch3Thailand Application IOS Ch3Thailand Application Android